Sunday, 6 September 2015

மலை தந்த கதை....

சில கதைகள் காலத்தோடு அடிப்பட்டுப்போய் அதன் காலத்துக்காய்  மறைந்த இருக்கும். மழையோடு காளான் வெளிக்கிடுவது போல  ஒரு நேரத்தில் அது தன்னை வெளிப்படுத்திவிடும்.   குமார் அண்ணை ஒரு நாள்க் கேட்ட கேள்வியால், வருடங்களாக நானே மறந்த அந்த இலங்கையில் மலை ஏறிய சம்பவத்தை நோர்வேயில் எனக்கே நினைக்கும்படியான ஒரு சம்பவம் நடந்தது. 

                              சிவனொளிபாத மலை என்று தமிழிலும், " ஸ்ரீ பாத " எண்டு சிங்களத்திலும், " ஆடம்ஸ் பீக் " என்று ஆங்கிலத்திலும் அழைக்கப்படும் இலங்கையின் மத்திய மலை நாட்டில் இருக்கும் மலையில், கொழும்பில் வேலை செய்த போது ஒரு விடுமுறை தினத்தில் என்னோட வேலை செய்த பியசேனா என்ற  சிங்களவரின் குடும்பம் போன போது, நானும் அவர்கள் ஹையர் பண்ணிப் பிடிச்சுக் கொண்டு போன வானில தொத்தி ஏறி, அவர்களுடன் அந்த மலையில் ஏறிய அனுபவத்தைப் பல வருடம் மறந்து போய் இருந்தது உண்மை.

                                 நோர்வேயின்  ஒஸ்லோவில் சில நண்பர்களுடன் சேர்ந்து ஒரு வீட்டை எடுத்து, பல இடைஞ்சல்களுடன் சமாளித்து இருந்த போது, ஒருநாள் எனக்கு தெரிந்த முழுமை இல்லாத சிங்களத்தில் இலங்கையில் உள்ள ஒரு சிங்கள நண்பருடன் கதைத்ததைக் கேட்ட, அந்த வீடில எங்களுக்கு  லீடர் போல இருந்த குமார் அண்ணை கேட்ட அந்தக் கேள்வி, புலம் பெயர்ந்தபின் பின், வருடங்களாக நானே மறந்த அந்த இலங்கையில் மலை ஏறிய சம்பவத்தை நோர்வேயில் எனக்கே நினைக்கும்படியான அந்த  சம்பவம் நடந்தது. 

                                           அந்த வீட்டில் என்னோடு மாச வாடகைக்கே  அழுது கொண்டு  இருத்த சக அலுப்புகளில், கொஞ்சமும்  அலுப்பு இல்லாத எப்பவும் அமைதியான குமார் அண்ணை, சின்ன வயசிலையே நோர்வேயிட்கு வந்திட்டார், வலிகாமம் வடக்கில் ஒரு விவசாயக் குடும்பத்தில்ப் பிறந்த அவர் எண்பத்து மூன்றில் பலாலி வீதியில் கண்ணிவெடி வெடித்த கையோடு, கொழும்பில்க் கலவரம் வெடிச்சு அடங்கிய சில மாதங்களில், இனி யாழ்பாணத்தில இருந்தால் பிரசினை எண்டு அவரோட அப்பா அவரைப் பிடிச்சு சங்கானை மனியத்திண்ட வெங்காய லோரியில ஏற்றி கொழும்புக்கு அனுப்பி இருக்குறார் ,

                                குமார் அண்ணையை செக்கட்டித் தெருவில ஒரு லொட்சில சில வாரம் வைச்சு, ஏஜென்ட் இந்திரலிங்கதோட " இறங்கினாப் பிறகுதான் காசு " எண்டு பேரம் பேசி, " ஹெல்மெட் பாஸ் போட்டில" தலை மாத்தி, கே எல் எம் லுப்தான்சா விமானத்தில ஏறி மலேசியாவில தரை இறங்கி, அங்கிருந்து உருளைக்கிழங்கில " போர்ட் என்றி " விசா அடிச்சு உக்கிரேன் கீவ் இல ரகசியமா இறங்கி, கிழக்கு ஐரோப்பிய  ஊசி இலைக் காடுகள் எல்லாம் நடையா நடந்து ,போலந்து போடர் தாண்டி  , கிழக்கு ஜெர்மனிக்கால மேற்கு ஜெர்மனிக்கு இழுத்து எறியப்பட்டு ,டென்மார்க்  பாதையால நோர்வேயிட்குள்ள அரசியல் அகதியா வந்த பாதையில் அவர் ஒரு நாளுமே ஒரு சிங்களவனையோ, சிங்கள மொழியையோ அறிந்ததே இல்லை. 

                                         ஒரு நாள்ப் பின்னேரம், அன்றைக்கு நான் சிங்களம் பேசுவதைக் கேட்ட அவர்

          " சிங்களம் தலைகாரணமா பேசுறீர் உமக்கு எப்படி ஐசே  சிங்களம் புளுவண்டா தெரியும் "

                               எண்டு கேட்டார்,எனக்கு அது எழுத  வாசிக்கத்  தெரியாது

                           " ஆப்பக் கடை நோனா ஆட்டுக்கறி வைச்ச மாதிரி "

                             பேச மட்டும் தெரியும் எண்டு சொன்னேன்,

                           அவர் விளங்காமல்ச்  சிரிச்சார். இவர் ஏன் இதைக் கேட்டார் ,சில நேரம்  சிங்கம் புலி  அரசியல் என்னவும் தொடக்கி தேன் கூட்டுக்கு கல் எறிஞ்சு இருக்கிற கொஞ்ச நின்மதியையும் கெடுக்கப் போறாரோ எண்டு நினைச்சு,

                       " ஏன் குமார் அண்ணே சிங்களம் பேசுறது அதென்னவோ பெரிய விசியம் போலக் கேட்குறிங்க " எண்டு கேட்டேன்,

                                அவர் அதுக்கு சடார் எண்டு

                               " இல்லை ஐசே ,நீர் சிங்களநாட்டில இருந்த மாதிரி இருக்கு "

                              "   இல்லைக்  குமார் அண்ணே,,கொழும்பில் வேலை செய்தபோது  கொஞ்சம்  சிங்களம்  பேசமட்டும் பழகினேன், அதுவும் பிழை பிழையாத்தான் கதைக்கப் பழகினேன்  "

                               "  அப்ப  புளுவண்டா  கதைக்க  மாட்டீர்  எண்டு  சொல்லுறீரோ, நல்லாக் கதைகிரீரே  "

                                   "  அப்படிதான் உங்களுக்கு  இருக்கும் , சிங்களம்  இலகுவா பிடிக்கலாம், இலக்கண சுத்தமா பேசாமலே விளங்கும்  அது "

                                   "  உம்மட்டை  ஒண்டு கேக்கவே,,கன  நாளாய்க் ஜோசிக்கிரனான், சரியான ஆட்கள் அம்பிடவில்லை கேட்க  "

                                 "   சரி,,கேளுங்கோ  குமார்  அண்ணை,, என்ன சிங்களப் பெட்டைகளை சிம்பிளா  சிங்களம் கதைச்சால் மடக்கி  விழுத்தலாம் எண்டு  கேக்கப்போரின்களோ "

                           "  இல்லை,,ஐசே,,இது  வேற  ஒரு  கேள்வி "

                             " சரி  கேளுங்கோ,,தெரிந்தால் சொல்லுறேன் அண்ணே "

                              " சிவனொளிபாத மலை ஏறி இருக்குரிரோ, அது ஏறுறதுக்கு பயங்கர மலையாம் நீர் ஏறி  அதில சிவபெருமானோட  பாதம் இருக்காம் அதைப் பாத்தநீரோ "

                          எண்டு கேட்டார்.

                      இவரோட இந்தக் கேள்வியைக் கேட்ட ஹோலில காலையில மக்டோனாலில  வேலை செய்து முறிஞ்சு வந்து சுருண்டு படுத்துக் கிடந்த  இரண்டு வன்னிப் பொடியளும், பெட் சீட்டை ஒதுக்கி விலதிப் போட்டு எழும்பி இருந்து

                              " குமார் அண்ணே, இண்டைக்கு மணிரத்தினம் படம் ஓடப்போகுது போல,நல்ல கேள்வியத்தான் கேட்டியள்,எங்களுக்கும் ஒரு மண்ணும் தெரியாது அந்த மலையைப் பற்றி ,அரசன்னே சொல்லுங்கோ கேட்பம் "

                          எண்டு என்னைப் பார்த்தாங்கள். 

                                     குமார் அண்ணைக்கு அந்த மலை பற்றி என்னவோ " குருடன் யானையைத் தடவிப் பார்த்த " மாதிரி ஒரு அபிப்பிராயம் இருக்க வேண்டும் எண்டு நினைச்சு ,

                                " நீங்க வேற என்ன அறிங்சிங்க அந்த மலை பற்றி அதை முதல் சொல்லுங்க முதலில் " எண்டு கேட்டேன்.

                      அவர் மறுபடியும்

                     " இல்லை ஐசே, படிக்கிற நேரம் சமயப் புத்தகத்தில் அதைப்பற்றி படித்தது, மற்றப்படி அது எப்படி இருக்கும் எண்டு கற்பனை மட்டும் தான் செய்து பார்த்து இருக்கிறேன்,, ,,,, "

                       எண்டு கொஞ்சம் சொன்னார்.

                                       முக்கியமா அவர் அந்த மலை ஏறுவதை டிஸ்கவரி டிவி சனலில் காட்டுவார்களே ,நிறையக்  கயிறு, சின்னக் கொக்கிகள், குத்து ஊசிக்  கொளுவிகள் எல்லாம் உடம்பு முழுவதும் கொழுவிக் கொண்டு அங்குலம் அங்குலமா ஒரு சின்னக் கைக் கோடாலியால கொத்தி கொத்தி ஏறுவார்களே அதுபோலதான் அது ஏற வேண்டும் என்பது போல சொன்னார் ,அதுதான் எல்லா சமயப் புத்தகங்களின் விவரணங்களில் வருவது போல, பல நம்ப முடியாத விவரிப்புப் பாதிப்பால் அவர் ஓவரா கற்பனை பண்ணக் காரணமா இருந்து இருக்கலாம் போல இருந்தது.

                                 சிவனொளிபாதமலை  ஒரு முக்கியமான  புனிதமான மலை  இலைங்கையில் . அதுக்குப்  பின்னே  உள்ள நம்பிக்கை இமயமலை போல உறுதியானது. ஆனாலும்  அந்த   மலைக்கு ஒரு தரம ஏறாவதவரும் முட்டாள்.... ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட தடவையும் ஏறுகின்றவர் படு முட்டாள் எனக் கூறப்படுவதுமுண்டு  என்பார்கள். எப்படியோ ஒரு புனிதமான மலையை ஏறுவது என்பது ஆன்மிகத்துக்கு அப்பாற்ப்பட்டு உயரங்களை இலக்காக்கித் தொடும்  ஒரு  அலாதியான அனுபவம், அதனால்தான் மலை ஏறும் போது திரும்பிக் கீழே பார்க்கக்கூடாது  என்றும்  சொல்லுவார்கள் 

                                   சிவனொளிபாத மலை, மத்திய மலை நாட்டில் ஹட்டன் நகரத்துக்கு அண்மையில் ,வெலிமட மேட்டு நிலத்தின் தொடர்ச்சியாக, ஒப்பிட்டு அளவில் தனியாக இருக்கும் ஒரு மலை. பியசேன குடும்பத்தோடு  அந்த மலைக்கு பல முறை போய் இருப்பதாக சொன்னார்,எனக்கு அதுதான் முதல் முறை. அந்த மலை இரண்டு விதமாக இரண்டு பக்கம் இருந்து ஏற முடியும் எண்டும் சொன்னார்,கொஞ்சம் சரிவு குறைந்த படிக்கட்டுக்கள் பெரிதாக இருக்கும் பக்கத்தில் இருந்து ஏறப்போறதா சொன்னார்,

                                              முதியான்சலாகே தர்மசிறி  பியசேன, தெற்கு இலங்கையின் அம்பலாங்கொட நகரத்தில் பிறந்தவர், துட்டகெமுனுவின் ஹரவா சிங்கள இரத்த வம்சதைச் சேர்ந்த பவுத்த சிங்களவர். ஸ்ரீலங்கா ஆர்மி " கெமுனு வாச் ரெஜிமென்டில் " அதிகாரியா வேலை செய்தவர், கிழக்கில் களுவாஞ்சிக்குடியில் பாதை ஓரக் கிளைமோர் கன்னி வெடியில் மயிர் இழையில் தப்பிப், பின்னர் வடக்கில் எங்கோ ஒரு ஆர்மிக் காம்பில் இருந்து லீவில் வந்த நேரம்,அவர் மனைவி அழுது குளறிப்

                                        " பிச்சை எடுத்து எண்டாலும் சாப்பிடுவம், என்னையும் பிள்ளைகளையும் அந்தரிக்க விட்டுப் போட்டுப் போக வேண்டாம் "

                          எண்டு சொல்ல

                                           அதன்பின் பியசேன வேலைக்குப் போகவே இல்லை, தலை மறைவாகி அவரோட கிராமத்தை விட்டு நாற்பது விதமான மக்கள் ஒன்றாக வாழ்ந்த  கொழும்பில் வசித்தார். எங்களோடு அந்த ஏற்றுமதி இறக்குமதி நிறுவனத்தில் கசியர்  வேலை செய்தார், என்னைப் பூனைக்கும் பயப்பிடும் ஒரு தமிழன் எண்டு நினைச்சோ என்னவோ எனக்கு எல்லாம் பயப்பிடாம சொல்லுவார் பியசேன.  

                                      என்னை " யாப்பனே மல்லி  " என்றுதான் சொல்லுவார்.  அதுக்கு  தமிழில்எ அர்த்தம் " யாழ்ப்பாணத் தம்பி " என்று வரும், என்னோட   பின்னணிகள் பற்றி ஒருநாளும் கேட்டதில்லை. தன்னோட ஒரு தம்பி காட்டுயானை வயல் அறுப்பு நேரம்  அவர்கள் கிராமத்துக்கு வந்து வீட்டை உடைச்ச நேரம் அவரோட தம்பியை நித்திரைப்பாயில் வைச்சு நெரிச்சு சாகடித்துப் போட்டுது  என்றும், நான்  ஏறக்குறைய அவரோட தம்பி போல  உருவத்தில் இருந்ததால்  யாப்பனே மல்லி  என்று  சொல்வதாகச்  சொல்லுவார்.

                                        ஹையர் வானில மத்தியானம் கொழும்பில இருந்து மத்திய மலைநாட்டு ஏற்றம் தொடங்கும் மாவனல்ல போகவே மழை  அடிச்சு ஊத்தியது, மல்வான என்ற இடத்தில வானை நிட்பாடி  பியசேன இறங்கிப்போய் ஒரு ரம்புட்டான் பழம் ஒரு கூடை நிறைய வேண்டிக்கொண்டு வந்தார். வரக்காப்போளை  என்ற இடத்தில  கொரக்காப்புளி  நல்லா  இருக்கும்  என்று வானை நிற்பாட்டி இறங்கிபோய் ஒரு சொப்பிங் பாக் முழுக்க அதை நிரப்பி வேண்டிக்கொண்டு வந்தார்.

                             இருட்டின நேரம் ஹட்டன் நகரத்துக்கு அண்மையாகப் போய் ஒரு காட்டுப் பாதையால மலை அடிவாரம் போக மழை விட்டுத்  தூரல் போட தூவானத் திரைச்சீலையில் மலையைப்  பார்க்க பாக்கியராஜ் படத்தில வார கனவுக் காட்சி போல மங்கலாக தெரிந்தது. அந்த இடத்தில் சிங்கள மொழியும் சிங்களவர்களும் அதிகம் காற்றில் சுற்றிச் சுழற சிவபெருமானையே அடிச்சு திரத்தின மாதிரி ,சைவ சமயப் புத்தகத்தில் உள்ள மாதிரி எந்த விதமான இந்து சமய அடையாங்களும் இருக்கவில்லை.

                                          மலை அடிவாரத்தில் ஒரு புத்த கோவிலும், பன்சாலையும் இலங்கை ஒரு " சிங்கள பவுத்த நாடு " என்பது போல கம்பீரமாக இருந்தது. ஒரு வயதான ஐயா மட்டும் நெற்றியில் திருநீறு பூசிக்கொண்டு, நீண்ட வெள்ளைத் தாடியைத் தடவிக்கொண்டு, ஒரு சின்னச் சாமியார் போல ஒரு சின்னக் கடை வைச்சு இருந்தார்,அவர் கடையில ரேடியோவில சிங்களப் பாடல் பாடிக்கொண்டு இருக்க, தேங்காய், கற்பூரம்,சாம்பிராணி மேசையில் அடுக்கி வைத்திருக்க, 

                          அவரிடம் போய் " ஐயா நீங்க தமிழா " எண்டு கேட்டேன்

                         அவர் " ஆமாங்க ", என்று மலையகத் தமிழில்க்  கதைத்தார்,

                          என்னைப்பற்றிக் கேட்டார், நான் யாழ்பாணம் என்றேன்,அவரோட மகளை சின்ன வயசில் யாழ்பாணத்துக்கு ஒரு டாக்குத்தர் துரை வீடுக்கு வேலைக்கு அனுப்பியதா பெருமையா சொன்னார், மலையைப் பற்றிக் கேட்டேன், தான் கடை பலவருடம் நடத்துவதாகவும், மலை ஏறுவதில் ஒரு தத்துவம் இருக்கு எண்டும் சொன்னார் அது என்ன எண்டு கேட்டேன் ,  

                      " மேல ஏறினவன் கீழே இறங்கி வர வேண்டும்,அது போலதான் வாழ்கையும் " எண்டு தத்துவம் போலக் கதைத்தார், அவரோட கடையில அவரைப்போலவே ஒரு சாமியார் படம் பெரிதாக மாட்டி இருந்தார்,

           நான் " அந்தப் படத்தில இருப்பது யார் உங்க குருநாதரா " எண்டு கேட்டேன்,அவர் சிரிச்சுப்போட்டு ,

                       "நான் சாமியார் இல்லங்க , தனியா இருக்கேன் அதனால சாமியார் போல தாடி  வளர்குறேன்க ,  இப்பிடி சாது போல இருந்தாலும் அப்ப அப்ப ரால் ஆமிப் போலிசுக் காரங்கள் வந்து கொட்டி இருக்கா கொட்டி இருக்கா எண்டு கட்டி இருக்கிற வேட்டியையும் உருவி செக் பண்ணுறானுங்க 

                               "அடக் கடவுளே   வயதான  உங்களையும்  இப்பிடிப் போட்டு உலைக்குரான்களே "

                                   " நீங்க வேற தம்பி, இங்கே  தமிழில் கதைத்தாலே  எல்லாருக்கும்  சந்தேகம் "

                                 " ஓம் ஓம் அய்யா ,இது இலங்கை முழுக்க உள்ள குழப்பம் தானே "

                               "அப்புறம் தம்பி  என்ன கேட்டிங்க  அந்தப் படத்தில இருக்காரே அவரு திருவள்ளுவர், திருக்குறளை எழுதின தெய்வப் புலவர் அவர் தாங்க, இது கூட அறிஞ்சுக்காம இருகீங்க "

                                "  ஓம் ஓம்,,இப்ப விளங்குது ,"

                                        "  தம்பிக்கு சைவ சமயம் இல்லைப்போல இருக்கே,,வேதக்கார ஆகமம் போல பேசுறிங்க "

                                " இல்லை  அய்யா  நான்  சுத்த சைவம் தான்,,இப்ப  தாறுமாறா இடம் வலம் தெரியாமல் இலங்கை முழுவதும் ஓடுவதால் என்னோட அடையாளமே தெரியாமல் தடுமாறிக்கொண்டு இருக்குறேன் "

                                "   யாழ்பாணத்தில மிச்சம் பேர் இந்து ஆகமத்தில இருக்காங்க இல்லையா "

                                 "     ஓம் ஓம் "

                                " எண்டுதான்  அங்கே போயிட்டு வந்த  என்னோட மவேன் மாரிமுத்து சொன்னானே " 

                              என்றார்,

                                              நான் அவரிடம் நூறு ருபா தாளைக் கொடுத்து ஒரு தேங்காயும்,கற்பூரமும் வேண்டிக்கொண்டு, என்னோட அப்பப்பா போல அவர் இருந்ததால்  மிச்சக் காசை வேண்டவில்லை. 

                              நான் வெறும் கையை விசுக்கிக்கொண்டு தான் போனேன். பியசேன எனக்கும் சேர்த்து சாப்பாடு சமைச்சு கொண்டு வாறதா சொல்லி இருந்தார். அவர் குடும்பத்தில்  பிளாஸ்டிக் தண்ணிப் போத்தல் எல்லார் கையிலையும் இருக்க, சாப்பாடுக்கு நொறுக்கு தீனிப் பாசல் கட்டின " ட்ரவலிங் பாக் "  ஐத் தோளில கொழுவிக் கொண்டு வந்த பியசேன

                           "கெதிப் படுத்துங்க ,கெதிப் படுத்துங்க , இப்பபே மெல்ல மெல்ல ஏறுவோம், அப்பத்தான் மேல இடம் கிடைக்கும் ,ஏறி முடிய உச்சியில்  கையைக் காலை நீட்டி கொஞ்சம் களைப்பாறிப் போட்டு,  காலையில் சூரியன் உதிப்பதைப் பார்க்கலாம் "

                                     எண்டு சொன்னார்.

                                                  நான் அவர்கள் தூக்கப் பாரமான பையை என்னிடம் தரும்படி கேட்டேன்.அதுக்குப் பியசேன

                          " நீ இளம் பொடியன் சந்நியாசி போல மூட்டை முடிச்சு காவிக் கொண்டு ஏறினால் ஸ்டைலா இருக்காது "

                                    எண்டு மறுத்து விட்டார். மலை ஏறும் பாதை முழுவதும் கும்பலில் கோவிந்தா போல பல இடங்களில் இருந்து வந்த மக்களும் எங்களோடு ஏறினார்கள்,சில வெளிநாட்டு உல்லாசப் பிரயாணிகளும் கமராவைக் கொழுவிக்கொண்டு,சுவிங்கம் சப்பிக்கொண்டு ஏறிக்கொண்டு இருந்தார்கள். 

                              பியசேன ஒரு காலை  இழுத்து இழுத்து தான் நடந்தார். எங்காவது ஒரு சண்டை முனையில் வெடி விழுந்து சன்னம் பாஞ்சு இருக்கலாம் போல இருந்தது. சில இடங்களில் மலைப் படிகளில் பாசி படர்ந்து இருக்க வழுக்கியது, பியசேன பொஞ்சாதி மிகக் கவனமாக அவரை அந்த இடங்களில் கைத்தாங்கலாகப் பிடித்து பிடித்து நடந்தா . திடகாத்திரமாய் இருந்த எனக்கே தொடையில் கண்டத்தசைகள் பிடிப்பது போலிருந்தது ஏறும்போது. 

                                               அரைவாசி மலைக்கு முன்னதாக  வளைந்து வளைந்து போகும் ஏற்றப் பாதை முழுவதும் சின்ன சின்ன கடைகள் இருந்தது. அதில நிறைய பொருட்கள் சில்லறைக்கு  விற்றுக்கொண்டு இருந்தார்கள். பியசேன ஒரு கடையில் நிற்பாட்டி

                              " இப்ப இஞ்சி போட்ட ப்ளேன் டீ ஒண்டு குடிச்சா கியால வடக் நா "

                                      எண்டு நாக்கில தண்ணி ஊற வெளியில போட்டு இருந்த வாங்கில இருக்க, அந்த கடை ரேடியோவில் எச் அர் ஜோதிபால என்ற சிங்கள பைலாப் பாடகர் பாடின " ரோசப்பாட்ட நோனாவின் சுதுப்பாட்ட கக் குள ,,, " என்ற டபிள் மீனிங் கொசப்புப் பாட்டு அலறிக்கொண்டு இருந்தது.

                               பியசேன அவரோட யாழ்ப்பான நாட்கள், மடக்களப்பு பெண்கள் பற்றி ஒரே கலகலப்பா கதை சொல்லிக்கொண்டு இருந்தார். மலை ஏறின பாதை முழுவதும் இனப்பிரசினை தொடங்க முதல் அவர் ஒரு சாதாரண சிப்பாய் ஆக எப்படி யாழ் தேவி ரெயிலில் யாழ்பாணம் போன அனுபவத்தை, அங்கே பனம் கள்ளு குடித்த நினைவுகளை நான் என்னவோ கூடப்பிறந்த சகோதரம் போல நெருக்கமா,

                           " யாப்பனே மல்லி , உனக்கு  விசியம்எ  தெரியுமால்லா சிங்கள அரசியல்வாதிகளும் ,அவங்களின் கிழிஞ்சு போன  கட்சிகளும் சுத்த ஓட்டு மாத்து ,தேர்தலில் வெல்ல என்னவும் சொல்லி வெண்டபின் அரசாங்க காசை சுளையா சுருட்டி முன்னேறி  விடுறாங்க, "

                         "  ஹ்ம்ம் ,, சொல்லுங்க  பியசேனா "

                              "  பாவப்பட்ட பொது மக்கள்தான் பாணும் பருப்பும்  தின்னுறது  , இதுக்குள்ள சிங்களம் தான் முக்கிய ஆண்டுவ பாசாவ எண்டு மொழிச்  சண்டையை இழுத்து  இனப் பிரச்சினைத்  தொடக்கி, யாப்பனே மல்லி  எனக்கு  இலங்கையில்  எல்லா இன மக்களும் ஒன்றுதான் "

                          "    ஹ்ம்ம்,,,எனக்கும்தான் பியசேன "

                      "  யாப்பனே மல்லி,,உண்மையாவே  சொல்லுறேன்   எங்களைப்போல சாதாரண மனிதர்களின் பிள்ளைகளை யுத்த முனைக்கு அனுப்பிப்போட்டு அவங்கட பிள்ளைகளை றோயல் கொளிச்சிலையும் ,தேர்ஸ்டன் கொளிச்சிலையும்,  இண்டர்நசினால் ஸ்கூல்லயும் இங்கிலீஷ்ல  படிப்பித்து கொண்டு இருப்பாங்க " 

                        "  ஹ்ம்ம்ம்,,அது  உண்மைதான்  பியசேனா "

                      " உனக்கு  சிங்கள  ஆட்களில்  துவேஷம்  இருக்கா,,யாப்பனே மல்லி "

                        "   ஹ்ம்ம்,,,இல்லை..ஆனால்  பல  சிங்களத் தலைவர்கள் தமிழர்களை மனிதர்களாகவே  நடத்தவில்லை "

                       "   ஹ்ம்ம்,,அது  உண்மைதான்  யாப்பனே  மல்லி,,நானும்  அதுக்கு வெட்கப்படுகிறேன்  "

                                                   எண்டு வெறுப்பாகச் சொல்லிக் கொண்டு நடந்தார் , நான் அந்த லைட் இல்லாத  இருட்டுப் பாதையில் மின் மினிப் பூச்சிகள் முகத்தில மோத ,சில்வண்டுகளின்  இரைச்சல் காதில ஊசி குத்த,  பேசாமல் கேட்டுக்கொண்டு நடந்தேன். மேலே ஏற ஏற குளிர் அதிகமாகி , ஒட்சிசன் குறைவு போல இருந்தாலும் அதிகாலை தான் மலை உச்சிக்கு போய்ச் சேர்ந்தோம்.

                                         மலை உச்சிக்கு போன கையோட ஆன்மீகம் சார்ந்த எண்ணங்கள் ஏதும் வரும் எண்டு நினைச்சேன். பதிலா குடலை உருவுற பசிதான் வந்தது, பியசேனாவின் பொஞ்சாதி அதை அறிந்த மாதிரி அவா வைச்சு இருந்த சாப்பாட்டுப்  பார்சலை எனக்கு தந்தா,

                 நான் " அக்கே, நீங்க, பியசேனா,  லமாய்  முதலில்  சாப்பிடுங்க " என்றேன்,

               அதுக்கு அவா

                                         " மல்லி, புதுப் பொம்பிளை போல வெட்கப்படாத, பசி உன்னோட முகத்திலேயே செய்தி வாசிக்குதே, காமே பாலப் புறுத்து கிராம நிலதாரி கமே கெதர.... " எண்டு

                                                 ஒரு கொசப்பு  ஜோக்கான சிங்களப் பழமொழி சொல்லிச் சிரிச்சா, நான் சாப்பிட தொடங்க அந்தப் பாசலில் மாசிக் கருவாடு போட்டு பிலாக்கா கறியும், பொன்னி அரிசிச் சோறும் இருந்தது. பியசேன பொஞ்சாதி கையில கொட்டுக்கொலை  சம்பலை அள்ளிக்கொண்டு வந்து என்னோட பாசலில் போட்டுட்டு

                                       " மல்லி , என்னோட  சாப்பாடு எப்படி, பியசேன என்னோட கொஸ் கறிக்கு சுருண்டுதான் என்னைக் கடத்திக்கொண்டுபோய்க் கலியாணம் கட்டினார் "

                                எண்டு சொல்லி சிரிச்சா. சொல்லிப்போட்டு  தண்ணி போத்தலை பக்கத்தில கொண்டுவந்து வைச்சா. உண்மையில்  பியசேன பொஞ்சாதி சமைச்சுக்கொண்டு வந்திருந்த கொஸ்கறி அமர்களமாதான் இருந்தது. அந்தக் கறிக்கு  இந்த  ஒரு  பியசேன மட்டுமில்லை  அந்த  ஊரில  இருந்த  எல்லாப் பியசேனாக்களுமே மயங்கி இருப்பார்கள்  என்று  அவாவுக்கு  சொன்னேன். ஹஹஹஹா  என்று  சிரிச்சா.

             பியசேன " போட்டுத்  தாக்கு, கேட்டு வேண்டி சாப்பிடு..." , எண்டு  சிரிசுக் கொண்டு ஒரு கல்லில குந்தி இருந்தார். 

                                           காலையில் மலை உச்சியில் இருந்த ஒரு சின்னப் பன்சாலையில் வெண்கல பானையை  எலி விழுந்து உருட்டின மாதிரி மணி அடிச்சார்கள், அந்த மணி யாழ்பாணத்தில என்னோட வீட்டுக்கு அருகில் இருந்த வீராளி அம்மன் கோவில் வைரவர் மணி போலதான் சத்தம் எழுப்பியது. கொஞ்ச நேரத்தில் பன்சாலையில்  இருந்து புத்த பிக்கு போட்ட என்னமோ ஒரு மந்திரம் போன்ற சத்தம்  லவுட் ஸ்பிகரில் இருந்து வந்து எல்லாரையும் அரக்கப் பரக்க எழும்பி சூரியனைத்  தேட வைத்தது,

                      " அது என்ன மந்திரம் "

                          எண்டு பியசேனாவைக் கேட்டேன்.  

                       அவர் அது " தம்ம பதத்தில் உள்ள பிரித் ஓதி மெடிடேசன் செய்யும் போது சொல்லும் மந்திரம் "

                                       என்றார்,எனக்கு என்னவோ ஒரே தாளக் கதியில் திருப்பி திருப்பி வரும் அந்த மந்திரம் சொல்லும் மெட்டு,புத்த சாசனத்தின் மேல சத்தியம் பண்ணி    " தமிழனை விடமாட்டேன்....,தமிழனை விடமாட்டேன்.....கடைசித் தமிழனையும் அழிக்காமல் விடமாட்டேன்...."  என்பது போல இருந்தது.

                                               சிவனொளி பாத மலையில் எல்லா சமயத்தவரும் தங்கள் தங்கள் கடவுள் காலை வைச்சு பதிந்தார் எண்டுதான் சொல்லுறார்கள். நான் என் பங்குக்கு சிவபெருமானின் பாதத்தைத் தேடினேன்,ஒரு கருங்கல்லில்ப்  பாதம் போல ஒரு அடையாளம் இருக்கும் இடத்தை சுற்றி நிறைய மலர்கள் வைத்து,ஊதுபத்தி கொளுத்தி வைச்சு  இருந்தார்கள். கிழக்கில் நக்கிள்ஸ் மலைகளின் மேலாக மஞ்சள் வெளிச்சம் வர ஹாமத்துரு மந்திரத்தை நிட்பாட்டிப் போட்டு

                              " சூரியன் அதன் பொற்கிரகஙன்களை வீசி எழும்பி வருகின்றான்,,,"

                                  எண்டு சொல்லிக்கொண்டு இருந்தார். உண்மையில் விஞ்ஞானப்படி  பூமிதான் சுழண்டு கீழே போகுது,சூரியன் சுழறுவதில்லை என்று சயன்சில் படித்ததை நினைக்க கொஞ்சம் குழப்பமா இருந்தது. இந்த உண்மையை அந்தப் புத்த பிக்குவுக்கு சொல்லப் போனால் என்னோட சிங்கள உச்சரிப்பை வைத்து என்னைத் தமிழன் எண்டு அடையாளம் கண்டால்,அந்த  ஹமத்துரு  முதல் வேலையா என்னை அந்த மலையில் இருந்து உறட்டி விடத்தான் அலுவல் பார்பான் எண்டு போட்டு ஒண்டுமே சொல்லவில்லை... 

                                                        இந்த மலை பற்றி இலங்கையில் வாழ்ந்த  உலகப் புகழ் பெற்ற ஆங்கிலேய " சயன்ஸ் பிக்சன் " எழுத்தாளர் டாக்டர் ஆதர் சி கிளார்க் அறுபதுக்களில் எழுதிய அவரோட " ஸ்பேஸ் ஒடிசி"  நாவலில் இந்த மலை உச்சியில் இருந்து வேற்றுக்கிரக வானுலகம் போகும் ஒரு பாதை இருந்ததா அந்த நாவலில் எழுதி இருக்கிறார். கற்பனை அதிகம் உள்ள அந்த நாவலில் மலையின் அழகு பற்றியும் எழுதியது உலக அளவில் அந்த நாவல் பெற்ற பிரபலம்  போல ,அந்த மலைக்கு மேற்கு அறிவியல் உலகிலும் கவனிப்புக் கிடைத்து இருக்கு .

                                                         எதிர் காலத்தில் இந்த மலையில் இருந்து பல விண்வெளி அதிசய விசியங்கள் நடக்கும் எண்டு அந்த  " சயன்ஸ் பிக்சன் " னில் டாக்டர் கிளார்க் எழுதிய அந்த நாவல் கோடிக்கணக்கான மக்கள் வாசித்த போதும், இன்றைக்கு அந்த மலை உச்சிக்குப் போற பாதைக்கு லைட் போஸ்ட் நட்டு, கரண்ட்டு வயர் இழுத்து, மின்சார பல்புகள் போட்டதை விட வேற ஒரு விஞ்ஞான விந்தையும் இதுவரை  நடக்கவில்லை.

                                                 சிவனொளி பாத மலையில் அதிகாலை சூரியன் உதிப்பதை இன, மொழி, சாதி ,சமயம் எல்லாம் கடந்து  பார்ப்பது ஒரு தேவலோக அனுபவம்.

                                            கிழக்கில் இருட்டு இழுத்து மூடி வைத்து நீண்டு கிடந்த நக்கிள்ஸ் மலைத்தொடர் முழுவதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா மஞ்சள் சிகப்பு நிறம் வர்ணம் தீட்ட, முகில்களின் மறைப்பில் மலை மகள் சோம்பல் முறிச்சு, முடிவுறாத ஒயில்ப் பெயிண்டிங்  ஓவியம் மெல்ல மெல்ல ஒளி பெறுவது போல விரிய, கீழே ஹட்டன்  நகரம் சின்னதாக நெருப்புப் பெட்டி வீடுகளுடன் வெளிச்சமாக, வெலிமடை மேட்டு நில உருளைக்கிளங்குத்  தோட்டங்கள் பச்சை நிறத்தில் இருட்டை விரடிக்கொண்டு இருந்தது . 

                                                                 அதிகாலையிலேயே வடக்கே பருவ மழையை விசாரிக்கப் போகும் மேகங்களைத் தெற்கில் இருந்து ஊடறத்து அதிகாலைப் பறவைகள் உற்சாகமாகப் பறக்க, விலகியும் விலகாத மத்திய மலை நாட்டுப் பனி கோபமாக வெளிக்கிடும் சூரியனின் கோபக் கதிர்களை வடிகட்டி மென்மை ஆக்க, தூரத்தில்  தேயிலைத்தோட்டத்தில கொழுந்து பிடுங்க போற  கூடை சுமந்த பெண்கள் எறும்பு போல மெல்ல மெல்ல தடமாகி நீண்டு போவது  


                         அருகருகே இரண்டு  நீத்தேக்கங்கள் , நமுனகுலைக் குன்றுகள்  நிலமகளின் குத்திட்டு நிற்கும் மார்பகங்கள் போல எம்மி விம்மி பூரித்து நிற்க ,  மத்திய மலை நாடு,ஏன் இலங்கைத்தீவு ,இந்து சமுத்திரம் எல்லாம் கடந்து தொல்காப்பியம் சொன்ன   "வேங்கடம் குமரி தீம்புனல் பெளவமென்று இந்நான்கு எல்லை தமிழது வழக்கே" வரைக்கும் நினைவுகளின் சந்தோஷ உலா உலகத்தை மறக்க வைக்க......

                        "  உறை வேண்டு பொழுதில் பெயல் பெற்றது... " என்ற குறுந்தொகை வரிகளுக்கு ஆத்மா கொடுத்தது போன்றது சிவனொளிபாத மலை ஏறி  இறங்கிய அனுபவம் அப்போது இருந்தது ! இப்போது நினைக்கும்போது குமார்  அண்ணை  நினைச்ச மாதிரி  டிஸ்கவரி டிவி சனலில் காட்டுவார்களே ,நிறையக்  கயிறு, சின்னக் கொக்கிகள், குத்து ஊசிக்  கொளுவிகள் எல்லாம் உடம்பு முழுவதும் கொழுவிக் கொண்டு அங்குலம் அங்குலமா ஒரு சின்னக் கைக் கோடாலியால கொத்தி கொத்தி ஏறுவார்களே அதுபோல திரிலாகத்தான் அந்த நினைவுகளே இருக்கு !

.
.06.09.14.

Aaagaaya Vennilave Tharai Meethu..Guitar Cover ,,Arangetravelai..




தர்பாரிகானடா இராகத்தில் இசைஞானி இளையராஜா இசை அமைத்து தேவார சந்தம் கொண்டு தினம் பாடும் தென்றல் டாக்டர் கே ஜே ஜேசுதாஸ், உமா ரமணன் பாடிய ஒரு அருமையான பாடல்,ஆகாய வெண்ணிலாவைத் தாலாட்டி தரை மீது இறக்கி அதுக்கு அழகான ஆடை சூடி அரங்கேறும் வேளையில்
மேஸ்ட்ரோ இளையராஜா அசத்தினார் ,
                                          மலர் சூடும் கூந்தலே மழைக் காலமேகமாய் கூட உறவாடும் விழிகளே இரு வெள்ளி மீன்களாய் ஆட வைத்த வரிகளை கவிஞர் வாலி எழுதி இருந்தார். கடல் போன்ற ஆசையில் மடல் வாழை மேனி தான் ஆட நடு ஜாம வேளையில் நெடு நேரம் நெஞ்சமே சூடஎன்று இரவுகளில் ஏங்க வைத்து இசை வீணை வாடுதோ இதமான கைகளில் மீட்ட ஸ்ருதியோடு சேருமோ சுகமான ராகமே காட்ட இது போல ஒரு பாடல் இனி எப்போது வரும் ?
                                                " அரங்கேற்ற வேளை " படத்தில வந்த இருவர் சேர்ந்து பாடும் ஒரு டுயட் போல உள்ள இந்தப் பாடலின் வரிகள் இடைவெளி இல்லாமல் தொடர்ச்சியாக வரும் . முக்கியமா சரணம் முடிந்து மீண்டும் பல்லவி வரும் போது எல்லாப் பாடல்களிலும் ஒரு சின்ன இடைவெளி வரும் இந்தப் பாடலில் அப்படி வராது. வரிகள் அலைபோல ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக தொடர்ச்சியாக வரும்.
                                          ஒரியினலா இந்தப் பாடல் வேற ஒரு ஸ்கேல் இல வரும். இங்கே நான் உபயோகித்து உள்ள பிண்ணனி கரோக்கி வாசித்துள்ளவர்கள் அதை ஒரு முழு நோட் குறைத்து வாசித்துள்ளார்கள். அதனால் அவர்கள் வாசித்துள்ள ஸ்கேலில் நானும் வாசித்துள்ளேன். அந்தக் குழப்பம் இந்த வீடியோவில் உள்ள சுருதியையும் ஒரியினல் பாடலில் உள்ள சுருதியையும் கொஞ்சம் உன்னிப்பாகக் கேட்டால் தெரியும்.
                                         டெக்னிக்கலா சொன்னால் இந்தப் பாடல் இசைஅமைக்கப்பட்ட ஸ்கேல் இல் உள்ள பேஸ் நோட் இல இருந்து ஒக்டேவ் ஹை நோட் வரை அலாதியாகப் பாயும் . இந்த வீடியோ சும்மா என்னோட ஸ்டைலில் பொழுதுபோக வாசித்துள்ளேன். ஒரியினல் பாடல் போல சரியாக வாசிப்பு இல்லாவிட்டால் என் கிட்டார் அறியாமையைப் பொறுத்துக்கொள்ளுங்க .
.
.06.09.2015

Saturday, 5 September 2015

சாந்தன் மாஸ்டர்..

யாழ்பாணத்தில சின்ன வயசில், கிட்டாரை ஒழுங்கா முழங்காலில் வைத்து, அதை இடுப்பில முண்டு கொடுத்து, கைக் குழந்தை போல அதை விளாமல் பிடித்துக் கொண்டு, தாறு மாறா கம்பிகளை மைக்கள் ஜாக்சன் ரேஞ்சுக்கு அறுத்து எறியிற மாதிரி தட்ட தொடங்க, அதை பொறுமையா, முறைப்படி வாசிக்க கற்றுத் தந்தவர், திருநெல்வேலி கலாசாலை வீதியில் வசித்த, கிட்டார் மாஸ்டர் அனுக்கிரக விநாயக மூர்த்தி சிவனுசாந்தன் என்ற சாந்தன் மாஸ்டர். 

                                                     யாழ் பல்கலைக்கழக வின்ஞானப் பட்டதாரியான அவர் யாழ் பரியோவான் கல்லூரியில் அட்வான்ஸ் லெவல் பிசிக்ஸ் ஆசிரியரா இருந்தார்,அவரோட மூத்த மகளின் பெயரான அபர்ணாவின் பெயரை வைத்து உருவாக்கிய " அபர்ணாலயா " என்ற இசைக் குழுவையும் சில வருடம் நடத்தினார்.

                                             நான் அவரிடம் கிட்டார் படித்தது கொஞ்சம் சொந்தமாக நோன்டத் தொடங்கும் நேரம் என்னை அந்த இசைக்குழுவில் " பேஸ் கிடாரிஸ்ட்" ஆக ரிஸ்க் எடுத்து ஒரு நம்பிக்கையில் வைத்து இருந்தார், நான் அவர் நம்பிக்கை பொய்த்துப் போகாத மாதிரி " பேஸ் கிட்டார் " வாசித்தேன் எண்டு தான் கொஞ்சம் தன்னும் இசைஅறிவு இல்லாத பல நண்பர்கள் என்னைப் புகழ்ந்தார்கள் அந்த நாட்களில்.

                                நானும் என்னோட நண்பர்கள் சயந்தன் என்ற சயந்தநாதன்  , ஜெனாத் என்ற ஜெனகன் மூன்று பேரும் கிடாரிஸ்ட் ஆகியே வேண்டும் என்ற ஒரு கொலை வெறியில பழகினோம், ஆனாலும் என் நண்பர்கள் வேலை,படிப்பு காரணமா அதை இடையில் விட நான் கிட்டார் வாசித்தால் பெட்டைகள் மயங்குவார்கள் என்று ஒரு பரவலான வதந்தி அந்த நாட்களில் ஊருக்குள்ள உலாவியதால் ,வேற வழி இல்லாமல் இயன்றவரை அதைப் பழகினேன்,


                                  பின் நாட்களில் என் இளையநிலா பாடலின் இசையில் மயங்கிய, என்னோட கிட்டார் வாத்தியத்தின் வடிவில கண் வைத்த, கிட்டார் கம்பிகளின் நளின நாதத்தில் சுருண்ட பெண்கள் , மறந்தும் என் அழகை ஏறெடுத்தும் பார்கவில்லை. அப்படி எனக்கு நடக்காததால் அது உண்மையில் ஒரு வதந்தியா தான் இருக்கவேண்டும் ,எப்படியோ என் கிட்டார் வாசிப்பைப் பார்த்த பல பெண்கள் குரங்கின் கையில குங்குமப்பூவைக் கொடுத்த மாதிரி பார்த்ததுதான்   அதிகம் நினைவு இருக்கு  .

                                       சாந்தன் மாஸ்டர் அன்பானவர், அடக்கமானவர், அமைதியானவர் ,ஒவ்வொரு நாள்க் காலையிலும் ஒரு மணித்தியாலம் சொல்லி தருவார், வார விடுமுறை நாட்களில் அதிகமாக அவரும் நாங்களும் சேர்ந்து பாடல்கள் வாசிப்போம் , ரிதம் கிட்டார் வாசிக்கும் நுணுக்கம், பேஸ் கிட்டார் எப்படி விரல்களை வைத்து தாள கதியில் விளையாடுவது போன்ற விசியங்களை, மிக எளிமையான " போர்- போர்- பீட், திரி -திரி -பீட் "என்ற எளிமையான முறையில் நோட்ஸ் எழுதி தந்து சொல்லித்தந்தார்.

                                                 யாழ்பாணத்தில் அந்த நாட்களில் கிட்டார் படிக்க ஒரு குரு இருந்தே ஆகவேண்டும், இப்ப போல " இன்டர்நெட் ஆன்லைன் " குரு வசதி எல்லாம் இருக்கவில்லை, ஆனாலும் பல இசை ஆசிரியர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவுதான் சொல்லி கொடுப்பார்கள்,அதுக்கு மிஞ்சி சிஸ்சனுக்கு சொல்லிக் கொடுத்தா குருவை மிஞ்சி, கடைசியில் துரோணர் போல கட்டை விரலை வெட்டித் தர சொல்லும் ஒரு நிலைமை இருந்தாலும் ,சாந்தன் மாஸ்டர் அப்படி ஒரு மனநிலை இருக்கவே இல்லை. 


                                   அது இன்றைக்கு இசைத் துறையில் இருக்கும் பலரின் ஈகோ ,பொறாமை போன்ற குழறுபடிகளை நினைக்கும் போது அவர் ஒரு வித " எல்லாரும் எல்லாமும் பெற வேண்டும் " என்ற மனநிலையில் இருந்து சொல்லி தந்தது ஆச்சரியமா இருக்கு.

                                                அந்த நாட்களில் " வெஸ்டர்ன் கிட்டார் இசை " பற்றிய குறிப்பு உள்ள புத்தகங்கள் ஆங்கிலத்தில் வேறு இருந்ததால், ஆங்கிலம் வாசிப்பது வேப்பெண்ணெய் குடிக்கிறதுக்கு சமன் போல இருந்ததால்,சும்மா அந்தப் புத்தகங்களை படம் பார்த்து வெளிநாட்டு " ராக் அண்ட் ரோல் " இசைக் குழுக்கள் போல மாசக்கனகில் தோய்க்காத இறுக்கமான டெனிம் ஜீன்ஸ் உடை, சலூன் பக்கம் போகாத ஹிப்பி தலை மயிர் ஸ்டைல மட்டும் படம் பார்த்து " ராக் அண்ட் ரோல் " கொப்பி அடிக்க முடிந்தது.

                                                     கிடாரை வைத்து உலகைக் கலக்கிய பீட்டில்ஸ் இசைக் குழுவின் " insider story of Beatels " என்ற ஒரு புத்தகம் யாழ் முனிசிபல் லைபிறேரியில் இருந்தது, யாழ்பாணத்தில அந்த ஜார்ஜ் ஹரிசன் ,ஜோன் லெனன் ,போல் மக்ட்னி என்பவர்கள் கிடார் வாத்தியக் கலைஞ்சரா இருந்த, " பீடில்ஸ் "இசைக் குழுவின் பாடல்கள் ஆங்கிலப் பாடல்கள் கேட்பவர்களுக்குத்தான் தெரியும் அந்த நேரம் . 


                                      எங்களின் வீட்டுக்கு அருகில் வசித்த, " கஸ்சுப் புஸ்சு " எண்டு கொடுப்புக்குள்ள இங்கிலிசு கதைக்கும் அப்போதிகரி டாக்டர் ஒருவர் என்னோட பெரிய அண்ணனுக்கு அவர் விரும்பிக் கேட்ட " பீடில்ஸ் " பாடல் அடங்கிய ஒரு கேசட் கொடுத்து இருந்தார் அதை அண்ணன் வீட்டில கொண்டுவந்து போட, அந்த பாடல்களின் இசை அண்ணனை மயகாமல், ஏனோ என்னை மயக்கியது.,

                                               " insider story of Beatels " என்ற புத்தகத்தை வரிக்கு வரி படிக்க , என்னோட நெஞ்சினில் " பீடில்ஸ் " நெருப்பு பத்தியது. அதில் வாசித்த கிட்டார் இசைக்கலைஞர்கள் வாழ்க்கை வெறுத்த தேவதாஸ் சாயல் போலவே தாடி ,மீசை ஹிப்பி ஸ்டைலில் ,சாப்பாட்டுக்கும் வழி இல்லாதவர்கள் போல இருந்த அந்த இசைக்குழு கலைஞ்சர்களின் படத்தை நான் எங்கள் வீட்டு அறையில் இருந்த முகம் பார்க்கும் கண்ணாடியில் ஒட்டி வைத்து ,கொஞ்சநாள் அதை எப்பவும் பார்த்து கொண்டே இருப்பேன், அம்மா வந்து


                                                  " என்னத்துக்கடா இந்த பரதேசி போல இருக்குரவங்களின் படத்தை இங்கே ஒட்டி வைத்து இருக்குறாய். மூதேவி வீட்டுக்க வரப் போறா " 

                                            எண்டு சண்டை பிடிப்பா.

                                                    சாந்தன் மாஸ்டரின் இசைக்குழுவில் " Bass "கிடார் வாசித்த போது, நீண்ட தாடி, நீண்ட தலைமயிர் வளர்த்து ராப்பிச்சைகாரன் போலவே மேடையில் வாசித்தேன்! பலர் நேரடியாவே கேட்டார்கள்


                        " உங்களுக்கு என்ன தேவதாஸ் போல காதல்த் தோல்வியா? " என்று, நான் சொன்னேன் 

                                   " பீடில்ஸ் ஜார்ஜ் ஹரிசன் பாதிப்பு" எண்டு .

                                        இப்ப எப்படியோ தெரியாது , ஆனால் பலருக்கு அந்த கால யாழ்பாணத்தில விளங்கவில்லை நான் என்ன சொல்லுறன் எண்டு ! அதனால ஒரு குத்துமதிப்பா எனக்கு மனநிலை சரி இல்லை எண்டு என் காதுபடவே புரளியக் கிளப்பி , அதையே கொஞ்சம் நாலு பக்கமும், உண்மை போலவே ஊதி விட்டார்கள் !

                                    ஜோசிதுப்போட்டு, அவர்களின் கேள்விக்கு "செல்வசன்னதி முருகனுக்கு நேர்த்திக்கடனுக்கு வளர்கிறேன் " என்றேன்,அதன் பின் பலர் நண்பினார்கள்! இப்படிதான்,தமிழ் கலாசார சூழலில் ஒருவன் தாடி ,மீசை ,தலைமயிர் வளர்க எப்பவுமே வலுவான காரணங்கள் தேவை, இல்லாட்டி முழு விசரன் ஆக்குவார்கள்.

                                           எங்கள் வீட்டில் கடைசி தம்பி புகழ் பெற்ற தபேல ,மிருந்தங்கம் வாசிக்கும் கலைஞணா இருந்தான் , என்னோட அம்மா நான் கிட்டார் வாசிப்பது பற்றி அதிகம் அலட்டிக்கொள்ளாமல் இருப்பா, அவாவுக்கு என்னில பெரிதா நம்பிக்கையே இல்லாமல் இருந்து இருக்கலாம், ஒரே ஒரு முறை சாந்தன் மாஸ்டரின் " டிக்கெட் ஷோ " ,காலையிலும், மாலையிலும் நடந்த இசை நிகழ்வு யாழ் பல்கலைக் கழக கைலாசபதி மண்டபத்தில் நடந்து, அதில கன விசியம் செய்தோம் ,நானும் சாந்தன் மாஸ்டரும் சிட்டி பாபுவின் " க-ப-த க-ப-த " என்ற வீணை துக்கடாவை வாசித்து அசத்தினோம்,

                                                உலக அதிசயமாக அந்த நிகழ்வின் முதல் பார்வையாளர் வரிசையில் இருந்து என்னோட அம்மா உலக அதிசயமாக என்னை நம்பமுடியாமல் ஆச்சரியாமா பார்த்துக்கொண்டு இருந்தா, நான் உலக அதிசயமாக அம்மாவை நம்பமுடியாமல் ஆச்சரியாமா பார்த்துக்கொண்டு மேடையில் கிட்டார் வாசித்த அதுதான் யாழ்பாணத்தில் என்னோட கடைசி மேடை நிகழ்ச்சி ,பின் யாழ் ரமணன் அண்ணாவின் ராஜன்சில் வன்னியில் ,உலக அதிசயமாக அவர் வாசிக்கும் கிடாரில் ஒரு மேடை நிகழ்சியில் ரிதம் கிட்டார் வாசித்தேன்,,அதுக்குப் பிறகு இலங்கையில் வாசிக்கவே இல்லை........இன்னும் !


                                            நான் உட்பட இப்படிதான் புலம் பெயர்ந்த பலரோட நிலைமை, சாந்தன் மாஸ்டரே எங்கே எண்டு இன்னும் எனக்கு தெரியாது,சில நேரம் இந்தப் போஸ்டிங் ஹெல்ப் பண்ணலாம்,அதாலதான் அவர் பெயர் விபரம் எழுதி இருக்குறேன்..

                                               இன்றைய இனைய உலகத்தில் இசை பற்றி ஆயிரம் பதிவுகள், காலுக்கையும் ,கையுகையும் வெப் பேஜ் , இன்டர்நெட் லிங்க், பேஸ் புக்கு MUSIC குருப் எண்டு நிறைய இசை அமைப்பாளர், இசை அமைத்த விதம், வேறு பல டெக்னிகல் விசியம் கொம்புயூட்டர் எலியை கிளிக் பண்ணி சுண்டினால் நிமிடத்தில் அறியாலாம். இருவத்தி ஐந்து வருடங்களின் முன் அப்படி இல்லை ,வெறுமே பாடல்கள் மட்டும் மொனோ ரேடியோவில தகரப் பேணியில தட்டின மாதிரி நெளிஞ்சு நெளிஞ்சு வரும், அவளவுதான்,

                                                பல வருடங்ககள் பல காரணங்களால் கிட்டார் தொடவே இல்லை,சுவிடனில் என்னோட முன்... மனைவிக்கு நான் கிட்டார் வாசித்தால் பிடிக்காது


                      " என்னைக் கலியாணம் கட்டினாயா ,இல்லை இந்தக் கிடாரைக் கலியாணம் கட்டினாயா " 

                                         எண்டு சண்டை தொடக்குவாள்,

                                    இப்ப சில வருடமா, கிட்டார் இசை ரசிக்கும் என் நட்புக்களை என்ஜாய் பண்ண வைக்க மட்டும் ,புரோபோசனால் போல இல்லாமால் சும்மா வீட்டில கிடாரைப் போட்டு முழக்குவேன்,என் வீட்டின் ஒரு பக்கத்தில் வசிக்கும் மனிதருக்கு காது கேட்காது,மற்றப் பக்கம் ஒரு " .............. புகையை இழுத்து உலக இசை ரசிக்கும் யிப்சி ஜோடி " இருக்கு, அவன்கள் " நல்லா போட்டு முழக்கு நாங்க ஆடுவம் " எண்டு சொல்லுவார்கள், அதால துணிந்து வாசித்து வாசித்து " யூ டுப்பில் " போட்டு அதை பேஸ் புக்கிலும் பகிர்வேன்,.........

                                  அதில் , நான் வாசித்த " Evita " என்று உலககத்தை கலக்கி சக்கைபோடு போட்ட இசை நாடகத்தில வந்த " Don't Cry for Me Argentina " என்ற ஆங்கிலப் பாடல் வீடியோவை, இளையநிலா பாடலுக்கு இளையராஜவுக்கு கிட்டார் வாசித்த மதிப்புக்குரிய திரு. சந்திரசேகர் ரகுநாதன் அவர்கள் கேட்டு ஒரு சின்ன லைக் செய்து இருந்தார், 


                                        அந்த ஒரு சின்ன லைக் எனக்கும் கொஞ்சம் கிட்டார் வாசிக்கும் விசியம் தெரியும் என்ற பெரிய  உற்சாகம் கொஞ்சம் தந்தது , அதிகம் அதன் புகழ் முழுவதும் என்னோட குருநாதர் சாந்தன் மாஸ்டருக்கு கிடைத்த ஒரு விருது எண்டு பெருமைப்படுகிறேன்.,,,

                              ,,,,,.http://youtu.be/CdJBCKXFPGs

.

Monday, 31 August 2015

சனியனைப் பிடிச்சு பனியனுக்க விட்ட ..

நோர்வே உலகத்தில் உள்ள பணக்கார நாடுகளில் ஒன்று. பல நாடுகளில் கிடைக்காத நல்ல வாழ்க்கைதரம் இங்கே இருக்கு. அதன் பெறுமதிகள் வெளியே தெரிவதை விடவும் உள்ளுக்கு அதிகம். அந்தப் பணக்காரத்தனத்துக்கு கொடுக்கும் விலை அதுவும் மற்ற நாடுகளோடு ஒப்பிடும் போது மிக அதிகம். ஆனால் இவளவு உயர்ந்த வாழ்க்கைத் தரத்தில் வாழும் மக்கள் பல அற்பமான விசியங்கள் செய்வார்கள். 

                                      
அதில ஒன்று லோப்பமார்கெட் என்ற பழைய சாமான்கள் விற்கும் தற்காலிக சந்தைகளில் பெறுமதியான காசுக்கு அதைப்போல பலமடங்கு பெறுமதியான தரமுள்ள பொருட்களை அவர்கள் வேண்டிக்குவிப்பது, சென்ற தலைமுறையில் காலம் நின்று போன இறந்தகாலப் பழைய பொருட்களில் அவர்கள் தங்களின் நிகழ் காலத்தை அடையாளப்படுத்துகிறார்கள்.  

                                       
நேற்று நான் வசிக்கும் பேட்டையில் உள்ள நோர்பேறி சிர்க்கா என்ற தேவாலயத்தில் அப்படி ஒரு விற்பனை நடந்தது. இளைய தலைமுறைக்கு சரிக்கு சமன் வயதானவர்களும் வந்திருந்தார்கள்.சில வயதான தம்பதிகள் தங்களின் வயதான கார்களில் எப்படியோ கேள்விப்பட்டு வெகு தூரத்தில் உள்ள ஒஸ்லோ நகரத்தில் இருந்தே ஒரு ஈ காக்கை கூட வழி கண்டு பிடித்து வந்து சேரக்கடினமான பாதைகளில் பயணித்து இந்தப் பேட்டைக்கு வந்திருந்தார்கள்.

                                              அவர்களை காலத்தின் வழித்தடத்தில் அப்படி இயக்கம் ஒரே ஒரு ஆர்வம். தங்கள் காலத்தில் தவற விட்ட ஏதோ ஒன்று இன்றைய காலத்தில் கிடைக்கலாம் என்பதாக இருக்கலாம் போல இருந்தது. பழைய மரத் தளபாட மேசை கதிரைகள், பழைய புத்தகங்கள், பழைய அலங்காரப் பொருட்கள்,ஓவியங்கள், தட்டு முட்டு சமையல் உபகரணங்கள், என்று அவர்கள் வேண்டிக்கொண்டு போய் பாவிக்காமல் காட்சிக்கு வைத்து அழகுபடுத்துவார்கள். 
                                   
                                                  பல வருடமா அப்படி அந்த விற்பனை தேவாலயத்தில் நடக்கும். முடிந்தளவு நேரம் ஒதுக்கி கொஞ்சநேரமாவது பார்க்கப் போவது. அதில நான் எதுவுமே, எப்பவுமே சில்லறைக் காசுக்கும் வேண்டியதில்லை. ஆனால் நான் போறதின் முக்கிய காரணம் சில நண்பர்களை சந்திக்க முடியும் என்பதுக்கும், அதை விட முக்கியமா மனிதர்களை விடுப்புப் பார்க்க. பழைய பொருட்களை வேண்டவரும் பணக்கார மனிதர்களை விடுப்புப் பார்ப்பது ஒரு வித சைக்கொலோயி.

                                  
பழையசாமானகள் தானே ,கொஞ்சம் மலிவு விலை தானே என்று வேண்டுடுவதில் ஒருவித சந்தோசம் கிடைப்பதால் வேண்டிக் குவிப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள் அவர்களை " சொப்பிங்ஹோலிக்ஸ் " என்று சொல்லுறார்கள். அந்தக் குளறுபடி ஒரு மனநலம் சம்பந்தப்பட்ட வியாதி. வாழ்கையில் சந்தோசத்தை வேறு பல விசியன்களில் தொலைத்தவர்கள் வேண்டுவதில் சந்தோசத்தை நிவர்திசெய்கிறார்கள். ஏன் வேண்டுறம் என்று தெரியாமலே வேண்டி வேண்டிக் குவிப்பார்கள். 

                                   ஒரு கட்டத்தில் வீடு நிறையும் , அதைக் அகற்ற விடமாட்டார்கள். ஒரு சின்னப் பொருளை அவர்கள் வீட்டில் இருந்து வெளியே போடுவதே ஏறக்குறைய அவர்களின் உடலில் உள்ள ஒரு அங்கத்தை பிடிங்கி எறிவது போல இருக்கும் அவர்களுக்கு. இது மிகவும் முன்னேறிய நோர்வேயில் சீவி முடிச்ச கொண்டையில் ஈரும் பேணும் போல ஒரு மறைமுகமான சமூகத் தலைஇடி.

                                லோப்பமார்கெட் என்ற இந்த சந்தைக்கு எப்படிப் பொருட்கள் வருக்குது என்று ஜோசித்துப் பார்த்தால்,அதுவும் யாரோ ஒருவர் வேண்டிக்குவித்து இறந்து போக அந்த வீட்டை துப்பரவு செய்யும் புதியவர்கள் இந்தப் பொருட்களை சேர்ச் போன்ற உதவும் நிறுவனங்களுக்கு அப்படியே அன்பளிப்பாகக் கொடுப்பார்கள்.மிகவும்விலைமதிப்பற்ற கலைச் சேகரிப்புப் பொருட்களும் அதில இருக்கலாம்.

                                           சில நேரம் வயதான வீட்டு உரிமையாளர் இறக்க, அவர்களின் உறவினர் வீட்டை அப்படியே துப்பவரவு செய்து எல்லாத்தையும் அள்ளிக்கொண்டு போக சில நிறுவனத்திடம் ஒப்பந்தம் போலக் கொடுப்பார்கள் .அவர்களும் பெறுமதியான பொருட்களை எடுத்து விற்பார்கள்.ஒரு வட்டம் போல வேண்டுறதும் அது கை மாறுறதும் வருஷங்களைச் சேர்த்துக்கொண்டு சுற்றிக்கொண்டு இருக்கு

                                           ஸ்கண்டிநேவிய கலாசாரம் அவர்கள் பழமையை தூசிதட்டி இனிமை காண்பது. அதைப் பெருமையாக நினைப்பார்கள். பலர் இப்படி லோப்பமார்கெட் என்ற சந்தைக்கு வந்து காலம் கடந்து போன பழைய பொருட்களை, " கொடுவா புடி புடிச்சாதான் அருவா புடி கிடைக்கும் " என்று பேரம் பேசிக்கொண்டு நிக்காமல் கேட்ட விலைகொடுத்து வேண்டி நினைவுச்சின்னங்கள் போல வீடுகளை அழகுபடுத்துவார்கள். அவர்களுக்கு விலை முக்கியமில்லை பழைய பொருட்களின் கலைத்துவ ரசனை தரும் கிளர்ச்சி முக்கியம்.

                                         நோர்வே, சுவிடன் ,டென்மார்க் நாட்டவர்களில் வீடுகள் எப்பவுமே உள்ளே வரவேற்ப்பு அறை முழுவதும் அப்படிப் பொருட்களால அலங்கரிக்கப்பட்டு இருக்கும். அவர்கள் வீட்டுக்கு போனால் முதலில் தங்களிடம் உள்ள மிகப் பழமையான பொருட்களை காட்டுவார்கள்.இதில முக்கியமா எல்லா டென்மார்க் நாட்டவர் வீடுகளுமே ஒரு முசியம் போன்ற அருங்காட்சியகம் போல கலைப் பொருட்கள் நிரம்பி இருக்கும்.

                                                 நோர்வேயில் அதி நவீன இலற்றோனிக், இலட்றிக் சாதனங்கள் மொடல் மாறி மாறி வர அதைக் கவர்சியான விளம்பரங்கள் போட்டு மயக்குவார்கள். அதில விழுந்தவர்கள் அதுகளை நவீன நகர அங்காடிகளில் இருந்து கணக்குவழக்கு பார்க்காமல் வேண்டுவார்கள்.சில நேரம் கடனுக்கே வேண்டுவார்கள். அவை கொஞ்சம் பழசாக மறுசுழற்சிக் கொண்டைனரில் தூக்கி எறிஞ்சு போட்டு புதுசு வேண்டுவார்கள்.

                                          சுவிடனிலையும் இப்படிதான். இந்த மறு சுழற்சிக் கொண்டைனர்களில் நன்றாக இயங்கக்கூடிய பல பொருட்கள் எப்பவுமே கிடைக்கும். அந்த நாட்டுக்குள் முதல் முதல் அரசியல் அகதியாக உள்ளிட்டு ஒரு தொலைதூர அத்துவான அகதி முகாமில் இருந்தபோது ஒருகாட்டுக்குள்ள இருந்த ரீசைகிளிங் குப்பைதொட்டிக் கொண்டைனரில் இருந்து பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு வந்து என்னைப்போலவே அகதியாக இருந்த ஞானசூணியங்கள் விற்று கைச்செலவுக்கு காசு சம்பாரித்து இருக்கிறேன்.

                                    பூமியில் உள்ள எல்லாருக்கும் பொதுவான இந்த உலகத்தின் இயற்கைக் கனியவளம் என்ற நச்சுரல் ரிசோர்சஸ்சை அதிகம் எப்படி முன்னேறிய நாடுகளில் வசிப்பவர்களே உபயோகித்து சப்பித்துப்பி நாசம் ஆக்குகிறார்கள் என்ற உண்மை குப்பைத்தொட்டி கொண்டைனருக்குள் இறங்கித் தேடிய போதுதான் ஒரு ஞானஉதயம் போல எனக்குக் கிடைத்தது

                                    " ஆதியில வந்தவ வீதியில நிக்கிறாளாம், நேத்து வந்தவ நெல்லு குத்துறாளாம் " போலப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது உலகத்தில பழைய பொருட்களின் பெறுமதி மட்டும் முன்னோக்கிப் போகப் போக பெறுமதி அதிகமாகிக் கொண்டேபோகும். கொஞ்சம் ஜோசித்துப் பார்த்தால், சும்மா " ரோட்டால போன சனியனைப் பிடிச்சு பனியனுக்க விட்ட மாதிரி " இன்றைக்கு நாங்கள் வேண்டிக்குவிக்கும் அதி நவீன வேகாமாக இயங்கும் இலற்றோனிக் தொடர்பு சாதனப் பொருட்களை

                                   " ஜிகா பைட்ஸ் ப்ரோட்பாண்ட் இல் வேகமாகி இயங்கி உங்களின் பொண்ணான நேரத்தை மிச்சப்படுத்தும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டவை "

                                 என்று தான் விளம்பரம் செய்கிறார்கள். உண்மையில் அவைகள் தான் ஏதோ ஒரு வடிவில் எங்களின் காசை உருவுறது தெரியாமல் அண்டவியர் வரை உருவி , பிரயோசனமான நேரத்தையும் திண்டு தொலைத்து ஏப்பம் விடுகுது .
.
............................. என்ன சீவியமடா இது !..........
..


.31.08.15

Saturday, 29 August 2015

Sinnap Puraa Ondru ,Guitar Cover ,,Mestro Ilayaraaja





இளையராஜாவின் அகாலமான பியானோ " Riff " இல் தொடங்கும் இந்தப் "சின்ன புறா ஒன்று "பாடல் "அன்பே சங்கீதா " படத்தில் ஒரு காமடி நடிகரான தேங்காய் ஸ்ரீநிவாசன் அவரோட பிரிந்து போன தங்கையை நினைத்து பாடுவது போல வந்ததாலோ என்னவோ அதிகம் கவனிக்கப்படவில்லை!



இந்தப் பாடலின் தொடக்க, இடையே வரும் "ஹம்மிங்கை " S .P .சைலயா பாட, அந்த "ஹம்மிங்" தான் இந்தப் பாடலின் பிரிவின் வதையைப் பிழிந்து பிழிந்து சொல்ல , இந்தப் பாடலில் இளையராஜா வயலின் ,பியானோ  எல்லாம் வைத்து இசை அமைத்து  அரிதாக Bass கிட்டார் ட்ரக் Fretless ஸ்டைலில் வரும்!



பாடலின் interlude இல் bass கிடார் நோட்ஸ் ,லீட் இணைப்பில் வரும் அண்ணன் தங்கை பிரிவைச் சொல்லும் இந்தப் பாடலை S .B பாலசுப்பிரமணியமும் அவரின் தங்கை S .P .சைலயாவும் பாடியுளார்கள் என்பது ஒரு அழகு! இந்தப் படத்திலேயே p .ஜெயச்சந்திரன் "பெத்தாலும் பெத்தேனடா ஒரு போக்கிரி பையனடா " என்ற பாடல் இருக்குது! ஜென்சியும் ,ஜெயச்சந்திரனும் பாடும் "கீதா சங்கீத " என்ற கர்நாடக சங்கீத அடிப்படைப் பாடலும் இருக்கு!



.நீட்டிமுழக்கி அறுக்காமல் சுருக்கமா சொல்வது என்றால் "சின்ன புறா ஒன்று " பாடல் எண்ணக்கனாவினில் வண்ணம் கெடாமல் இன்றும் என்றும் வாழ்கின்றது , அதை இசைஅமைத்த இளையராஜா ,நினவில் உலவும் நிழல் மேகம் , அவர் நூறாண்டுகள் வாழ்கவே நூறாண்டுகள் வாழ்கவே!

Friday, 28 August 2015

" பூஞ்சணம்பிடிச்ச பான் ...."

உண்மையில் விமர்சனம்  என்பது மிரட்டல்களுக்கும் உருளைக்கிழங்கு பிரட்டல்களுக்கும் பயந்துகொண்டே தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டாமல் பம்முவது என்பதல்ல பதிலாக அதிலிருந்து படிப்பினைகளைக் கற்றுக்கொள்வது. விமர்சன விமர்சிப்புக்கள் நம்மை நாமே சுயபரிசோதனை செய்து இன்னும் ஒருபடி மேன்மக்களாக மேலேறிக்கொள்வது என்று நினைக்கிறேன்.

                                             தங்களால் தாயரிக்கப்பட்ட ஒரு படம் என்று சொல்லி ஒரு அன்பர் ஒரு லிங்க் சில மாதம் முன் அனுப்பி அதைப்பற்றி எழுதும்படி கேட்டு இருந்தார். எனக்கு திரைவிமர்சனம் எழுத முடியுமா என்பது எனக்கே ஒரு கேள்வியாக பல காலம் இருந்தாலும்,பல ஆங்கிலப் படங்களுக்கு " இல்லாதவனுக்கு இலுப்பை பூ சர்க்கரை .." போல என்னோட ஸ்டைலில் எழுதி இருக்கிறேன்,

                                       ஒருவேளை அதை நினைத்து அந்த பட லிங்கை சில மாதம் முன் எனக்கு அனுப்பி இருக்கலாம் போல
 . ஒரு படத்தைப் பலர் நேரம்,உழைப்பு செலவழித்து எடுத்து இருப்பதால் அந்தப் படம் என்ன என்று சொல்லி அவர்களின் உற்சாகத்தைக் குறைப்பது மோட்டுக் கழுதைத்தனம் அதால் அந்தப் படம் பெயர் சொல்லப்போறதில்லை.ஆனால் அதைப் பார்த்தபோது தோன்றிய சில விசியங்களை மட்டுமே என்னோட குறுக்காலபோற ஸ்டைலில் சொல்லுறேன்.

                                            பல இடைஞ்சல்களுக்கு நடுவில் முதலில் அதை எடுத்தவர்களுக்கு வாழ்த்துக்கள். எவளவோ  கஷ்டப்பட்டு  நேர விரைய  உழைப்பில்  அதை அதை  ஆர்வமாக  எடுத்து இருக்கிறார்கள் அதுக்குத் தலை  வணங்குகிறேன் . வாய்  பித்தத்தில் புளித்ததோ அல்லது மாங்காய் தான்  புளித்ததோ என்ற  விமர்சனம் போல இல்லாமல் என் வாசிப்பு,சினிமா பார்த்த அனுபவத்தில் இதை சொல்லுவது குறை பிடித்து மட்டம்தட்ட அல்ல பதிலாக அவர்கள் இன்னும் இன்னும் உயர்ந்த தரத்துக்கு முன்னேறிப் போக வேண்டும் என்ற நல்ல எண்ணத்திலை மட்டுமே.


                                 "  ஒரு திரைப்படத்தை, குறும்படத்தை ,டாக்குமென்ட்ரியை  விமர்சிக்க  உனக்கு  என்ன  தகுதி இருக்கு, நீ என்ன  பெரிய  அக்குரோ குரோசோவா ,   அப்ப  நீயே ஒரு  படம்  எடுத்துக் காட்டேன்  "  என்று ஒரு வாதம் எப்பவும் வரும். ஒரு தோசைக் கடையில் காசு கொடுத்து தோசை சாப்பிடுறோம். தோசை நல்லா இல்லை என்றால் நல்லா இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அதுக்காக அந்த கடை முதலாளி  வந்து  நீ அப்ப  தோசை போட்டுக்காட்டேன்  என்று கேட்க முடியாது. அசிங்கமா இருக்கும் .

                                          எனக்கு அனுப்பிய அந்த படத்தை நான் காசு ஒண்டும் கொடுத்துப் பார்க்கவில்லை. ஓசியில்  இன்டர்நெட் இல்தான்  பார்த்தேன். ஆனால் அந்த நேரம் எனக்கு முக்கியம். நான் செலவுசெய்த அந்த நேரத்துக்கு ஒரு காசுப் பெறுமதி இருக்கு. அதனால் என் கருத்தைப் பொதுவாக சொல்லுறேன். அதுக்கு  முதல்  மஸ்ஜித் மஸ்ஜித்   என்ற  ஈரானியர்  எடுத்த " சில்டர்ன் ஒப்  ஹவின் "  படத்தை பத்து முறை  பார்த்த அனுபவத்தில் உலக சினிமாவின் அடி அளவுகோல் எனக்கும் கொஞ்சம் தெரியும் . அதால சொல்லுறேன்

                                     தொடக்கமே நாலு வீதிகள் சந்திக்கும் இடத்தில நிக்கிற கதை எந்தப்பக்கம் போறது என்று தடுமாறும் அது முதலில் படம் போல இல்லை. ஒரு அளவுகோலில் பார்த்தால் குறும்படம் .கொஞ்சம் டெக்னிகலா சொன்னால் திரையில் ஓடவைக்க எடுக்கப்பட்ட டாக்குமென்ட்ரி போல இருந்தது. ஒரு திரைப்படம் எடுப்பது இலகுவான விசியம் இல்லை. " இருக்கிறவன் அள்ளி முடிஞ்சிக்கிறான், இல்லாதவன் தடவி பாத்துக்கறான் .." என்று போனாப் போ வந்தா வா என்று திட்டம் இல்லாமல் தொடங்கவே முடியாது.

                                                    அந்தப் படத்தின் கதையை  லைனியர் ஸ்டைலில் ஒரு வரியில் சொல்கிறேன் " பூஞ்சணம்பிடிச்ச பானை ஒரு பூனை பார்த்துக்கொண்டு இருக்கு." .......இவளவுதான்! ஆனாலும் என்னைப்பொருத்தவரை இந்த கொன்செப்ட் ஐ characteristics of the individual regardless of the nature or circumstances என்ற அணுகுமுறையில் வேற ஒரு லெவலில் எடுத்து இருக்காலம் போல இருக்கு.

                                                 இந்தப் படத்தின் கமராமான் என்ற ஒளிப்படக் கலைஞ்சர் பல இடங்களில் தன்னோட அலாதியான கைவண்ணத்தைக் காட்டி இருக்கிறார். ஒரு சின்ன நகரம் அதன் குறுக்குச் சந்திகள்,வீதிகள் ,அந்தக் கதை நடக்கும் வீடு, எல்லாத்தையும் ஒரு கன்வஸ் ஓவியம் போல பல படமாக்கி இருந்தாலும் ஒரு சொதப்பல் கதைக்கு அவரால் மட்டுமே கொஞ்சம் வண்ணங்கள் சேர்க்க முடிந்து இருக்கு. வேற என்னதான் செய்ய முடியும் ஒரு டெக்னிசியனால். எப்படியோ அவரின் பார்வை எதிர்கால கோடம்பாக்கப் பிரகாசங்களுக்கு உறுதிமொழி கொடுக்கிறது.

                                                  ஒருதிரைப்படம் எடுக்க முக்கியமா அதுக்கு ஒரு அமர்க்களமான கதை கையிலஇருக்க வேண்டும், அதை இடுக்குகளில் உள்ளே நுழைந்து விசுவல் ஆகச் சொல்ல திரைக்கதை ஆக மாற்ற வேண்டும், அலுப்படிக்காமல் நகர்த்த பூந்துவிளையாடும் வசனம் எழுத வேண்டும் ,தொய்வில்லாமல் அதைக் கமராவில் கதையாக இழுத்துக்கொண்டு பின் தொடரவேண்டும், பிண்ணனி இசை கதையின் ஈரமான பிரதேசங்களில் மழை பொழிய வேண்டும். . இவளவு இருந்தாலும் சில படங்கள் எடுபடாது,,சில படங்களில் இதில ஏதோ ஒன்று குறைவாக இருந்தும் வெற்றிபெறும்.

                                            ஒரு இடைதர நகரத்தில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட அந்தப் படத்தைப் பார்த்த போது அதில இருந்த மிகப்பெரிய ஓட்டை அந்தப் படத்தை இயக்கிய இயக்குனரின் பரிமாணங்களை கனதியாகப் பிரித்தெடுக்கத் தவறியது தெரிந்து. அந்தப் படமே அரைவாசிக்குமேலே நம்பிக்கை இழந்திருக்கும் தருணங்களில் மிச்சம் மூச்சை இழுத்து விட்டுக்கொண்டு உயிரோட இருந்து பார்கத்தான் வேண்டுமா என்று மண்டையைக் குடையுது அதன் அசுவாரசியம்.

                                           முக்கியமா என்ன வகையான கதை திரையில் சொன்னாலும் அந்தக் கதையைத் தொடக்கும் நேரம் பார்வையாளருக்கு ஒரு எதிர்பார்ப்பு கொடுக்க வேண்டும், பின்னர் பார்வையாளர் எதிர்பார்க்காத இடங்களில் கதிரை முன் நுனிக்கு கொண்டுவரும் திருப்பங்கள் வரவேண்டும்,முடிவுகள் முக்கியம் இல்லை என்று சொல்லலாம் ஏனென்றால் ஒரு படம் இன்னொரு படத்தின் தொடர்ச்சி , வெள்ளித்திரையில் தவறவிடும் வாழ்க்கைபோல ,,இந்த உத்திகளில் அந்த இயக்குனர் இயங்கவேயில்லை.

                                          கோணையன் கிழிச்சது கோமணத்துக்கு ஆச்சு போல சில நல்ல விஷுவல் விசியங்கள் அந்தப் படத்தில் இருந்தது.ஆனால் அந்த கொன்செப்ட்ஐ இன்னும் கொஞ்சம் டெவலப் ஆக்கி இருக்கலாம். ஏன் அந்த இயக்குனர் அதை மறந்தார் என்று ஜோசித்த போது அவரின் கலைத்துவக் கற்பனைத் திறமையில்தான் சந்தேகம் வருகுது. ஒரு படத்தில் வரும் அழகியல் வறட்சி நிச்சயமாக அந்தப் பட இயக்குனரின் கற்பனை வறட்சியே.

                                      நிறையப் பணம் போட்டு, முறிஞ்சு முறிஞ்சு வேலை செய்த ஒரு படம் வெற்றிபெற வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டால் மட்டும்போதாது அந்த லட்சியத்தை அடைய கடினமான உழைப்பு முதலில் கதையை விஷுவல் கோணங்களில் அகலப்படுத்த வேண்டும், கூடவே கொஞ்சம் அதிர்ஷ்டமும் வேண்டும். ஆசை மட்டும் வைச்சுக்கொண்டு அதற்கான முயற்சியை எடுக்கவில்லையென்றால், பிறகு ஆச இருக்குதாம் அரசனாக, அம்சம் இருக்குதாம் கழுத மேய்க்க என்ற மாதிரித்தான் முடியும்.

                                      வாழ்வில் பிடிப்பு ஏற்படுவதற்கு, ஆனந்தத்தின் சுவையை அறிவதற்கு. இந்தக் கரணத்துக்காகவே த்ரூஃபோவின் படைப்புகளில் ஏதாவது ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட படங்களை விரும்பியவர்கள் உலகின் பல பாகங்களில் இருக்கிறார்கள் என்ற அடிப்படையில் என்னோட சொந்த அபிப்பிராயம், ஒரு உணர்வுள்ள கவிதை எழுதக்கூடிய. சுவாரசியாமாக ஒரு சிறுகதை எழுதக்கூடியவர்கள் இயக்குனர்களாக இருக்கும்போது ஒரு திரைக்கதையை விஷுவல் ஆக முடிந்தளவு ரசிக்கவைக்க முடியும்.

                                   இதுக்கு நிறைய உதாரணம் வாய்க்குள்ள நுழையாத பெயர் உள்ள பெர்னாண்டோ பெட்ட  லூ ஸி,  ழான் கோலே, ஜோசப் வான் ஸ்டெர்ன்பெர்க், ரோமன்ஸ் பொலான்ஸ்கி போன்ற   இயக்குனர்களை உதாரணமாக சொல்லலாம். அவர்களின் திரைப்படஉத்திகள் வந்த படங்கள் பெயர் எல்லாம் சொன்னா அதை எல்லாம் வாசிக்க உங்களுக்கு அறுவையாக இருக்க ஒருகட்டத்தில் என்னில கொலைவெறி வரும் உங்களுக்கு.


                                     உலகத் தரமான படங்கள்  என்று  நானும்  பீலா  விடுறன் என்று நீங்க  நினைக்கலாம். ஆனால் அவர்களால் தேர்வு செய்யப்படும் கதைகள் மிக மிக சிம்பிள். அந்தக் கதைகள்  நமக்கு அதிகம் நெருக்கமாக இருக்கும். நல்ல சினிமா  பார்ப்பது எங்களை அடுத்த கட்டத்துக்குக் கொண்டுபோவது. அந்த அனுபவம் மிகவும் திரில் ஆக இருக்கும். 

                                             அப்படி எல்லாம் இல்லை"   நான் படம் எடுப்பேன்  நீ பார்த்தே ஆக வேண்டும் " என்றால் அந்தப் பிடிவாதமாகக்  கண்ணைக் கட்டி " எவடம் எவடம் புளியடி புளியடி .." என்ற கதை போல ஒரு வட்டத்துக்குள்ளேயே நின்று சுழரும்படியான ஒரு நிலையை ஏட்படுதிவிடும் . மனித வாழ்வின்  முக்கிய அனுபவம் சினிமா .அதன் பல் பரிமாணங்களை  நாங்கள்  புரியும்போது  வாழ்வியலின் அபத்த நிலைகளில்  உள்ள சிந்தனைப் போக்குகளை இன்னும்  ஆழமாகப்பதிவு செய்ய முடியும் .

                                  கொஞ்சம் ஜோசித்துப் பார்தால் “ஒவ்வொருவருக்கும் தான் செய்ய விரும்பும் ஏதோ ஒன்றைப் பற்றிய ஒரு எண்ணம் இருக்கும். கற்பனையினால் மெருகேற்றப்பட்ட இந்த எண்ணத்திற்கும், இறுதியாக அவர் சாதித்துப் பெற்ற வடிவத்திற்கும் இடையில் ஒரு இடைவெளி இருந்துகொண்டே இருக்கும். இந்த இடைவெளியைக் குறைப்பதற்குத்தான் மீண்டும்மீண்டும் முயல வேண்டியிருக்கிறது.” என்று லூயி மால் என்ற இயக்குனர் சொன்னதில் நிறையவே அர்த்தம் இருக்குப்போல இருக்கு.

.
. 


27.08.15

Wednesday, 26 August 2015

சிங்கி மாஸ்டர்..

யாழ்பாணத்தில் இள வயதில் சிறுகதை , நாவல், எழுத்து வடிவில் வந்த நாடகம் போன்ற உரை நடை இலக்கியம் ஆர்வமாகப் படிக்க முக்கிய காரணமா இருந்த ஒருவர் சிவாநந்தராஜா என்ற சிங்கி மாஸ்டர், அவரை மாஸ்டர் எண்டு சொன்னாலும் அவர் எந்தப் பாடசாலையிலும், எந்தப் பாடமும் படிபிக்கவில்லை . மலேசியாவில் பிறந்து ஆங்கில மீடியத்தில்ப் படித்த அவர், அன்றாட வாழ்கையை ஓட்டுறதுக்கு என்ன வேலை செய்தார் எண்டு அறுதியா சொல்ல முடியாது, 

                                    ஏறக்குறைய எல்லா வேலையும் செய்தார் எண்டுதான் சொல்லவேண்டும் ,அந்த வேலைகளிலும் ஒரு வேலை தொடர்ந்து ஆறு மாதத்துக்கு மேல ஒரு இடத்தில செய்தார் என்றதுக்கும் எந்த சான்றும் இல்லை. அவர் கொலும்பில அரசாங்கத்தில இன்கம் டக்ஸ் டிபார்ட்மென்டில வேலை செய்து தனிச் சிங்கள சட்டம் வந்து சிங்களம் கட்டாயம் படிக்க வேண்டும் எண்டு வர ,சொல்லாமல் கொள்ளாமல் அந்த அரசாங்க வேலைய விட்டுப் போட்டு ஊருக்கு வந்திடார் எண்டு சொல்லுவார்கள்.

                                எங்கள் ஊரில இருந்த வாசிகசாலையில் ,இலக்கிய சங்கத்துக்கு பொறுப்பா இருந்த, இறக்குமதி செய்யப்பட்ட ஐரோப்பிய தத்துவங்கள், இசங்கள், அவை வந்த இலக்கியப் புத்தகங்கள் எல்லாத்தையும் கரைசுக் குடிச்ச சிங்கி மாஸ்டர் தனியாதான், சுப்பிரமணியம் கடைக்கு அருகில், மசுக்குட்டி மாமி வீட்டில வாடகை ரூமில மாதம் மாதம் கடன் சொல்லி வாடகை கட்டியும்,கட்டாமலும் , மசுக்குட்டி மாமியின் இரக்க குணத்தில குருவிச்சை போல ஒட்டிக்கொண்டு வாழ்ந்தார். 

                                     அவருக்கு மனைவி எண்டு ஒருவரும் இருந்த மாதிரி எனக்கு தெரிந்தவரை இருக்கவில்லை, எனக்கு தெரியாமல் இருந்தது பற்றி என்னால் ஒண்டுமே சொல்லமுடியாது,ஆனால் மசுக்குட்டி மாமியும் அவாவின் புருஷன் விட்டுடுப் போக கொஞ்ச வருஷம் தனியாதான் இருந்தா எண்டு சொல்லமுடியும் .ஒரு விதத்தில அவருக்கு ஒரு பெண் துணை கிடைப்பதில் உள்ள முக்கிய பிரச்சனையே அவர் வாழ்ந்த விதம், அவரின் உலகம் வேற, அவர் இயங்கிய தளம் வேற, அது என்ன எண்டு சொல்லுறன்,

                                             யாழ்பாணத்தில இன்டலக்சுவல் எண்டு சொல்லும் அறிவு ஜீவிகள் நிறையப்பேர் அந்த நாட்களில் இருந்தார்கள் , இருந்தார்கள் எண்டு சொல்வது பிழை, அவர்கள் அதை ஒரு ஸ்டைல் போல ஆக்கி வாழ்ந்தார்கள்,சிங்கி மாஸ்டரும் அப்படிதான் ,அவர் எப்பவுமே ஒரு பருத்தி சீலையில செய்த பையைக் தோளில மாட்டிக்கொண்டு ,சோக்கிரட்டிஸ் போல முகம் முழுவதும் தாடி வளர்த்து , தலைமயிர் அதுபாட்டுக்கு அலை அடிக்க, போடுற உடுப்பில அக்கறை இல்லாமல், எப்பவும் ஜோசிக்கிரதாலோ என்னவோ நெற்றி எல்லாம் சுருக்கம் விழுந்து,அவர் புத்தகம் வாசித்ததை அதிகம் நான் கண்டதில்ல, ஆனால் வாசித்ததை ஜோசிக்கும்,விவாதிக்கும் சம்பவங்கள் அதிகம் நடக்கும், 

                    எங்கள் ஊரில் எங்கள் வீட்டுக்கு அருகில் வசித்த கிறிஸ்தவரான ஆங்கில ஆசிரியரான அன்டனிப் பிள்ளை மாஸ்டருடன் எப்பவும்   சிங்கி மாஸ்டர் வாக்குவாதப்படுவார் ,

                      " அன்டனி மாஸ்டர் நீங்கள் விசியம் தெரியாமல் பைபிள் பற்றி போதிக்குரிங்க, உங்க பாதர் மாருக்கே ஒழுங்கா வரலாறு தெரியாது, பைபிளின் மூலநூல் லத்தீன் மொழியில் மட்டும் எழுதப்படவில்லை. லத்தீன் பைபிள் கூட ஒரு மொழிபெயர்ப்பு தான். பழைய ஏற்பாடு ஹீபுரு எபிரேய, அரமைக் மொழிகளில் எழுதப்பட்டது. 

                            " இதுகள் எங்களுக்கு தெரியும் ,மிஸ்டர்  சிவானந்தராஜா , நான் செமினரியில் கொஞ்சகாலம் தியோலாயி  படிச்சனான், இதை திருப்பி திருப்பி எனக்கே போட்டுக் காட்டுறது  ஒரு பிரிஜோசனமும் இல்லை கண்டியலே மிஸ்டர் ,, "

                               "  இல்லை  மாஸ்டர் ,  புதிய ஏற்பாடு முழுக்க கிரேக்க மொழியில் எழுதப்பட்ட இயேசுவின் பன்னிரண்டு  சீடர்களும் ஒன்றில் யூதர்களாக, அல்லது கிரேக்கர்களாக இருந்தனர். இயேசு என்பது அரமைக் பெயர், கிறிஸ்து என்பது கிரேக்கப் பெயர். அது உங்களுக்கு தெரியுமோ மாஸ்டர் .

                              "  கொஞ்சம்   கேள்விப்பட்டது  தான் ,,நீர்  மிச்சக் கதையை  சொல்லுமேன் மிஸ்டர்  சிவானந்தராஜா "

                                        "  இயேசுவின் போதனைகளை ஐரோப்பாவுக்கு பரப்பச் சென்றவர்கள் அனைவரும் கிரேக்க மொழி பேசினார்கள். அப்போஸ்தலர்கள் கிரேக்க மொழியில் எழுதிய சுவிசேஷங்களின் தொகுப்பு புதிய ஏற்பாடு, இதை சொன்னா உங்களுக்கு கோபம் வருகுது "

                         என்று பெரிய விளக்கம் கொடுப்பார் , அன்டனிப் பிள்ளை மாஸ்டர் பதில் சொல்லாமல் ஜேசுநாதர் போல பொறுமையாக் கேட்பார்.

                                               சிங்கி மாஸ்டர்  எங்கள் சந்தி ஞானப்பிரகாசம் தேத்தண்ணி கடையில கடனுக்கு சீனி போடாத பிளேன் டீ குடிச்சிக் கொண்டு , மார்கஸ் அரேலியசின் " மெடிடேசன் " புத்தகம் ஏன் பிலேட்டோ சொன்ன  " ரிப்ப்பபிளிக்  " புத்தகத்தை விட நடைமுறையில் பிரிஜோசனமானது எண்டு ஞானப்பிரகாசதுக்கு சொல்லிக்கொண்டு இருப்பார். ஞானப்பிரகாசம் கடனுக்கு கொடுத்த பிளேன் டீ காசு எப்பவரும் எண்டு தீவிரமா ஜோசிதுக்கொண்டு இருப்பார்.

                                   சிங்கி மாஸ்டருக்கு ஏறக்குறைய எல்லா இசங்களும் தெரியும் ,அவர் ஆங்கில அறிவுள்ளபடியால், கொஞ்சம் அட்வான்சாக அவர் காலத்து யாழ்ப்பான தமிழ் எழுத்தாளர்களை விட ஐரோப்பா,மேலை நாட்டு இன்டலக்சுவல் இலக்கிய விசியம் தெரியும் ஆனால் அவர் ஒரு கதையோ ,கவிதையோ,கட்டுரையோ எழுதிய சிலமன் இல்லை, இவை பற்றி அவரிடம் கேட்டால் 

                             "எடேய்  இந்த இசம்கள் எல்லாமடா  ஐரோப்பிய கலாசார பின்னணியில் உருவானவை, தமிழ் கலாசார பின்னணியில் இல்லையேப்பா ,  அதால அதை தமிழில் விளங்கப்படுத்த முடியாதடாப்பா  , எனக்கே ஆங்கிலத்தில் தான் அழகா விளங்கும் .." என்று சொல்லுவார் .

                                   அந்த நாட்களில் வந்துகொண்டு இருந்த முற்போக்கு ,பிற்போக்கு உள்ளூர் எழுத்துகளை அவர்

                             "எடேய் இவங்கள் எல்லாம்  சும்மா சிலு சிலுப்பு ,இவங்களுக்கு ஆழமா ஜோசிக்க வைக்கும் தத்துவார்த்த எழுத்து எழுததெரியாது "

                               எண்டு சொல்லுவார், அதுகளை வாசிக்குறது வேலை மினக்கேடு எண்டு தாடியைத் தடவி சொல்லி , அவர் அதுகளை வாசிக்கவும் மாட்டார்,

                            " நீங்கள் வாசிக்காமல் எப்படி சொல்லுரிங்கள் " எண்டு கேட்டால் ,

                      " எடேய் நான் முதல் பந்தியும், கடைசிப் பந்தியும் வாசிப்பனடா ,அதில பிடிபடும் அவங்களின்ட எழுத்திண்ட விறுத்தம் ,ஒரு கதையைத் தொடங்கிறதும் ,முடிகிறதும் தான் கஷ்டம், நடுவில என்னத்தையும் வைச்சு சலாப்பலாம் "

                          எண்டு சொல்லுவார்,அவர் அப்படி சொல்லுறது சரியா எண்டு எனக்கு தெரியவில்லை ,எப்படியோ அவர் உலகத் தரமான பல விசியங்கள் நல்லா தெரிதவர் .

                                ஆனாலும் இவை பற்றி இங்கே நான் எழுதும் இது பின்நவினத்துவ ஸ்டைல் கதை இல்லை,எனக்கு அந்த ஸ்டைலில் எழுத தெரியாது  . ஆனாலும் அவர் எனக்கு பல இசங்கள் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட புத்தகங்கள்,அதை எழுதிய எழுத்தாளர் பற்றி எப்பவும் சொல்லுவார், முக்கியமா எப்பவும் போஸ்மோட்டம் இசம் எண்டு அடிக்கடி சொல்லுவார், போஸ்மோட்டம் என்ற இறந்தவர்களை சவச்சாலையில் வைச்சு கிண்டிக் கிளறுரதுக்கும் இலக்கியத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம் எண்டு விளங்காமல் இருந்தது . 

                                 ஒரு நாள் சுப்பிரமணியம் கடைக் கட்டைக் குந்தில இருந்த நேரம், அவரிடமே கேட்டேன் ,நான் கேட்டவுடன அவருக்கு இலக்கியத் தாகம் வந்திட்டுப்  போல

                           "எடேய்   சொல்லுறன் முதல் ஞானம் கடையில் ஒரு பிளேன் டீயும் வாய்பனும் வேண்டிதாறியாடா  " எண்டு கேட்டார், நான் வேண்டிக் கொடுத்தேன் , அவருக்கு இலக்கிய உற்சாகம் வந்திட்டுது ,

                  " எடேய்  நீ கேட்ட அது போஸ்மோட்டம் இசம் இல்லையடா மடைச் சாம்பிராணியே  ,போஸ்ட் மொடேர்ன் இசம் ,தமிழில பின் நவீனத்துவம் எண்டு சொல்லலாம் , மிஷேல் ஃபூக்கோ தான் அந்த இலக்கிய எழுத்து முறையைக் கண்டு பிடித்தவர்டா மக்கு மடையா  " என்றார் ,நான் அதை புரியும் படி சொல்ல முடியுமா எண்டு கேட்டேன்,

            அவர் கொஞ்சம் ஜோசிதார் ,

                     " எடேய் முதலில் வெளிய வா , அடேய் அவசரத்துக்கு பிறந்தவனே  முதல் அவசரப்படாதை , மனியத்திட்ட கடையில ஒரு கனகலிங்கம் சுருட்டு வேண்டிதா சொல்லுறன் "

                             என்றார் ,நான் சுருடுக்கும் படி அளந்தேன். குந்தில இருந்து அதைப் பத்திக் கொண்டு இருக்க , அந்த நேரம் பார்த்து ஒரு நாய் வந்து, வைரவர் கோவிலுக்கு முன்னால இருந்த லைட் போஸ்ட்டை சுற்றி சுற்றி பின்னங் காலை தூக்கி மணந்து பார்கிறதை எனக்கு காட்டினார்,

                 " அடேய் இப்ப நாய் என்ன செய்யப் போகுது சொல்லு பார்ப்பம் " என்றார்,

                                 நான் " நாய் பின்னங் காலை வேற என்னத்துக்கு பரதநாட்டியம் ஆடவா தூக்குது, தூக்கி மூத்திரம் பெய்யப் போகுது " என்றேன்,

                              சொன்ன மாதிரி நாய் பின்னங் காலை தூக்கி வலு சிரத்தையா லைட் போஸ்டுக்கு தண்ணி வார்க்க , அவர் என்னைப் பார்த்து

                       " அடேய் விழுவானே இப்ப பார்த்தியா , இந்த நாய் முன்னப் பின்ன ஜோசிகாமல் இயல்பா பின்னங் காலை தூக்கிச்சுதெல்லா ,  இது பின் நவீனத்துவ நாய் " எண்டு சொன்னார் ,

                       " அப்ப நாய் முன்னங் காலைத் தூக்கி இருந்தா முற்போக்கு நாய் எண்டு சொல்லலாமா " எண்டு கேட்க நினைச்சேன் கேட்கவில்லை.

                              "அடேய் செம்மறி ,  பின்நவீனத்துவம் என்றால் ஒருவகை எழுத்து முறை என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கிராய் என நினைக்கிறேன். அப்படி அல்ல , அரைகுறையாகப் புரிந்து கொண்டவர்களால் முன்வைக்கப்பட்ட ஒரு எழுத்துமுறையும் அல்ல. அது ஒரு சுவாரசியமான பொதுப்போக்கு மட்டுமேடாப்பா "

                          எண்டு சொல்லிடுப் போட்டார்! உண்மைதான்,,இந்த இசம்கள் இமசைதான் விளங்கிக்கொள்ள , இருந்தாலும் வாசிக்க சுவாரசியமா சில நேரம் இருக்கும் போல இருந்தது அவர் சொல்லும் விளக்கம் கேட்க .

                                          அதுக்குப் பிறகு அவருக்குப் பின்னாலா திரிந்து பின்நவீனத்துவம் என்றால் என்ன எண்டு நான் கேட்கவேயில்லை , ஆனாலும் ஆங்கிலத்தில் படிக்கத் தொடன்கிய காலத்தில் அது என்ன விசியம் எண்டு நோண்டிப்பார்க்க , உண்மையில் அது பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் தொழில்நுட்ப அறிவியல் வளர்ச்சியடைந்து, எல்லாவற்றையும் தர்க்கவியல் மூலம் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்ட, அதை சில சமூக இயல்புகளை வைத்தும் சிந்தனைப் போக்குகளை வைத்தும் அடையாளப்படுத்துகிறார்கள். 

                                   பின் நவீனத்துவம் ஒரு குறிப்பிட்ட சிந்தனை முறையோ அல்லது இலக்கிய வகையோ அல்ல. அது ஒரு பொதுவான எண்ணம், இன்றைய உலகத்தின் இயல்பு ஒட்டு மொத்தமாக பின்நவீனத்துவ அம்சம் கொண்டது என்று சொல்கிறார் மிஷேல் ஃபூக்கோ, 

                                        குறிப்பாக ஒழுங்கமைப்பு அதிகாரத்தையும் அதன் முறைமைப்படுத்தலையும் குறித்த சிக்கல்கள் பற்றி ஆராய்வது பின்நவீனத்துவம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். இந்த இசம்கள் எல்லாம் ஐரோப்பிய கலாசார பின்னணியில் உருவானவை, தமிழ் கலாசார பின்னணியில் இல்லையே அதால அதை தமிழில் விளங்கப்படுத்த முடியாது ,எனக்கே ஆங்கிலத்திலதான் அது விளங்கியது.

                       எல்லா இயக்கமும் மும்மரமா யாழ்பாணத்தில் இயங்கிய காலத்தில் சிங்கி மாஸ்டர் எந்த இயக்கத்துக்கும் சார்பாக இருக்கவில்லை,ஆனால் அவர் கற்பனாவாத சோசலிசம் என்று ஒரு கட்டுரை உள்ளூர் பத்திரிகையில் எழுதி இருந்தார் என்று ஒரு முறை எனக்கு காட்டி இருக்கிறார் ,அதில அவர் எழுதியதுகளும் எனக்கு விளங்கவில்லை ,சுருக்கமா இதில என்ன எழுதி இருகுரிங்க என்று கேட்டதுக்கு, அந்தப் பேப்பரை வேண்டி சுழட்டி எறிஞ்சு போட்டு ,

                       " எடேய், நாசம் அறுவானே இதுவுமா உனக்கு தெரியாது ,   முதல் சோசலிச நாடாக சோவியத் யூனியனும் அதனையொட்டிப் பல நாடுகள் சோசலிச நாடுகளாக மாற ஒரு சக்தி வாய்ந்த சோசலிச முகாம் உருவாகியது. 
                          
                               "   ஒ ,,அப்படியா,,அதுக்குப் பிறகு என்ன நடந்தது .."

                        " அத்தகைய மகத்தான சாதனைகளை மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ் வழியில் நின்று நிகழ்த்திக் காட்டிய லெனின், ஸ்டாலின் மறைவிற்குப் பின்பு ,, இப்ப   என்னத்துக்கு  மண்டையச்  சொறியிராய் "

                            " மார்க்ஸ்,,ஏங்கெல்ஸ், லெனின்  ,,ஸ்டாலின்  ,,இவர்கள்  யார் , ஒன்றுமே  புரியவில்லையே "

                             " டேய்,,எருமை   அவர்கள்தான்  கார்ல் மார்க்ஸ், பிரெட்ரிக்ஸ் ஏங்கெல்ஸ், விளாதிமிர் உளியானிவிச்  என்ற  லெனின்,,மற்றது  ஜோசப்  ஸ்டாலின் "

                          " அப்படியே,அவர்கள்  பெயரே  மண்டையை அம்மியில்  வைச்சு  அரைச்ச மாதிரிக்  குத்துதே "

                             " மிச்சத்தைக்  கேள்  கழுதை ..   பாட்டாளி வர்க்கத்தின் வழிகாட்டும் தத்துவத்தைச் செழுமைப்படுத்தும் போக்கிலும் சமூக நிகழ்வுகளின்  மாற்றங்களுக்கு உகந்த வகையில் வழிமுறைகளை வகுப்பதிலும் கோளாறுகள் ஏற்பட.... என்ன நான் சொல்லுறது உன் மண்டைக்குள்ள ஏறுதா "

                               "   கொஞ்சம் ஏறுது ,,மிச்சம் உள்ளுக்க போக முடியாமல் வெளியால நிக்குது .. மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ் பெயர்கள் கொஞ்சம் கேள்விப்பட்ட பெயரா இருக்கு "

                               "  சரி, அது உன் அறிவுக்கு அவளவே காணும். சொல்ல வந்ததை சொல்லி முடிக்கிறன்  , வர்க்க சமரசப் போக்கும் நாடாளுமன்ற வாதமும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளில் தோன்றி படிப்படியாக அக்கட்சிகளின் அடிப்படையையே சீரழித்துப் போட்டாங்களடா மூதேசிகள்  " 

                                       என்று கோபமாக, ஆனால் அவர் எப்பவும் கதைக்கும் பேச்சுமொழியில் இருந்து கொஞ்சம் விலகி ஒரு பொது மேடையில் பேசுவது போல  சொன்னார் .எனக்கு இவளவு முற்போக்கு சிந்தனையை ஜோசிக்கவே  மண்டைக்குள்ள யாரோ மணி அடிக்கிற மாதிரி இருந்தது.

                                  சிங்கி மாஸ்டர், கொஞ்சம் வித்தியாசமா , நிழலா இயங்கியதால் , அவரின் உண்மையான அறிவு வீச்சைப் புரிந்துகொள்ளாத பலருக்கு அவர் நடவடிக்கை கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருக்க, யாரோ அவர் 

                          " ........ " தின்  உளவாளியா இருக்கலாம் எண்டு வதந்தியைக் கிளப்ப ,ஒரு இரவு அவர் வீட்டுக்கு வந்த " ......  " க்க ஆட்கள் , அவர் சேர்த்து வைத்திருந்த புத்தகங்கள் எல்லாத்தையும் இழுத்துக் கொட்டி ,தேடு தேடு எண்டு சல்லடை போட்டுத் தேடி , அவரின் கண்ணைக்கட்டி , கை இரண்டையும் பின்னாலா கட்டி வேனில ஏத்திக்கொண்டு போனதா ,மசுக்குட்டி மாமி சொன்ன செய்தி கொஞ்சம் கொஞ்சமா ஊருக்குள்ள கசியத் தொடங்கியது , 

                                 அவரை தேடுறதுக்கு அவருக்கு எண்டு ஒரு குடும்பமோ ,மனைவியோ ,பிள்ளைகளோ இருக்கவில்லை , அவருக்கு அதுக்குப் பிறகு என்ன நடந்தது எண்டு யாருக்கும் தெரியாது....

.


நாவுக் அரசன்
ஒஸ்லோ.