நிசி விளிம்பில் ,,,

கவிதைகளை  அதன் வார்தையமைப்பில் உள்ள ரசனைக்காகவா,  காட்சிப்படுத்தலில் உள்ள படிமங்களுக்காகவா, அல்லது உணர்வுபூர்வமாக ஏதோவொன்றை அது அறுதியிடுவதாலா என்று   தரம்பிரித்தல் அல்லது எடைபோடுதல்தான் உள்ளதிலேயே மிகவும் கடினமான அதேநேரம் மிகவும் சிக்கலான  ஒரு கைங்கரியம். அது பிரபலமானவர்களின்   பரிந்துரைகளின் மூலமாகவோ அல்லது இலக்கிய மேதாவித்தனத்தாலோ செய்யக்கூடியதுமில்லை என்கிறார்கள் .
                                                                   
                                                               எல்லாவிதமான கவிதைகளையும்  தொடர்ந்து வாசிப்போடு அணுகுவதாலே சில சமயம் ஒருவித கணிப்பீடு நிகழ முடியும் என்பதுதான் பொதுவான கருத்தாக இருக்கிறது. புதுக்கவிதைகளைப் பொறுத்தவரையில்  கவிதை மொழியின் சாத்தியங்களைப்   புரிந்துகொள்ளல்  மூலமாகவே வாசகன்  கவிதைகளை நெருங்க முடியும்.

                              ஒரு கவிதை  உண்மையானவைகளோடு  நேசமாவது  எத்தனை முக்கியமானதோ அதே அளவுக்கு முக்கியமானது  நமக்குப் புரியமுடியாத வேறொரு அளவீட்டில் வருகின்ற கவி(உ)தைகளை  விட்டு விலகுதலும் என்று நினைப்பது .இப்படிச் சொல்வதில் வெட்கம் ஒன்றுமில்லை. நான் எழுதுவதை  நானே வாசித்து  சிலநேரம் " என்னது அரைக்கிறுக்கன் போலப் பினாத்திவைச்சிருக்கிறேனே  " என்று அங்கலாய்ப்பது , இதொன்றும் புதில்லை

                                                                       என்னதான் போட்டு முழக்கினாலும் பலசமயங்களில்   கவிஞ்சனுக்கும், கவிதைக்கும், வாசகனுக்கும் இடையில் எப்போதுமே ஒரு புகைமூட்டம்   போன்ற தெளிவின்மை இருக்கிறது. அதுக்குக் காரணம் இந்த மூன்றுமே வெவ்வேறு தளங்களில் இயங்கிக்கொண்டு இருப்பதும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். தனிப்பட கவிதைகளுக்கு பரிமாணங்கள் என்பதே வேறு. இவளவு குழப்பத்தையும் ஒரு புள்ளியில் இணையவைப்பதில்  ஒருசில கவிதைகள் வெற்றிபெறலாம்

1:

மழை மீது
எப்போதும்
நல்ல அபிப்பிராயத்தைத்தான்
வைத்திருந்தேன் !

உதடுகளை
என்
காதருகே கொண்டுவந்து
துரிதப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிற
காற்றை நிறுத்திப்
பெருமூச்சு விடுகிறது
குளிர்ச்சியான தூறல்கள் !

ஒரு வினாடி
சங்கடமாகவிருந்தது,
பிறகு
எங்களிடையே
ஒருவிதமான
அங்கீகரிப்புப் போலிருந்தது !

*

2:

பருவக்காலங்கள்
விழுந்துகொண்டிருப்பதில்
நேரம் தப்புவதில்லை ,
மிகக்கடினமாக
நானோ ...
வலுவற்றவன் போலுணர்கிறேன் !

ஆனாலும்
" வரப்போகின்ற
இலையுதிர்காலமென்பது
ஒருவகையில் கொண்டாட்டத்துக்கானது "
என்கின்றன
கடைசிப் பறவைகள்!

நான்
நினைவுபடுத்திக்கொள்கிறேன்
ஒரு வேளை
விலகியிருப்பது போலிருக்கும்
புரிந்துணர்வுகளும்
இங்கிருந்து எழுந்துவிடலாமென்று !

*

3:
கிளர்ச்சியூட்டும்
வாழ்க்கையென்று சொல்லமுடியாது !

விழித்தபோதெல்லாம்
இருக்கைகளில் நசுங்கி
சூழ்நிலைகளோடு
ஒண்டிப்படுத்திருப்பது போலிருக்கும்
விஷயங்கள்தான்
பொறுமை இழக்கச்செய்கின்றன.!

அணைப்புகள் இருந்த
பாதி இரவுகளிலும்
பரிதவிப்பான நிலை !

நம்பிக்கையைக்
காயப்படுத்தும்
பைத்தியக்காரத்தனமான
தேர்வுகள் !

இப்படி இருத்தலென்பது
ஏதோ
எனக்குள்ளே தேடுவதுதென்று
உள்ளபடியே புரியும்போது
எல்லாவற்றையும்
மறந்து விடுகிறேன்.!


*


4:


மழையின்
துவக்கநிலை
அர்த்தமற்ற ஆத்திரம்போலிருக்கு !

விரட்டப்பட்டதுபோலப்
பார்க்கும்போது
நானதன்
வெளிறிய முகத்தில்
ஒரு
ரசமிழந்த கண்ணாடியில்
பார்ப்பதைப் போல்
மங்கலாகிவிடுகிறேன் !

என்
வாழ்க்கையையே காண்கிறேன் 
விழிப்படையவைக்கும்
மழையிடம் !

நனைவுகளை  விலத்தி
ஒளித்திருந்தாலும்
என் சாயல்
சாரல் போலிருக்கு !

*


5:



நகரத்தின்
விபரங்களற்ற
சலசலப்புகளைத் தாண்டி ,
நுண்ணுணர்வுள்ள
நடைபாதைகளைக் கடந்து .
ஏதோவொன்றில்
அடைக்கலம் புகுந்தது போல
மனதை
நெகிழச் செய்யும் பகுதியொன்றில்
அந்தத் தனிவீடு !

தவிர்க்கமுடியாத
ஒரு குறியீடாய் நின்ற
கட்டிடத்தில்
மயக்கத்துக்கு நிகரானதாக
கடந்த காலத்தினுள் பயணம் 

நேற்றைய உலகுக்குத்
திரும்பிப்போய்விட்டாற்போல
ஒரேயொரு
ஜன்னல் திறந்திருக்கு 

*
6:

என்னதான்
துயரமான நேரமென்றாலும்
சந்தோஷ நினைவூட்டும்
மென்தொனியில்
நிலைபிறழாத குரல் !

எப்போதுமே
இருண்ட மூலையொன்றிலிருந்து
தன்னுள் அடங்கிய
அந்தரங்கமானதாகவிருப்பதால்
அது
தொலைந்து போகக்கூடாதென்று
அச்சப்பட்டேன் !

உண்மையாகச் சொன்னால்
தனிமையை நினைவூட்ட
ஒரு
விபரீதமான
அவல சத்தத்தை
ஓவெண்டு எழுப்பியபோது
அது
எல்லா அளவையும் மீறிவிட்டது !

*
7:

முட்டாள்தனமாக
முன்கோபப்படும்போது
சில சமயம்
எதையாவது
எனக்கு நானே சொல்லிக்கொண்டு
அதையும்
நம்புபவனாக மாறமுடியாது !

என்னவென்று
கண்டுபிடிக்கமுடியாத
அதனோடுதான்
ஆரம்பிக்கிறது
பிரிந்து கொண்டிருக்கிற
தத்தளிப்பான வாழ்நிலை!

எனக்கு
உறுதியாகத் தெரியும்.
அத்திவாரத்தோடு
தொலைந்து போகக்கூடியது
இன்னுமொரு தடவை
வழியனுப்புதல் !

*
8:

பூங்காக்கள்
பின்னிரவுகளில்
அந்தரங்கத்துக்கு
மிக தொலைவிலிருக்கிறது !

கடினமாக இருக்கிறது
நினைவிலகற்ற
அந்த இளம்ஜோடிகளின்
நிர்வாணத்தை !

குழல் விளக்குகள்
எரிந்து கொண்டிருக்க
சுற்றுச்சூழல் பீதியில்லாமல்
எப்படித்தான்
ஆனந்திக்கமுடிகிறது ?

நானேன்
வெளிப்படையென 
நினைக்கப்படக்கூடிய
அவ்விடத்துக்குள் போனேன்
அந்த விரக்தி
மனதை அரிக்கிறது !.

சிலசமயம்
இந்த உலகம்
அதன் கற்பனையால்க்கூட
திடுக்கிடச் செய்யலாம் !


*
9:

சம்பிரதாயங்களில்
அலுப்போடு நடந்துகொள்ளும்
பழைய நண்பன் ,

முகத்தைப் பார்த்ததுமே
அந்த சமயத்தில் .
எங்களுக்குளிருந்த
நெருக்கத்தை இழந்திருந்தோம் !

எதற்காகவும்
நல்லவிதமாக நடந்துகொண்ட
மற்றவர்களுக்கு
அவனாகவே நன்றி சொல்லி
இதுவரை கண்டதில்லை !

 " விரும்பும்படி வலுக்கட்டாயமாக
மீறி ஒத்துழைக்காத
எனக்குள் என்னை
மாற்றிக்கொள்ள அவசியமில்லை "
என்று கத்துவான் ,

ஒருகாலத்தில்
விடுதலை உணர்வைத்தருகிற
மிகநெருங்கிய நண்பன்
எப்போதும்
நல்லவனாவிருக்கவேண்டிய
அவசியம் இல்லைப் போலிருக்கு !

*
10:

உள்ளுணர்வினால்
உந்தப்பட்டிருந்தாலும்
இரவென்பது சொந்தமாக
இருட்டு வார்த்தெடுத்த
பாதை !

அது வெளிச்சங்களில்
விருது கிடைக்காத படைப்பு !

ஒருசில
விண் மீன்களையும்
ரகசியமான சத்தங்களையும்
நிசி விளிம்பில் வைத்துக்கொண்டு
தனக்குளாகவே
சுய முயற்சியோடு
சாதித்து காட்டிய அற்புதம் பற்றி
ஒருநாளும் புகழ்ந்ததில்லை !

அதன்
மர்மங்களைத்
பொதுவாகப் பார்பதைத் தாண்டி
தனியாகக் கதைத்திருக்கிறேன் !

அதன் வேதனைகள்
உண்மையானவையென அறிந்த
நாளிலிருந்து
சேர்ந்து விழித்திருப்பதைக்கூட
நிறுத்திவிட்டது !

யாருமே கவலைப்படாத
அந்த இரவை
நினைத்துப்பார்க்கிறேன் !

*

11:



விறைப்பாகவேதான்
ஆனாலும்
சமநிலை தவறிப்போகாத
தட்பநிலை,

மெலிதாக ஊளையிட்டு ...
காற்றை முகர்ந்து கொண்டு
நிறைய தூரம்
ஓடிக்கொண்டிருக்கும்
வாசனைகள் !

புகார்ப்பனியால்
போர்த்தி மூடப்பட்டிருந்த
மர அடிகளில்
கண்டுபிடிப்பதுக்கு
ஏதோ விசித்திரமானவை
பதுங்கியிருக்கலாம் போலிருக்கு !

முன்னதாக
ஆழக் கிளறப்பட்ட
மணல் வெளிகளிலிருந்து
யாரோ கண்காணிக்கிறார்களா ?

பொழுதுகளை
நுழைவாயிலில் மோதியபடி
எடுத்துக்கொண்டாலும்
பதிலில்
அக்கறைகொள்ள நேரமில்லை !

இந்தஇடம்
வழக்கத்தை விட
எதையோ கொடுக்கிறது…
கொடுத்துக்கொண்டேயிருக்கிறது. !

*
12:

முகமும்தான்
மற்றவற்றிலிருந்து வேறுபட்டது
கண்களெல்லாம்
வானவில்லுப் போல
குறுக்குச் சாய்வான புருவம் ,

நீண்ட மூக்கும்
பிளவுடைய வாயும்
இது
எல்லாம்விடப் பெரியதான
பொன்முடிக் கூந்தல் !

கனமான
கலைந்திருந்த முடியோடும்
உற்று நோக்கும் நிறத்திலும்
அது
ஆடம்பரமாகவும்,
பயங்கரமாகவும் இருந்தது .!

இருந்தாலும்
நளினமாகவே
இதழ்களைவிட
மிக மென்மையான உதடுகள்.!

*

13:

சில
ஒற்றை வரிகளில்
ஒரு தசாப்தத்தை
எங்கேயோ கொண்டுபோய்
நிறுத்தியிருக்கிறாள் !

காலத்தை
இவளவு இலகுவாக
ஒரு
குறிப்பிட்ட அலைவரிசையில்
இயங்கியபடி
சிதைக்கமுடியுமா ?

எதிரொளிக்கும்
தவறவிடப்பட்ட சந்தர்ப்பங்கள்
என்
கவனத்திலிருந்து தப்பிவிட்ட
அனுபவங்கள்போலிருந்ததால்
முன்னுரையை
ஊன்றிப்படித்தபோதே
மேலும் படிக்க முடியாமல்
அலைக்கழித்தது
மனவெடிப்பு !

*

14:

வயதான பாட்டி
விழி ஆர்வம் துரத்தும்
பேத்திக்கு
கதை சொல்கிறாள்.
உரையாடல் இடை
சில கற்பனைகள் போலிருக்கு .

நெகிழ்ந்து
சில வாழ்வின் உண்மைகள்
விரிந்துகொண்டே
பலதுமான அனுபவங்கள். 

பாட்டியின் காலத்திலிருந்து
மாற்றிச் செருகிவைத்திருப்பது போலிருக்கு
வருணனை !

மெலிதாகப் புன்னகைத்தபடி ,
டெலிவிஷனைப்பற்றி பேத்தி
விடுத்துக் கேட்கிறாள் 

 பாட்டியால்
அனுபவித்ததை மீட்டுடெத்தும்
நிலைப்படமாக வந்த
கிராமபோனுக்கு பின்னதான காலத்துக்குள்
நகரவேமுடியவில்லை ,

ஓரமாக
ஒட்டுக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த
நானும்தான் !

*

அனாமிக்காவின் நாட்குறிப்பிலிருந்து

சிலசமயம் ஜோசித்தால் இன்னொருவர்போல நமக்கு ஜோசிக்கமுடியுமா என்று ,முக்கியமாக ஒரு ஆண் பெண் போல ஜோசிக்கமுடியுமா என்று . ஆனாலும் அதுக்கும் சாத்தியங்கள் இருக்கு , ஒரு பெண்ணின் மனதை   ஒற்றியெடுத்து எழுதுவதில் ஒரு திரில் இருக்கு.   அனாமிக்காவின் நாட்குறிப்பிலிருந்து என்ற இந்த எழுத்துருக்கள் ஏழுமே ஒரேநாளில்   3 October 2016 இல்  நோர்வேயின் தலைநகர் ஒஸ்லோவில் வசித்தபோது எழுதியவை.


                                                                     இரண்டு வருடங்களின் முன் சரியாக இன்றையதினம் எழுதியவைகளை  இப்போது சுவீடனில் வசித்துக்கொண்டு திருப்பி வாசித்தபோது ஹிஸ்டிரியாவில   பிசத்துறது போலிருந்ததால்  கொஞ்சம் கலவரமாக இருந்தது. எப்படி ஒரு பெண்ணின் உணர்வோடு ஒரு பெண் டயரி எழுதுவதுபோல  எழுத்தமுடிந்தது என்று ஆச்சரியமாகவும் இருந்தது.


                                                                            அனாமிக்கா சிவப்போ, வெள்ளையோ , கறுப்போ இல்லை. ஒவ்வொரு நாளில் ஒவ்வொரு நிறமுடையாள் . பயங்கரப் புத்திசாலி. எப்பவுமே ஏதாவது ஜோசிக்கொண்டிருப்பாள். நிறைய  விசியம் தெரிந்தவள் . மல்டிபிள் பெர்சனாலிட்டி . அனாவசியமாகப் பினாத்திக்கொண்டிருக்கும் வகையும் இல்லை. ரத்தினச்சுருக்கமான வார்த்தைகளில் கத்திமுனையைத் தீட்டுகின்றவள் .


                                                             இப்படி இருந்தும்  வாழ்க்கையின் சில பல கட்டங்களில்  அடுத்த மனிதர்களால் பாதிக்கப்பட்ட   பெண் . அதனால சூழ்நிலைக் கைதி.


                                                                       எப்படியோ அநாமிக்கா ஒரு உருவகம். அவளின் மொழி அவளின் எண்ணங்கள். அவற்றை என் கற்பனையில் நினைத்துப்பார்த்து கொஞ்சம் போல நினைவுகளுக்கும் கனவுகளுக்கும் இடையில் ஒரு பாலம்போல   படிமங்களையும் உள்ளே செருகி வைத்த சித்துவேலை . படிமங்கள் ஒரு கவிதையை இழுத்துச்செல்லும் குதிரைகள் என்று நவீன கவிதை விமர்சகர்கள் ஒத்துக்கொள்கிறார்கள் .




*


வலுவிழந்து
கொண்டிருக்கின்றது
இரவு பூத்த நிலவு,
பொறுமையோடு காத்திருக்கு
பொலிவான வானம்,

நீறு பூத்த மனது
விழுந்துவிடவில்லை,
சூடேற்றிக்கொண்டிருக்கு
குளிர்ந்த நிலம் ,

நீங்காத நேயத்திலும்
தத்துவம் சொல்வேன்,
உனக்கே உனக்காக
பரிவுணர்வுதான்
என் பிரதானமான
உள்ளுணர்வு,

நெளிவுசுளிவுகளோடு
ஓடிக்கொண்டிருக்கு
வற்றாத ஜீவநதி

 என் நாட்குறிப்பின்
முதலாவது பக்கத்தைத்தான்
நீ
ரகசியமாக வாசிக்கிறாய்
அதுவும் எனக்குத்தெரியும்.!


( இந்த இரவு ஒரு நோயாளியின் இரவுபோல நீண்டுகொண்டேயிருக்கு ,,சே..! )


*
இரக்கமுள்ளவன்  என்பதும்
விட்டுக்கொடுத்துப் போகும்
நனவிடை வெழிகளில்
வாழக்கூடியவன் என்பதும்
எவளவு பெரிய பொய்…

மாறாக
நீ
சுயநலமானவன்.

அப்படித்தான்
நீயே உனக்காக
பரிணாமத்தில்
உருவாக்கப்பட்டிருக்கிற
மூளையையும்
அதற்கேற்ப
மாற்றியமைத்திருக்கிறாய் ,

அளப்பரிய பலம் பற்றிய
ஆய்வு முடிவுகள்
கருத்துக்களையெல்லாம்
தனி மனுஷியாக
விழுங்கவேண்டிய அவசியமெல்லாம்
எனக்கில்லை,

வலியறிந்த
ஒவ்வொரு நினைவிலும்
நீயொரு
வினோத விலங்கென்று
நீயேதான் நிரூபிக்கிறாய்.




( நோ சான்ஸ் ,,,நினைப்பதையெல்லாம் தெரியப்படுத்துகிறது ,,ரூபீஷ்ஷ் !!!!! )


*


உன்
மனப்பான்மையே
இப்போதுமென்
எண்ணங்களை வடிவமைக்கிறது,

என்னில் குதித்து ...
எனக்குள் ஆழம்காண
நான் ஒன்றும் ஞானி அல்ல
மிகச்சாதாரண மனுஷி,

நதியைப் பார்கிறேன்
தவறிய இலைகள்
தப்பமுடியாத தழைகளை
இழுத்து ஓடும் வேகம்
கரையில் கைகட்டி நின்று
நீ
வேடிக்கை பார்க்கிறாய்,

பின்னர்
நீரலைகளின் துள்ளோட்டத்தை
ரசானுபவக் கண்களோடு
கவிதை படைப்பாய்.

நானோ 

 நதியின் பிரவாகத்தை
என்னையே
விழுங்கப்போகிற அரக்கனாய்த்தான்
உருவகித்து அச்சமடைகிறேன் !
 
( இன்றைய மாலைமுழுதும் மழையும் குளிரும் தரும்  மந்தகாசங்கள் ,,பட் ஐ லைக் தட் )


*


நாளைய நாளுக்கு
நாலு வாரம்முன்னே
திட்டுமிடுபவள் நான்
நீயோ
இன்று விடிந்ததே.
இப்பவரை தெரியாதவன்,

பிறகு எதுக்குக்காக
இலையுதிர்காலம் பற்றிக்
குறை சொல்கிறாய் ?

ஒரு
தனிமனுஷியின் வைராக்கியத்தை
பணயம் வைத்து
காம்பு பழுத்த
மஞ்சள் இலையின் விழுதலோடு
நானும்
புறப்பட்டுப்போகும் திட்டத்தை
சென்ற வருடக் கோடையில்
முடிவுசெய்தேன்.

நீ
இதை வாசித்துச் சிரிப்பாய் !

நல்லாவே சிரித்துகொண்டிரு !

ஒன்றுசொல்கிறேன்
ஏற்கனவே
பேசிமுடித்து ஒப்பந்தமாகியபடியே
வேர்களுக்கு
உரமாகத்தான் அதிலும் போகிறேன்.




(திஸ் டைம் ,, வெரி ப்ரௌட் எபவுட்  மை  இன்டென்சன்,,கமிட்மெண்ட்ஸ் ,,தட்ஸ் மீ அண்ட் மை  சோல்  ! )


*


நீ
திருந்தி வந்துவிடுவாய்
என்பதில் நம்பியே
தளராத நம்பிக்கையில்
நம்பிக் கையை வைத்தேன்,...

உனக்கு
யாத்திராவும்
மாயாவும்
கந்தர்வனும்
இரவிரவா இங்கிதம் செய்வதும்
நல்லாவே தெரியும்,

அது முற்றுப் பெறாத
படுக்கையறையில்
இச்சைகளைச் சுற்றிவைத்து
வாழ்வின் மீதேறி
ருசியைத் தூண்டுவதும் உண்மை,

அப்படியில்லாமல் 

 நிறைவை ஏற்படுத்துமாயின்
அது அனுபவமல்ல
விரட்ட முடியாத குற்றவுணர்வு,

அதை
தைரியமாய் எதிர்கொண்டால்
ஏணிப்படிகளாய் உன்னைச் செதுக்கும்
உளிகளாய் அமையுமென்று
தனித்த மனுஷியாய்
சொல்லியே அலுத்துப்போனேன்,

நீ
இப்பவும் என்னைக்
கடைநிலையில்
வாசல்படியாகவே வைத்திருக்கிறாய்.!






(மல்டிபிள் பெர்சனாலிடி டிஸோடர் ?  MPD ? ,,அந்த வருத்தமா உனக்கு,,,? அதுக்கும் மருந்திருக்குத் தெரியுமா ?   ஒப்ப்ப்ஸ் ! )


*


ஒன்பது மாதங்கள்
நீ
ஓடிப்போய்ஒதுங்கி நின்று
ஒழித்துக்கொண்டிருந்தாய்,


வாயும்வயிறுமா...
வாந்தியை வாய்வரை எடுத்தே
தனி மனுஷியாக வாழ்ந்தேன்,




அம்மா வீட்டிலேயே
பன்னீர்க்குடம் உடைந்து
பாடை ஏறுவதுபோலவே ஏற்றி
அழுக்கான பிரசவவாங்கில்
கடைசி நிமிடம்
எங்கள்
மகள் பிறந்தாள்!


நான் தப்பிவிட்டேன்
ஆண்டவனுக்கு நன்றி
அவளும் தப்பியேவிட்டாள்!


நேற்று நீவந்து
உன் உயிரை மறுபதிவுசெய்த
எங்கள் மகள்
யாருக்குப் பிறந்தாள் என்று
இரத்தமரபணுப்பரிசோதனை
செய்தேபார்க்கவேண்டும் என்கிறாய்!


உனக்கு எதுக்கு
இல்லாத பிள்ளைக்கு வீண் செலவு?


அதைக் கேட்டபோது
அந்த ஆசுப்பத்திரியில்
நானும்
உன்மகளும்
செத்தேபோனோம்

 இப்ப சந்தோஷம் தானே உனக்கு.?
 
 ( பனுவல் போற்றுதும்.!!!!! ..போதுமடா சாமி… வெளியே ஜன்னலில் தத்துப்பூச்சிகள் முட்டி மோதிக்கொண்டிருக்கின்றன ..லவல்லி  பட் சூசைட் ?  மே பி )
 
*




சந்தோஷங்களில்
சந்தேகத்தை வேண்டுமென்றே
உள்நுழைத்து
வானவேடிக்கையாக்கிப் பார்த்ததே
நீதான்,...



எனக்குதான்
உன்னைத்தவிர
எல்லாமனிதர்களும்
அன்பின்வடிவாகவேயிருந்தார்கள்,


அதிகாலை
அலாரத்தோடு
மணியடித்த பால்க்காரன்,

மொட்டைமாடியில்
உடட்பயிட்சி செய்த
பக்கவீட்டுக்காரன்,

அம்மி பொழியவந்த
சின்னதான 
 நோஞ்சல்ப் பையன்,

ஐயப்ப சாமி கோவிலில்
அப்பாவின் வயது 
 ஐயர்,

மின்சார இணைப்ச் சீராக்கிச்
சரிசெய்தவந்த
வயதான ஐயா,

கொஞ்சம் தாமதித்த
தபால்க்காரன்,

நீதான் 
முடிச்சுப்போட
யாரையுமே விட்டுவைக்கவில்லையே!


நீ
எல்லாரையும் திட்டிக்கொண்டு
போயேபோய் விட்டது சந்தோஷம் !


இப்போதுதான்
தனித்த மனுஷியாக
எல்லா ஜன்னல்களையும்
வாசல்க் கதவுகளையும்
அகலத் திறந்து வைத்திருக்கிறேன்
காற்று
சுதந்திரமாக வந்து போய்க்கொண்டிருக்கு!




( ஹ்ம்ம்,,,,இன்றைய இரவு துக்கங்களின் ஆக்கிரப்பு,,தூக்கத்தின்  முதல் எதிரி ,,,ஹ்ம்ம்,, )

 .
 

நினைவுவரும் போதெல்லாம் !

மனதளவில்
" நான் "
தொலைந்து போனதாலோ
தெரியவில்லை
சிலசமயம்
நிலைகுலையச் செய்யும்
பிரார்த்தனை
நினைவுகளிலிருந்த
துயரங்களின் பிடிப்பை 
விடுவித்திருக்கிறது !


அது
காரணமாயிருக்கலாம் 
" நான் "
 ஒன்றுமே
செய்யவில்லை போலிருந்தாலும்
வாழ்கையின்
உண்மைத்தன்மையை
உரசிப்பார்த்தது  !


" நான் "
வேறென்ன சொல்லமுடியும் ?
மனதளவில்
" நான் "
தொலைந்து போன
அட்ப மனிதர்களின்
பெருங்கனவுகள்
எப்போதுமே
சாதிக்கப்படுவதில்லை !






*


முரண்டன் போலிருப்பேன்
ஆனால்
எனக்கு எதிரிகள் இல்லை,


வெற்றித் திசையில் 
பழக்கமான  தோல்விகளோடு
மெல்லவே
நடந்துபோகிறேன்
ஆதலினால்
போட்டியாளர்கள் இல்லை !


ஒவ்வொரு
ஈரமான கைகளையும்
வாஞ்சையோடு பற்றிக்கொள்வேன்
ஆகவேதான்
எஜமானர்கள் இல்லை.


என் பார்வைகளில்
நான்
யாரையும் அஞ்சவில்லை.


இரவு
இந்த அந்நிய நகரத்தில்
பயப்படாமல்
நடந்து செல்கிறது என்பதே
கிட்டத்தட்ட
அதிசயமாக இருக்கிறது.!






*


சாதித்து முடித்து
ஓர்
அடையாளத்தை
சிறகென
விட்டுச் செல்வதால்
அந்த
அனுபவத்துக்கு
உண்மையாகவிருந்த
பறவையைப்பற்றி
எழுதியேயாக வேண்டுமென்றிருந்தது !


என்னோடு
மாறுபட்டுக்கொண்டிருக்கும்
வார்த்தைகளில்
பறத்தலின் வீழ்ச்சி பற்றி
நம்பும்படியாக
வலியுறுத்தமுடியாது !


நினைவு வைத்து
உன்னிப்பாக கவனிக்கிற
என்
மனசாட்சியோடு
மிச்சமிருப்பதெல்லாம்
அசல்த்தன்மைக்கு
முயற்சிப்பது மட்டுமே !


அதுவே
நீண்ட பொழுதுகளை
மவுனிக்கப்போதுமானதாயிருந்தது !






*


இரவுகள்
நேர்த்தியான
நீண்ட பயணம் ,
தூக்கிப்போடும் அலைச்சலிலும்
விழிப்புடன் இருந்தவர்கள் ...
மிகச் சிலரே ,

அதிகாலை
ஒவ்வொருவரும்
அவரவருக்கேற்ற
இடத்தில் இறங்குகிறார்கள் ,

அடையாளப்படுத்திக்
கோபப்படுத்துவது
இதுதான்:
பிடித்திருக்கிறதோ
இல்லையோ
திசையின்றி
அலைந்துகொண்டிருப்பவர்கள்
எதிர்பாராத இடங்களில்
தரை தட்டலாம். !









*


திரும்பத்திரும்பச்
சந்திக்கும் அதேசில
நண்பர்கள்,


வாசனைகளோடு
ஒன்றிப்போன
சூப்பர் மார்க்கெட், ...

எப்போதாவது நினைவுவரை
ஒரு தேவையைக் குறைக்கிற
முடிவெட்டுமிடம்,

மிக மிக மலிவான
பொருந்தாத சராசரி
உணவகங்கள்,

மாதமொருமுறை
வலுவான பிணைப்புள்ள
ஆதார ஆஸ்பத்திரி,

வருடங்களில் 
மெல்லப் புரிந்தது
இந்த
அந்நிய மனிதர்களை !

பிறந்து வளர்ந்த ஊர்,
ஊரில் இருந்தவர்களெல்லாம்
என்னைப்பற்றி தெரிந்தவர்கள்.

இந்த
நினைவுவரும் போதெல்லாம்
ஒரு விதத்தில்
சற்று ஒதுங்கிக் கொள்வது நல்லது !






*


பேச்சுவாக்கில்
இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாய்
பரிமாணங்கள் கொண்ட
காரணங்கள் !

ஒருவகைத்  
தேர்வுணர்வில் ...
வகைப்படுத்திப் புரிந்து கொண்ட
தொடர்பில்லாத
சம்பவங்கள்!

நிலவு தனித்தலைந்த
ஒரு
பருத்த பவுர்ணமியிரவில்
எதற்காக
நிர்மமூலமாக்கினார்கள் ?

கேள்வியின் விடை
திரும்பிவராமல்ப்போனவர்களிடம்
ஒளிந்திருக்கிறதுபோல
நிச்சயம்ஏற்றுக் கொண்டாக வேண்டும்
இடித்து தள்ளப்பட்ட நாள்
இன்னமும்
நன்றாய் நினைவிருக்கிறது!






*


நீங்கள்
அதிகம் பிரஸ்தாபிக்குமிடத்தில்
என்
சுயத்தை பிரதிபலிப்பது
முக்கியமா ?...

ஒரு அங்கலாய்ப்புத் தான்.!
அது
அவசியம் என்பவர்களும்
அது
அலட்டல் என்பவர்களும்
விதிமுறைகளை மீறி
சம அளவில் இருக்கலாம் !

புனைவம்சங்களை
அறிந்து விலகிய
அனுபவத்துக்கு இடமளிக்கவேணும்
விரிசல்களில் நுழைத்துவிட
ஒருபொழுதும் முயன்றதில்லை !

ஆதலினால்
என்னைப் பற்றி
அதிகம் கற்பனை செய்யவேண்டாம் !






*


ஒரு பயத்தை
ஊன்றி நிறுத்திவிட்டதுபோல
இரவுத் தெருவெல்லாம்
வெறிச்சோடிவிடுகிறது ,

பத்துப்பத்தரைக்கே ...
கதவை இழுத்து மூடிவிடுகிற
நடைபாதைக்
கோப்பிக்கடைகள் ,

ஆள் நடமாட்டமில்லாத
சதுக்கங்களில்
நிழல்களே
காலடியில்த் தேங்கியிருக்கும்
இருட்டை
வெருட்டிக்கலைப்பது போலிருக்கு, 

குடித்துவிட்டு உளரும்
 குரல்களும்
சமீபத்தில் கேட்கவில்லை,

நம்பிக்கை தருவதுபோல் 
சில நேரம்
நகரமே பெருமூச்சு விடுவதுபோல
ஒருவிதமான
ஊதல்க் காற்றுக் கடந்து போகும் ,

அதுவொன்றுதான்
இயல்பாகவே
கிட்ட வந்து நின்று
விசாரித்துவிட்டுப் போகுது !






*


எவ்வளவுதான்
பொத்திப் பாதுகாத்த
கனவுகள்
ஆழப் புதைக்கப்பட்டிருந்தாலும்
யாரென்று அறியாமல் ...
ஒரு
கவிதைப் புத்தகத்தின்
உயிர்த்துடிப்பு ஒலிக்கிற
ஓரிரு பக்கங்களிலாவது
முழுமனதாய்
அவன் காலத்திலோ
அல்லது
அவள் காலத்திலோ
எழுதிக்கொண்டிருப்பதினுள்
மறைந்திருக்கும்
மரணபயத்தை மறுதலிக்கும்
ஏதோவொன்றுதான்
வாழ்தலைச் செலுத்துகிற
உந்துவிசை!






*


சொல்ல முடியாதவைகள்
எனக்குள்
உள்ளார்ந்து
ஊர்ந்துகொண்டிருக்கிறது
அதில் ...

முன்னேற்பாடாய்ப்
பதுக்கி வைத்திருந்த
சில முடிவுகள் ,

வெகு காலம்
மறக்கப்பட்டுவிட்ட
ஒரு நம்பிக்கை ,
மர்ம பரிபாஷைகளில் எழுதப்பட்ட
நிகழ் குறிப்புகள்,

இவைகளையெல்லாம்
சலனத்தை
உருவாக்குவது குறித்த
பெருங்கனவுகளைக்
கலைத்துப்போட்டுவிட்ட
நினைவில் தெரியவில்லையே !

நாளைக்காகவும் காத்திருக்கிறேன் !

பலசமயம் மண்டையைப்பிச்சு  ஜோசிப்பது  தொடர்ந்து மீண்டும் புதிதாய்ப் படைத்துக் கொள்ளும் தேவை  குடகுமலையில் அகஸ்தியமுனியால் ஓலைச்சுவடிகளில்  எழுதப்பட்ட விதிகளின் வழியில் பயணித்துக்கொண்டிருக்கும்  தமிழ் மொழிக்கு இருக்குதா என்று ?  ஆதியான இலக்கண மொழியில் அவ்வளவு இலகுவாகக்  கோழி குப்பையைக் கிளறின மாதிரி புதிய படிமங்களைச் செருகிவைக்கிறோம் பேர்வழி என்று   மாற்றம் செய்ய முடியாது என்பது ஒரு பொதுவான கருத்து .


                                         ஆனாலும் ஒவ்வொருவரும்   காலஒட்டத்தில் கனவுகளோடு பயணிக்கும்   புனைவுக்  கவிதைகளிலும் , புதுவிதமான சிந்தனைப் போக்கில் மொழியைப் பரிசோதிக்கும் முனைவுகளிலும் அவர் அவர்கள் பாணியில் மொழியின் சாத்தியங்களை  தீண்டுவது நிற்கவில்லை,  ஆனால் பலசமயம்  அத்தனை  பரிசோதனையிலும் மரபின் மீறலும், குழப்பமான கருத்துக்களும் சேர்ந்த ஒருவிதமான ஒவ்வாமை   நெடி சிறிதளவு வீசுவதையும் உணர்ந்துகொள்ளமுடிகிறது ,


                                   “உள்ளபடியே உள்ளது இவ்வுலகம்,” என்ற மாபெரும் துவக்கத்துக்குப் பின் உள்ள    அனுபவம் போல மொழியில் கைவைத்து விளையாடுவது அவ்வளவு நல்லதில்லை போலிருக்கு. ஆனாலும் நான் எப்பவுமே ஏதாவது கோமாளித்தனமாக செய்துகொண்டுதான் இருக்கிறேன். அது எவ்வளவுதூரம் சரி என்று நீங்கதான் சொல்லவேண்டும் !

                                                          உருப்படாத மாடு ஒன்றை முழுசாத்  தின்றுமுடிக்காமல் ஒன்பதுகட்டுப் புல்லை இழுத்துப்போட்டுத்   தின்னுமாம்  என்பார்களே அதுபோல பலவிதத்திலும்   இந்த எழுத்துருக்கள் பலவிதமான மனோவிசித்திர  சம்பவங்களோடு சேர்மதியானவை .  இந்தவருடம் மிகஅண்மையில்  முகநூலில் எழுதியவைகள். இயன்றளவு எழுத்துப்பிழைகளை திருத்தி  தொகுத்துப் போடுகிறேன் !

*


அந்தச் சம்பவத்தை
முழுவதுமாக மறந்தேவிட்டேன் .
வேண்டுதல்களை
நிராகரித்து
விட்டுப் புறப்பட்ட
குழப்பமான முடிவுகளும் ,
விடையில்லாத கேள்விகளும்
நிழலும் கூடத் தெளிவாக இல்லை .

மீண்டும்
நிலைகொண்டுவந்து விட்ட
இன்று காலை
அவளைப்பற்றியதான
பேச்சுவரும்வரை
நினைவிலதுவும் சுத்தமாக இல்லை.

சில சமயம்
தூரத்திலிருந்து
திரும்பிப்பார்ப்பது போலிருக்கும்
தருணங்களில்
தவறுவிட்டேன் என்று தெரியுமே தவிர
என்ன என்று தெரியவில்லை !






*


வரிசையில்
கடைசியாக நிற்பதினால்
ஏதாவது எதிர்பாராமல் நிகழுமா,
முதலில்
அதைத்தான் நினைத்தேன்.

எனக்கு முன்னால் ...
பத்துப் பதினைந்து தலைகள் ,
அவர்கள் கிசுகிசுப்பது
என் மண்டைக்குள்
குலைத்துக்கொண்டிருந்தது.

அருவருப்பைத்
தந்ததுகொண்டிருந்தது
வெயிலுக்குச் சூடு ஏறியிருந்த
வெள்ளைத்தோல் வியர்வை

மொட்டை அடித்த மாதிரி
கடைசியில் நின்றுகொள்வதால்
கிடைக்காமலே போய்விடலாமென்ற
ஏக்கம் இருந்தாலும்
உரசல்களிலிருந்து
விலகியிருந்தது
சுதந்திரமாகவிருந்தது !






*


தண்டவாளத்தைத் தாண்டி
ஒற்றைப் பாதையில் நுழைந்து
அமைதியாகச்
சென்றுகொண்டிருந்தது
மழை ,

அதன் குரல் ...
சிலநேரம் தெளிவாக
சிலசமயம் சத்தமாக
சிலபொழுது ஆவேசமானபோதும்
என்னால் அதைச்
சரியாக கேட்கமுடியவில்லை.

என் பெயர் சொல்லி
அழைத்தும் சுயநினைவில் இல்லாததால்
உற்றுப்பார்த்து
யாரென்று கேட்கவே
பதட்டமாகவிருந்தது.

கொஞ்சம்போல நெருக்கமான
ஆதித்தாய்மண்வாசனை
கலந்து இருந்ததால்
சிலதுளிகளைக் கையேந்தி
முகத்தில் விசிறியடித்துவிட்டு
மீண்டும்
என்னை மறக்கத்துவங்கினேன்.!






*


மான் தோலில் மேலங்கி,
மஞ்சள் காலுறைகள் ,
பூனைப் படம் போட்ட
வெள்ளைத் தொப்பி
வில்போலக் கழுத்து...
தோள்களித் தாங்கு நாடாக்கள்
தலையில் அப்படியொரு
செழிப்பான கறுப்புமுடி
குளிரில் இலேசாக நடுங்கியபடி
அமர்ந்திருக்கிறாள் !
 அவள் யாரென்று
இன்னும் நான் சொல்லவில்லை,
ஆனால்
விலக்கப்பட்ட
புறக்கணிக்கப்பட்ட
கைவிடப்பட்ட
மனப்பிறழ்வின் உச்சத்தில்
நாங்கள் இருவரும்
ஓரிடத்தில் இருக்கிறோம் !






*


நிபந்தனைகளின்றி
வழங்கப்பட்டுவிட்டது
வாக்குறுதிகள் ,
இறுக்கம்
தளர்த்தப்படுகிறது…

விவாதங்களில் ,
களைத்துப்போய்
முகமூடிகளைக்
கழற்றி விடுகிறார்கள்
பழையவர்கள்  ….

கேலிச்சித்திரங்களில்
புதியவர்கள்
அளவுக்கதிகமாகவே
வெற்றித் தீவிரமாயிருக்கிறார்கள் ,

உண்மைக்கும்
பொய்களுக்கும்
நடுவிலதான் தொங்குகிறது
பிடிமான நம்பிக்கை,

நாளை
குடியுரிமையை
வாக்குப்பதிவாக்கும்
இறுதி நாளென
பிரகடனம் செய்கிறார்கள் !




*


தினப்பொழுதுகளில்
என்ன நடக்கிறதென்று 
 கேட்பதில்லை.
சாதாரணமாக இருப்பது போல

மெல்லப் பார்க்கிறாள்,


நீடிப்பில் 
 பியானோ வாசிக்கிறாள்,
நதியோரம்
நடக்கப் போகிறாள்,


நல்லபடியாகவே தெரிகிறாள்.
ஆனால்
நானோ நம்பிக்கைகளோடு
ஐயப்படும் முரட்டு முட்டாள்,


குறிப்பாக
நேற்றுபகல் குலுங்கி இருமியபோது
இரத்தம் திரண்டு வந்தது,
இது
இப்படியே நீடிக்காதென்று
அச்சமாகவிருக்கிறது.


அவளுக்கு
லுகீமியா வந்த பிறகு
நான்
எந்த உபதேசங்களையும்
மேற்கோள்காட்டுவதில்லை,!

*


என்னிடம்
மிச்சமிருக்கும்
கடைசி வாக்கியத்திலும்
நம்பிக்கை கொடுப்பதாக
எதையாவது சேர்க்க விரும்புவதால்...
பின்விளைவுகளையோ
நிராகரிப்புகளையோ
நான்
கேள்வி கேட்பதில்லை ,

இடையில் எப்போதாவதுதான்
என்னவென்று தெரியாத
முற்றுப்புள்ளி
நிரந்தரமாக விட்டுப் போவதை
தீர்மானிக்கவேண்டும்போலிருக்கும் 

 அதனால்த்தான்
நாளைக்காகவும்   காத்திருக்கிறேன் !




*


பஸ்தரிப்பில்
உட்கார்ந்து கொண்டுடிக்கிறேன்,
நான் யாருக்காகவும்
காத்திருக்கவில்லை !

கசககசவென்று வியர்த்த
உள்ளங்கைகளைச் 
  சூடுபடுத்துகிறேன்,
கொஞ்சம்போலத்
தூறல் போட்டுவிட்டுப்போன
ஆவணி மழை
தாழ்வாரங்களில்
வடிசல்த் தண்ணியைச்
சொட்டிக்கொண்டிருக்கிறது ,

பெரும் கொண்டாட்டம் நேரப்போகிற
உணர்வும்,
உடனே அதைத் தொடர்ந்து
வழக்கமான நம்பிக்கையற்றுப் போன
உணர்வும் ,

இதுதான் அனேகமாக
வாழ்க்கையின் நிலைமை
இப்போதெல்லாம் !


*


காற்றில்
உந்திக்கொண்டிருக்கும்
ஊஞ்சலே
காலத்தச்சன் கைவண்ணம்,

திருவிழாக்கால
ஒப்பனைப் பூச்சுக்கள்
இளமையின் கற்பனைகள்,

நொடிகளின் நுனியில்
நமக்கென காத்திருக்கின்ற
மொட்டுக்கள் போல்
அவிழ்வதற்கு
அழகின்
ரகசியம் என்பதே
மறைந்திருப்பதுதானே !

மாயைகளோடு
மோதித்திரத்திக்கொண்டிருக்கும்
மனம்
மகிழ்ச்சியின் பொழுதுகளில்
பெரும்பாலும்
இவ்வாறே நின்று விடுகிறது !




*


காலம்
அடிவேரின் தொடக்கம்,
பார்வையின்
பரிமாணங்களுக்கேற்ப
விரிந்த கிளைகள், ...
இலைகளாய் படர்ந்த
தரிசனம் தத்துவம்,
பொழுதுகளில்
வயதாகச்
செறிந்து உதிர்ந்து
பரவச அனுபவத்தின் வழியாக
மற்றுமொரு
கேள்வி நோக்கி நகர்த்தியபடி
மெல்ல அசைகிறது
போதிமரம் !




*




வியாபிக்கவேண்டி
தருணத்தை
எதிர்பார்த்திருக்கிறது
அலை விளிம்பிலிருந்து
புறப்படுவது போலிருக்கும் ...
நடைப்பயணங்கள் !

ஆனாலும்
என்
கால்களிரண்டும்
கடத்தப்பட்டுவிட்டதுபோல
சில நேரங்களில்
நகரவே முடிவதில்லை !

விரல்களிடை
எனக்கு பரிச்சயமான
அந்தச் சில நேரங்களில்த்தான்
வெறும் பாதங்களை
குறுனிக்கல்லில்
தேய்க்கவேண்டும் போலிருக்கும் !




*


அங்கலாய்ப்புகளில்
எவ்வளவு முடியுமோ
அவ்வளவில்
முரண்பாட்டுக்கொண்டிருக்கு
பழுப்புநிற நிழலில்
வெளிச்சப் பொழுதுகளை
அசைத்தபடி நீட்டிவைக்கும்
பகலும் ,
சகலத்தையும்
முழுமையாக அறுத்து
இருட்டிடை ஸ்தம்பிக்க வைத்தபடி
ஒளிந்துகொள்ள
இடமொன்றைத் தேடும்
இரவும் !

மழைச்சாரல் போலவே !

ஒரு மொழியில் இலக்கணப்  பிழை இல்லாமல் எழுதவேண்டியது எல்லாவிதமான  கேள்விகளுக்கும்  அப்பால்  கீழ்ப்படிவுடன் பின்பற்றவேண்டிய சட்டதிட்டம்  . அதுவும் தாய்மொழியில் எழுதும் போது  நிச்சயமாக இலக்கணப் பிள்ளைகளோடு எழுதுவதென்பது உண்மையில் ஒரு கனதியான மன்னிக்கமுடியாத குற்றம், அப்படியிருக்க எதுக்காக பிழைகள் வருகுது என்று ஜோசித்துப்பார்த்தால். இன்றைய காலகட்டம் ஒரு முக்கிய காரணமாக இருக்கு.
                  
                                                                     எனக்குள்ள முக்கிய பிரச்சினை  எவ்வளவுதான் தமிழில்  வாசித்தாலும்   தமிழ்மொழி விசித்திரமான   அர்த்தங்களோடு பின்வாங்கிக்கொண்டு இருக்கு . இந்த வாசிப்பு என்பது ஒருவிதமான பரந்தவெளி . சொற்களையும், வாக்கியங்களையும்  பொறுத்தவரையில்  இணையத்தில் எழுதும் தென் இந்திய  எழுத்தாளர்கள் ஒருவிதமான அன்றாடப் பாவனையில் உள்ள பேச்சுமொழியை இலக்கியத் தரம்போல கொஞ்சம் மேலே தூக்கி வைத்த   தமிழில் எழுதுகிறார்கள்.


                                                                               இலங்கைத் தமிழர்கள் இப்பவும் கட்டுப்பெட்டிப்  பண்டிதமணி  இலக்கணம் கொஞ்சம் தானும் பிசகாமல்  ஒருவித கிரந்தமாக  எழுதுகிறார்கள், புலம் பெயர் தமிழர்கள் எந்தவித பொறுப்பும் யாருக்கும் சொல்லவேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பதுபோல மேலைநாட்டு சுதந்திர வீச்சில்  ஒருவிதமாக எழுதுகிறார்கள், இண்டலெக்சுவல் லெவலில் எழுதுபவர்கள் சமஸ்கிருத சொற்களை தமிழ்ப்போலவே நிறையவே நனைத்து வழியவிடுகிறார்கள்.  


                                                      இவ்வளவும் போதாது என்று மேலைத்தேச பின்நவீனத்துவ, யூன் போல்  ஸாதரிச , மார்க்கோசின்  இருப்புநிலை,  லத்தீனமெரிக்க மாஜிகல்ரியலிச, கொமினிச ,லெனினிச, சோஷலிச ,   இஸங்களை சாம்பிராணி காட்டி  வழிபடும்  மேட்டிமைவாதிகள் இன்னொருவிதமான தமிழில் போட்டு உலுப்பி எடுப்பார்கள்  , வாசிக்க விழி ரெண்டும் பிதுங்கி வெளியவரக் காதுகுள்ளே கிளைமோர் மிதிவெடி முழங்கும் . 


                                                   இவை எல்லாவற்றின் ஒட்டுமொத்தப்பாதிப்பு நிச்சயம் கலந்துகட்டி வாசிக்கும்போது நம்மை அறியாமல்  உள்நுழைந்துவிடுகிறது . இவளத்தையும் தாண்டி கணனி விசைப்பலகையில் எழுதும்போது அது கொஞ்சம் கண் அசந்தாலே  ஒரு எழுத்தை  அதுக்கு விரும்பியபடி போட்டுவைச்சு இன்னொருபக்கம் இழுத்துகொண்டுபோய்விடுகிறது . ஒரு எழுத்து சிலநேரம் அந்த வாக்கியத்தின் ஆதாரமான அர்த்தத்தையே களேபரம் செய்துவிடும் அபாயம் நிறையவே இருக்கு.


                                                            இவளவு சல்ஜாப்பு சொன்னாலும் நான் பிழையாக எழுதுவதுக்கு ஒத்துக்கொள்ளும்படியான காரணம், எனக்கு தமிழ்மொழி அதிகம் பரீட்ச்சயம் இல்லை என்பதுதான்.நானறிய  தமிழ்மொழியை ஒருபொழுதும் ஆர்வமாக மனதுக்குள் உள்ளிறங்கி  நேசித்ததில்லை . அதைவிட தமிழ்மொழி ஒவ்வொருநாளும் என்னைவிட்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலகிக்கொண்டே போகிறது.  இந்த எழுத்துருக்கள் இந்தவருடம் முகநூலில் எழுதியவைகள். இயன்றளவு எழுத்துப்பிழைகளை திருத்தி  தொகுத்துப் போடுகிறேன் !




*




அவள்
பெரும்பாலும்
நேருக்குநேரராகப் பார்ப்பதில்லை
என்பதாலிருக்கலாம்
அந்தமுகமே
பகலிலும் தெளிவற்றிருந்ததுக்கு !
சமயங்களித்தான்
தயங்கித்தயங்கியே கதைப்பாள் !
முன்னமெல்லாம்
நகங்களைத் தடவுவாள் !
அவளுக்கு மிகவிருப்பமான
மரஅணில்களைப்பற்றி
உரையாடத்தொடங்கும் போதே
பிடியிலிருந்து
வெடுக்கென்று விலகிக்கொள்வதுபோல
விரல்களைத் தொடுவதையே
பின்வாங்குகிறாள் !
ஏதோவொன்றிலிந்து
அவளுக்குள்ளாகவே மெல்ல ஒடுங்குவதை
உணர்ந்துகொண்டேயிருப்பதால்
எங்கோ பார்த்து
ஏதோ ஒரிரு வார்த்தை பேசுகிறாள் !
ஒருகாலத்தில்
கண்சாடையிலேயே
அபிநயங்கள் செய்துகாட்டியவள்
இப்போதெல்லாம்
நிமிர்ந்து பார்ப்பதையே விட்டுவிட்டாள்!




*


சேலையின்
விசிறியிலை மடிப்புகளை
உதறிவிட்டுக் கொண்டிருப்பது போல
மழை பெய்கிறது ,
காற்றோட்டமாக உணரமுடிந்தாலும் ...
புழுக்கம் உண்டாக்கும்
வியர்வை மணமெல்லாம்
உப்பின் வாசம் !
நனைந்த மேல்ச்சட்டையில்
ஈரம் உலர்ந்துகொண்டிருந்ததால்
சில்லென்றிருந்தது
குரல்வளை !
அழுத்தமான குரலில் உறுமுவதுபோல
சூடானைப்புகளை
வெளியேறிக்கொண்டிருக்கிறது
நினைவு மூச்சு !
இந்தமழை
வந்து போனதிலிருந்து
மனது தத்தளித்துக் கொண்டேயிருக்கிறது!


*


விடியல்களில்
வெளிச்சங்கள் எழுந்துவிடுகிறது,
திட்டங்கள் தீட்டப்படாத
விடியல்களில்
இதயத்துடிப்போடு ...
சலிப்புகளும் வந்துவிடுகின்றன ,
முழுக்கமுழுக்க
எனக்குரியவைகளில்
விருப்பமில்லாமல்
என்னுடனே
பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது
ஒவ்வொரு அதிகாலைப்
பயணங்களும் !


*


அழகான ஏரி
கரைகளைக் கடந்ததும்
வானத்தின் நிறமாக மாறத்துவங்கும்
நிர்மலமான நீரோட்டம் ,
என்னைப்போலவே ...
தயக்கத்தில் நின்றவர்கள்
முகத்தைக் கோணிக்கொண்டு
பிரமிப்பாக பார்த்துக் கொண்டிருக்க
மீதிப்பேர்
ஆடைகளைக் களைந்து
நீச்சலில்க் குதித்தார்கள் ,
மிதமான குளிரில்
வெயில் விளையாட
என்னென்னவோ தோன்றியது,
கால்களை மட்டும்
நனைத்துக்கொண்டு
தலையைத் திருப்பிக்கொண்டேன் !




*


பகல் பொழுதுதான்
நிழல்களை
உணர முடியாத அடர் காடு.
எப்போதாவது
உள்நுழைந்து அலைந்து ...
தொலைந்துபோவேன் .
நேற்றோ
முரட்டுத்தனமான
ஆர்ப்பரிப்புடன்
வரவேற்பதுபோல வீசிய காற்றில்
மஞ்சள் இலைகளை
இதழிதழாகத் தூவும் மரங்கள்;
ஒருவிதமான பதட்டத்தில்
வண்ணத்துப் பூச்சிகள்.
தளிர்ப் புதர்களில்
வண்ணக் கோலங்கள்;
காற்றில்ப் பரவும் சாரல்;
தூரத்து
இடி மின்னல் முழக்கம்,
இந்த மாதங்களில்
இத்தனை கலவரமாக இருந்ததில்லை
சென்றவருடம் !


*


மரங்கள் நிரம்பிய
பரந்தவெளிப் பூங்காவனம் ,
அங்குமிங்கும் அலையும்
யாரையும் கண்டுகொள்ளவில்லை
பறவைகள் ! ...
சுற்றியிருந்த நண்பர்களோடு
பேசிக்கொண்டிருக்கும் நண்பர்கள் !
என்ன வருகிறது,
என்ன போகிறதென்று தெரியாமல்
ஒட்டியாடும் குழந்தைகள் ,
யாரையும் உறுத்தாமல்
நடுவில்
பாதிக்கும்மேலாகவே
நிர்வாணமாகவேயிருந்த
இளம்பெண்கள்
வெயில் காய்கிறார்கள் !


*



ஏதோவொரு
சாவகாசமான
கனவின் பின்னணி ,
அல்லது
ஆழத்தில் எதையோ தேடும் ...
வெளிறிய சந்தனமுகம் ,
அல்லது
ஏதோவொன்றின்
தொடுகையை விலக்கமுடியாமலிருக்கும்
தெளிவற்ற அவஸ்தை ,
அல்லது
நினைவின் தொலைவிலிருக்கும்
அந்திமல்லியைப் புன்னகை ,
இதுபோன்ற
ரகளையான சமயங்களித்தான்
தத்துப்பித்தென்று உளறாமலிருக்கத்
திண்டாடவேண்டியிருக்கு !


*


இறுக்கிப் பிடித்தபடி
மடிப்புமடிப்பாகக் கவிந்து
உள்ளும் புறமும்
இயல்பல்லாத நிலை
ஆகாசம் !...
விழுவதைப் பற்றுவதைப் போலவோ
திசைகளை
இழுத்துப் பிடிப்பதைப் போலவோ
மேகங்களை
ஊதித் தள்ளுகிறது
காற்று !
திரைமறைவில்
நீலநிறத்தைத் தொலைத்ததால்
கலங்கிவீங்கியிருக்கும்
நடுநிசி !
மிக இரகசியமாக
கூடவேயிருந்து அலைக்கழிக்கும்
இந்தச் சூதாட்டத்தின் நியதிகளை
வென்றுவிடுகிறது
சிறகுகளை ஒருசேரவிரிக்கும்
இரவுப் பறவை !


*


வழியில்ப் பார்த்த
மீதி எல்லாவற்றிலும்
மழைச்சாரல் போலவே
நினைவுத் திரைகள் ,
சுற்றித்திரிந்த தெருக்களும் ...
பதின்வயது நண்பர்களும் ,
எப்படியாவது
ஊருக்குப் போய்விடவேண்டும் !
வடதுருவ ஐரோப்பிய
நகரத்தின்
உரசல்களிலிருந்து விலகமுடியாதிருப்பது
அயர்ச்சியாக இருந்தபோதும்
இங்கிருந்தே
ஊருக்குச் செல்வத்துக்கு
இத்தனை வழிகள் இருப்பதையே
அப்போதுதான் கண்டேன்.!


*




எனக்கு முடியவில்லை
உண்மைதான்
ஒத்துக்கொள்கிறேன் ,
ஆனாலுமது
நிராகரிக்கப்படுவதால்
ஏற்படும் கூச்சம் வெளிப்பட்டதாக
எனக்குள்
ஒருநாளும் தோன்றியதில்லை,
சுறுசுறுப்போடும்
ஆச்சரியமாகவுமிருந்த
வேர்த்து கொட்டும் முகத்தில்
உட்பக்கமாக தேய்ந்த சப்பாத்தோடு
இளையவர்கள்
வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருப்பதை
சமாளிக்க வேண்டிய
பார்வையோடு
நின்று
பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன் !




*


ஒன்று
தூக்கமில்லாத
பின்னிரவுகளில்
நேரத்தைக் கடத்துவது
பெரும்பாடாகவே முடிவது !...
இரண்டாவது
நடக்க இருக்கும்
மற்ற வேலைகளும்
நடக்கப்போவதில்லை என்கிற அலுப்பு!
மூன்றாவது
அதன்பின் எப்போதுபோல
துருவ வெள்ளிகள் நகர்ந்துகொள்ள
விடிந்துவிடுகிறது !
இந்த மூன்று
செய்திகளும்
அபத்தமாகவிருந்தாலும்
சுவாரஸ்யமாகத்தானிருக்கு !



*


அது
அவநம்பிக்கைதான் என்கிற
மற்றொரு குரல்
பூனையின் மெல்லிய அழைப்புபோலக்
கேட்டுக்கொடியிருக்கிறது ,...
வெளியே
சொல்ல முடியாத வலிகளை
எப்படி உள் வாங்குகிறாள்
சின்னவள் ?
மாற்றிவிடமுடியாது
ஒவ்வொரு நாளும்
கடந்து செல்கிற
கேள்வி மனதில் இருந்தது!
அதைத் தவிர்க்கவே
வேறு என்னவெல்லாமோ
அவசர வேலைகள் இருப்பதுபோன்ற
பாவனையோடு
அவள்
கண்களைப் பார்ப்பதேயில்லை. !




*


காலத்தோடு
தூக்கிவைக்க முடியாத கால்கள்,
தேய்ந்து போன
பறவையின் கூவல் போலப்
பின்வாங்கும் குரல் ,...
தூண்டிலைப் போல
தோளில் மாட்டியிருக்கும் பையில்
என்ன இருக்கும் ?.
தன்
இரக்கமான பார்வையால்
சொல்ல முடியாதவைகளை எப்படி
வெளிப்படுத்த முடியும் ,?
தள்ளாட்டத்தினால்
கவனத்தை இழக்கும்
முதுமை
தெளிவாகத் தெரிவிக்கின்ற
கொடுமை !
பெரும் சிரமமாகவிருந்தது
அவரைக்
கொஞ்சநேரம் கவனிப்பதே !


'


அதன் முகத்தில்
தயக்கம், கோபம்
அல்லது
வெறுப்போ எதுவும் இல்லை.
அதனாலேயே என்னவோ ...
இருட்டுவதுக்குள்
எல்லா தெருக்களுக்கும்
சென்றுவிடவேண்டுமென்கிற
வேகத்தில்
தடுமாற்றத்தில் சறுக்கி,
தேவையானளவு மென்மையை சேர்த்து,
அடையாளக் குறி வைத்து
உறுதி செய்துகொண்ட
உப்பலாகக் கிடந்த
சில நடைபாதைகளை மட்டுமே
தேர்தெடுத்து
நனைக்கிறது
மழை !.