Tuesday, 11 September 2018

நாளைக்காகவும் காத்திருக்கிறேன் !


பலசமயம் மண்டையைப்பிச்சு  ஜோசிப்பது  தொடர்ந்து மீண்டும் புதிதாய்ப் படைத்துக் கொள்ளும் தேவை  குடகுமலையில் அகஸ்தியமுனியால் ஓலைச்சுவடிகளில்  எழுதப்பட்ட விதிகளின் வழியில் பயணித்துக்கொண்டிருக்கும்  தமிழ் மொழிக்கு இருக்குதா என்று ?  ஆதியான இலக்கண மொழியில் அவ்வளவு இலகுவாகக்  கோழி குப்பையைக் கிளறின மாதிரி புதிய படிமங்களைச் செருகிவைக்கிறோம் பேர்வழி என்று   மாற்றம் செய்ய முடியாது என்பது ஒரு பொதுவான கருத்து .


                                         ஆனாலும் ஒவ்வொருவரும்   காலஒட்டத்தில் கனவுகளோடு பயணிக்கும்   புனைவுக்  கவிதைகளிலும் , புதுவிதமான சிந்தனைப் போக்கில் மொழியைப் பரிசோதிக்கும் முனைவுகளிலும் அவர் அவர்கள் பாணியில் மொழியின் சாத்தியங்களை  தீண்டுவது நிற்கவில்லை,  ஆனால் பலசமயம்  அத்தனை  பரிசோதனையிலும் மரபின் மீறலும், குழப்பமான கருத்துக்களும் சேர்ந்த ஒருவிதமான ஒவ்வாமை   நெடி சிறிதளவு வீசுவதையும் உணர்ந்துகொள்ளமுடிகிறது ,


                                   “உள்ளபடியே உள்ளது இவ்வுலகம்,” என்ற மாபெரும் துவக்கத்துக்குப் பின் உள்ள    அனுபவம் போல மொழியில் கைவைத்து விளையாடுவது அவ்வளவு நல்லதில்லை போலிருக்கு. ஆனாலும் நான் எப்பவுமே ஏதாவது கோமாளித்தனமாக செய்துகொண்டுதான் இருக்கிறேன். அது எவ்வளவுதூரம் சரி என்று நீங்கதான் சொல்லவேண்டும் !


                                                          உருப்படாத மாடு ஒன்றை முழுசாத்  தின்றுமுடிக்காமல் ஒன்பதுகட்டுப் புல்லை இழுத்துப்போட்டுத்   தின்னுமாம்  என்பார்களே அதுபோல பலவிதத்திலும்   இந்த எழுத்துருக்கள் பலவிதமான மனோவிசித்திர  சம்பவங்களோடு சேர்மதியானவை .  இந்தவருடம் மிகஅண்மையில்  முகநூலில் எழுதியவைகள். இயன்றளவு எழுத்துப்பிழைகளை திருத்தி  தொகுத்துப் போடுகிறேன் !




*


அந்தச் சம்பவத்தை
முழுவதுமாக மறந்தேவிட்டேன் .
வேண்டுதல்களை
நிராகரித்து
விட்டுப் புறப்பட்ட

குழப்பமான முடிவுகளும் ,
விடையில்லாத கேள்விகளும்
நிழலும் கூடத் தெளிவாக இல்லை .


மீண்டும்
நிலைகொண்டுவந்து விட்ட
இன்று காலை
அவளைப்பற்றியதான
பேச்சுவரும்வரை
நினைவிலதுவும் சுத்தமாக இல்லை.


சில சமயம்
தூரத்திலிருந்து
திரும்பிப்பார்ப்பது போலிருக்கும்
தருணங்களில்
தவறுவிட்டேன் என்று தெரியுமே தவிர
என்ன என்று தெரியவில்லை !







*


வரிசையில்
கடைசியாக நிற்பதினால்
ஏதாவது எதிர்பாராமல் நிகழுமா,
முதலில்

அதைத்தான் நினைத்தேன்.

எனக்கு முன்னால் ...

பத்துப் பதினைந்து தலைகள் ,
அவர்கள் கிசுகிசுப்பது
என் மண்டைக்குள்

குலைத்துக்கொண்டிருந்தது.

அருவருப்பைத்
தந்ததுகொண்டிருந்தது
வெயிலுக்குச் சூடு ஏறியிருந்த
வெள்ளைத்தோல் வியர்வை


மொட்டை அடித்த மாதிரி
கடைசியில் நின்றுகொள்வதால்
கிடைக்காமலே போய்விடலாமென்ற
ஏக்கம் இருந்தாலும்
உரசல்களிலிருந்து
விலகியிருந்தது
சுதந்திரமாகவிருந்தது !







*


தண்டவாளத்தைத் தாண்டி
ஒற்றைப் பாதையில் நுழைந்து
அமைதியாகச்

சென்றுகொண்டிருந்தது
மழை ,


அதன் குரல் ...

சிலநேரம் தெளிவாக
சிலசமயம் சத்தமாக
சிலபொழுது ஆவேசமானபோதும்
என்னால் அதைச்

சரியாக கேட்கமுடியவில்லை.

என் பெயர் சொல்லி
அழைத்தும் சுயநினைவில் இல்லாததால்
உற்றுப்பார்த்து
யாரென்று கேட்கவே
பதட்டமாகவிருந்தது.


கொஞ்சம்போல நெருக்கமான
ஆதித்தாய்மண்வாசனை
கலந்து இருந்ததால்
சிலதுளிகளைக் கையேந்தி
முகத்தில் விசிறியடித்துவிட்டு
மீண்டும்
என்னை மறக்கத்துவங்கினேன்.!







*


மான் தோலில் மேலங்கி,
மஞ்சள் காலுறைகள் ,
பூனைப் படம் போட்ட
வெள்ளைத் தொப்பி
வில்போலக் கழுத்து...

தோள்களித் தாங்கு நாடாக்கள்
தலையில் அப்படியொரு
செழிப்பான கறுப்புமுடி
குளிரில் இலேசாக நடுங்கியபடி
அமர்ந்திருக்கிறாள் !
 அவள் யாரென்று
இன்னும் நான் சொல்லவில்லை,
ஆனால்
விலக்கப்பட்ட
புறக்கணிக்கப்பட்ட
கைவிடப்பட்ட
மனப்பிறழ்வின் உச்சத்தில்
நாங்கள் இருவரும்
ஓரிடத்தில் இருக்கிறோம் !







*


நிபந்தனைகளின்றி
வழங்கப்பட்டுவிட்டது
வாக்குறுதிகள் ,
இறுக்கம்
தளர்த்தப்படுகிறது…


விவாதங்களில் ,
களைத்துப்போய்
முகமூடிகளைக்
கழற்றி விடுகிறார்கள்
பழையவர்கள்  ….


கேலிச்சித்திரங்களில்
புதியவர்கள்
அளவுக்கதிகமாகவே
வெற்றித் தீவிரமாயிருக்கிறார்கள் ,


உண்மைக்கும்
பொய்களுக்கும்
நடுவிலதான் தொங்குகிறது
பிடிமான நம்பிக்கை,


நாளை
குடியுரிமையை
வாக்குப்பதிவாக்கும்
இறுதி நாளென
பிரகடனம் செய்கிறார்கள் !





*


தினப்பொழுதுகளில்
என்ன நடக்கிறதென்று 
 கேட்பதில்லை.
சாதாரணமாக இருப்பது போல

மெல்லப் பார்க்கிறாள்,


நீடிப்பில் 
 பியானோ வாசிக்கிறாள்,
நதியோரம்
நடக்கப் போகிறாள்,


நல்லபடியாகவே தெரிகிறாள்.
ஆனால்
நானோ நம்பிக்கைகளோடு
ஐயப்படும் முரட்டு முட்டாள்,


குறிப்பாக
நேற்றுபகல் குலுங்கி இருமியபோது
இரத்தம் திரண்டு வந்தது,
இது
இப்படியே நீடிக்காதென்று
அச்சமாகவிருக்கிறது.


அவளுக்கு
லுகீமியா வந்த பிறகு
நான்
எந்த உபதேசங்களையும்
மேற்கோள்காட்டுவதில்லை,!



*


என்னிடம்
மிச்சமிருக்கும்
கடைசி வாக்கியத்திலும்
நம்பிக்கை கொடுப்பதாக
எதையாவது சேர்க்க விரும்புவதால்...

பின்விளைவுகளையோ
நிராகரிப்புகளையோ
நான்
கேள்வி கேட்பதில்லை ,


இடையில் எப்போதாவதுதான்
என்னவென்று தெரியாத
முற்றுப்புள்ளி
நிரந்தரமாக விட்டுப் போவதை
தீர்மானிக்கவேண்டும்போலிருக்கும் 


 அதனால்த்தான்
நாளைக்காகவும்   காத்திருக்கிறேன் !





*


பஸ்தரிப்பில்
உட்கார்ந்து கொண்டுடிக்கிறேன்,
நான் யாருக்காகவும்
காத்திருக்கவில்லை !


கசககசவென்று வியர்த்த

உள்ளங்கைகளைச் 

  சூடுபடுத்துகிறேன்,
கொஞ்சம்போலத்
தூறல் போட்டுவிட்டுப்போன

ஆவணி மழை
தாழ்வாரங்களில்
வடிசல்த் தண்ணியைச்
சொட்டிக்கொண்டிருக்கிறது ,


பெரும் கொண்டாட்டம் நேரப்போகிற
உணர்வும்,
உடனே அதைத் தொடர்ந்து
வழக்கமான நம்பிக்கையற்றுப் போன
உணர்வும் ,


இதுதான் அனேகமாக
வாழ்க்கையின் நிலைமை
இப்போதெல்லாம் !



*


காற்றில்
உந்திக்கொண்டிருக்கும்
ஊஞ்சலே
காலத்தச்சன் கைவண்ணம்,


திருவிழாக்கால

ஒப்பனைப் பூச்சுக்கள்
இளமையின் கற்பனைகள்,


நொடிகளின் நுனியில்
நமக்கென காத்திருக்கின்ற
மொட்டுக்கள் போல்
அவிழ்வதற்கு
அழகின்
ரகசியம் என்பதே
மறைந்திருப்பதுதானே !


மாயைகளோடு
மோதித்திரத்திக்கொண்டிருக்கும்
மனம்
மகிழ்ச்சியின் பொழுதுகளில்
பெரும்பாலும்
இவ்வாறே நின்று விடுகிறது !





*


காலம்
அடிவேரின் தொடக்கம்,
பார்வையின்
பரிமாணங்களுக்கேற்ப
விரிந்த கிளைகள், ...

இலைகளாய் படர்ந்த
தரிசனம் தத்துவம்,
பொழுதுகளில்
வயதாகச்
செறிந்து உதிர்ந்து
பரவச அனுபவத்தின் வழியாக
மற்றுமொரு
கேள்வி நோக்கி நகர்த்தியபடி
மெல்ல அசைகிறது
போதிமரம் !





*




வியாபிக்கவேண்டி
தருணத்தை
எதிர்பார்த்திருக்கிறது
அலை விளிம்பிலிருந்து
புறப்படுவது போலிருக்கும் ...

நடைப்பயணங்கள் !


ஆனாலும்
என்
கால்களிரண்டும்
கடத்தப்பட்டுவிட்டதுபோல
சில நேரங்களில்
நகரவே முடிவதில்லை !


விரல்களிடை
எனக்கு பரிச்சயமான
அந்தச் சில நேரங்களில்த்தான்
வெறும் பாதங்களை
குறுனிக்கல்லில்
தேய்க்கவேண்டும் போலிருக்கும் !





*


அங்கலாய்ப்புகளில்
எவ்வளவு முடியுமோ
அவ்வளவில்
முரண்பாட்டுக்கொண்டிருக்கு
பழுப்புநிற நிழலில்

வெளிச்சப் பொழுதுகளை
அசைத்தபடி நீட்டிவைக்கும்
பகலும் ,
சகலத்தையும்
முழுமையாக அறுத்து
இருட்டிடை ஸ்தம்பிக்க வைத்தபடி
ஒளிந்துகொள்ள
இடமொன்றைத் தேடும்
இரவும் !







Saturday, 8 September 2018

மழைச்சாரல் போலவே !

ஒரு மொழியில் இலக்கணப்  பிழை இல்லாமல் எழுதவேண்டியது எல்லாவிதமான  கேள்விகளுக்கும்  அப்பால்  கீழ்ப்படிவுடன் பின்பற்றவேண்டிய சட்டதிட்டம்  . அதுவும் தாய்மொழியில் எழுதும் போது  நிச்சயமாக இலக்கணப் பிள்ளைகளோடு எழுதுவதென்பது உண்மையில் ஒரு கனதியான மன்னிக்கமுடியாத குற்றம், அப்படியிருக்க எதுக்காக பிழைகள் வருகுது என்று ஜோசித்துப்பார்த்தால். இன்றைய காலகட்டம் ஒரு முக்கிய காரணமாக இருக்கு.
                  
                                                                     எனக்குள்ள முக்கிய பிரச்சினை  எவ்வளவுதான் தமிழில்  வாசித்தாலும்   தமிழ்மொழி விசித்திரமான   அர்த்தங்களோடு பின்வாங்கிக்கொண்டு இருக்கு . இந்த வாசிப்பு என்பது ஒருவிதமான பரந்தவெளி . சொற்களையும், வாக்கியங்களையும்  பொறுத்தவரையில்  இணையத்தில் எழுதும் தென் இந்திய  எழுத்தாளர்கள் ஒருவிதமான அன்றாடப் பாவனையில் உள்ள பேச்சுமொழியை இலக்கியத் தரம்போல கொஞ்சம் மேலே தூக்கி வைத்த   தமிழில் எழுதுகிறார்கள்.


                                                                               இலங்கைத் தமிழர்கள் இப்பவும் கட்டுப்பெட்டிப்  பண்டிதமணி  இலக்கணம் கொஞ்சம் தானும் பிசகாமல்  ஒருவித கிரந்தமாக  எழுதுகிறார்கள், புலம் பெயர் தமிழர்கள் எந்தவித பொறுப்பும் யாருக்கும் சொல்லவேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பதுபோல மேலைநாட்டு சுதந்திர வீச்சில்  ஒருவிதமாக எழுதுகிறார்கள், இண்டலெக்சுவல் லெவலில் எழுதுபவர்கள் சமஸ்கிருத சொற்களை தமிழ்ப்போலவே நிறையவே நனைத்து வழியவிடுகிறார்கள்.  


                                                      இவ்வளவும் போதாது என்று மேலைத்தேச பின்நவீனத்துவ, யூன் போல்  ஸாதரிச , மார்க்கோசின்  இருப்புநிலை,  லத்தீனமெரிக்க மாஜிகல்ரியலிச, கொமினிச ,லெனினிச, சோஷலிச ,   இஸங்களை சாம்பிராணி காட்டி  வழிபடும்  மேட்டிமைவாதிகள் இன்னொருவிதமான தமிழில் போட்டு உலுப்பி எடுப்பார்கள்  , வாசிக்க விழி ரெண்டும் பிதுங்கி வெளியவரக் காதுகுள்ளே கிளைமோர் மிதிவெடி முழங்கும் . 


                                                   இவை எல்லாவற்றின் ஒட்டுமொத்தப்பாதிப்பு நிச்சயம் கலந்துகட்டி வாசிக்கும்போது நம்மை அறியாமல்  உள்நுழைந்துவிடுகிறது . இவளத்தையும் தாண்டி கணனி விசைப்பலகையில் எழுதும்போது அது கொஞ்சம் கண் அசந்தாலே  ஒரு எழுத்தை  அதுக்கு விரும்பியபடி போட்டுவைச்சு இன்னொருபக்கம் இழுத்துகொண்டுபோய்விடுகிறது . ஒரு எழுத்து சிலநேரம் அந்த வாக்கியத்தின் ஆதாரமான அர்த்தத்தையே களேபரம் செய்துவிடும் அபாயம் நிறையவே இருக்கு.


                                                            இவளவு சல்ஜாப்பு சொன்னாலும் நான் பிழையாக எழுதுவதுக்கு ஒத்துக்கொள்ளும்படியான காரணம், எனக்கு தமிழ்மொழி அதிகம் பரீட்ச்சயம் இல்லை என்பதுதான்.நானறிய  தமிழ்மொழியை ஒருபொழுதும் ஆர்வமாக மனதுக்குள் உள்ளிறங்கி  நேசித்ததில்லை . அதைவிட தமிழ்மொழி ஒவ்வொருநாளும் என்னைவிட்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலகிக்கொண்டே போகிறது.  இந்த எழுத்துருக்கள் இந்தவருடம் முகநூலில் எழுதியவைகள். இயன்றளவு எழுத்துப்பிழைகளை திருத்தி  தொகுத்துப் போடுகிறேன் !




*




அவள்
பெரும்பாலும்
நேருக்குநேரராகப் பார்ப்பதில்லை
என்பதாலிருக்கலாம்
அந்தமுகமே

பகலிலும் தெளிவற்றிருந்ததுக்கு !
சமயங்களித்தான்
தயங்கித்தயங்கியே கதைப்பாள் !
முன்னமெல்லாம்
நகங்களைத் தடவுவாள் !
அவளுக்கு மிகவிருப்பமான
மரஅணில்களைப்பற்றி
உரையாடத்தொடங்கும் போதே
பிடியிலிருந்து
வெடுக்கென்று விலகிக்கொள்வதுபோல
விரல்களைத் தொடுவதையே
பின்வாங்குகிறாள் !
ஏதோவொன்றிலிந்து
அவளுக்குள்ளாகவே மெல்ல ஒடுங்குவதை
உணர்ந்துகொண்டேயிருப்பதால்
எங்கோ பார்த்து
ஏதோ ஒரிரு வார்த்தை பேசுகிறாள் !
ஒருகாலத்தில்
கண்சாடையிலேயே
அபிநயங்கள் செய்துகாட்டியவள்
இப்போதெல்லாம்
நிமிர்ந்து பார்ப்பதையே விட்டுவிட்டாள்!





*


சேலையின்
விசிறியிலை மடிப்புகளை
உதறிவிட்டுக் கொண்டிருப்பது போல
மழை பெய்கிறது ,
காற்றோட்டமாக உணரமுடிந்தாலும் ...

புழுக்கம் உண்டாக்கும்
வியர்வை மணமெல்லாம்
உப்பின் வாசம் !
நனைந்த மேல்ச்சட்டையில்
ஈரம் உலர்ந்துகொண்டிருந்ததால்
சில்லென்றிருந்தது
குரல்வளை !
அழுத்தமான குரலில் உறுமுவதுபோல
சூடானைப்புகளை
வெளியேறிக்கொண்டிருக்கிறது
நினைவு மூச்சு !
இந்தமழை
வந்து போனதிலிருந்து
மனது தத்தளித்துக் கொண்டேயிருக்கிறது!



*


விடியல்களில்
வெளிச்சங்கள் எழுந்துவிடுகிறது,
திட்டங்கள் தீட்டப்படாத
விடியல்களில்
இதயத்துடிப்போடு ...

சலிப்புகளும் வந்துவிடுகின்றன ,
முழுக்கமுழுக்க
எனக்குரியவைகளில்
விருப்பமில்லாமல்
என்னுடனே
பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது
ஒவ்வொரு அதிகாலைப்
பயணங்களும் !



*


அழகான ஏரி
கரைகளைக் கடந்ததும்
வானத்தின் நிறமாக மாறத்துவங்கும்
நிர்மலமான நீரோட்டம் ,
என்னைப்போலவே ...

தயக்கத்தில் நின்றவர்கள்
முகத்தைக் கோணிக்கொண்டு
பிரமிப்பாக பார்த்துக் கொண்டிருக்க
மீதிப்பேர்
ஆடைகளைக் களைந்து
நீச்சலில்க் குதித்தார்கள் ,
மிதமான குளிரில்
வெயில் விளையாட
என்னென்னவோ தோன்றியது,
கால்களை மட்டும்
நனைத்துக்கொண்டு
தலையைத் திருப்பிக்கொண்டேன் !





*


பகல் பொழுதுதான்
நிழல்களை
உணர முடியாத அடர் காடு.
எப்போதாவது
உள்நுழைந்து அலைந்து ...

தொலைந்துபோவேன் .
நேற்றோ
முரட்டுத்தனமான
ஆர்ப்பரிப்புடன்
வரவேற்பதுபோல வீசிய காற்றில்
மஞ்சள் இலைகளை
இதழிதழாகத் தூவும் மரங்கள்;
ஒருவிதமான பதட்டத்தில்
வண்ணத்துப் பூச்சிகள்.
தளிர்ப் புதர்களில்
வண்ணக் கோலங்கள்;
காற்றில்ப் பரவும் சாரல்;
தூரத்து
இடி மின்னல் முழக்கம்,
இந்த மாதங்களில்
இத்தனை கலவரமாக இருந்ததில்லை
சென்றவருடம் !



*


மரங்கள் நிரம்பிய
பரந்தவெளிப் பூங்காவனம் ,
அங்குமிங்கும் அலையும்
யாரையும் கண்டுகொள்ளவில்லை
பறவைகள் ! ...

சுற்றியிருந்த நண்பர்களோடு
பேசிக்கொண்டிருக்கும் நண்பர்கள் !
என்ன வருகிறது,
என்ன போகிறதென்று தெரியாமல்
ஒட்டியாடும் குழந்தைகள் ,
யாரையும் உறுத்தாமல்
நடுவில்
பாதிக்கும்மேலாகவே
நிர்வாணமாகவேயிருந்த
இளம்பெண்கள்
வெயில் காய்கிறார்கள் !



*



ஏதோவொரு
சாவகாசமான
கனவின் பின்னணி ,
அல்லது
ஆழத்தில் எதையோ தேடும் ...

வெளிறிய சந்தனமுகம் ,
அல்லது
ஏதோவொன்றின்
தொடுகையை விலக்கமுடியாமலிருக்கும்
தெளிவற்ற அவஸ்தை ,
அல்லது
நினைவின் தொலைவிலிருக்கும்
அந்திமல்லியைப் புன்னகை ,
இதுபோன்ற
ரகளையான சமயங்களித்தான்
தத்துப்பித்தென்று உளறாமலிருக்கத்
திண்டாடவேண்டியிருக்கு !



*


இறுக்கிப் பிடித்தபடி
மடிப்புமடிப்பாகக் கவிந்து
உள்ளும் புறமும்
இயல்பல்லாத நிலை
ஆகாசம் !...

விழுவதைப் பற்றுவதைப் போலவோ
திசைகளை
இழுத்துப் பிடிப்பதைப் போலவோ
மேகங்களை
ஊதித் தள்ளுகிறது
காற்று !
திரைமறைவில்
நீலநிறத்தைத் தொலைத்ததால்
கலங்கிவீங்கியிருக்கும்
நடுநிசி !
மிக இரகசியமாக
கூடவேயிருந்து அலைக்கழிக்கும்
இந்தச் சூதாட்டத்தின் நியதிகளை
வென்றுவிடுகிறது
சிறகுகளை ஒருசேரவிரிக்கும்
இரவுப் பறவை !



*


வழியில்ப் பார்த்த
மீதி எல்லாவற்றிலும்
மழைச்சாரல் போலவே
நினைவுத் திரைகள் ,
சுற்றித்திரிந்த தெருக்களும் ...

பதின்வயது நண்பர்களும் ,
எப்படியாவது
ஊருக்குப் போய்விடவேண்டும் !
வடதுருவ ஐரோப்பிய
நகரத்தின்
உரசல்களிலிருந்து விலகமுடியாதிருப்பது
அயர்ச்சியாக இருந்தபோதும்
இங்கிருந்தே
ஊருக்குச் செல்வத்துக்கு
இத்தனை வழிகள் இருப்பதையே
அப்போதுதான் கண்டேன்.!



*




எனக்கு முடியவில்லை
உண்மைதான்
ஒத்துக்கொள்கிறேன் ,
ஆனாலுமது
நிராகரிக்கப்படுவதால்

ஏற்படும் கூச்சம் வெளிப்பட்டதாக
எனக்குள்
ஒருநாளும் தோன்றியதில்லை,
சுறுசுறுப்போடும்
ஆச்சரியமாகவுமிருந்த
வேர்த்து கொட்டும் முகத்தில்
உட்பக்கமாக தேய்ந்த சப்பாத்தோடு
இளையவர்கள்
வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருப்பதை
சமாளிக்க வேண்டிய
பார்வையோடு
நின்று
பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன் !





*


ஒன்று
தூக்கமில்லாத
பின்னிரவுகளில்
நேரத்தைக் கடத்துவது
பெரும்பாடாகவே முடிவது !...

இரண்டாவது
நடக்க இருக்கும்
மற்ற வேலைகளும்
நடக்கப்போவதில்லை என்கிற அலுப்பு!
மூன்றாவது
அதன்பின் எப்போதுபோல
துருவ வெள்ளிகள் நகர்ந்துகொள்ள
விடிந்துவிடுகிறது !
இந்த மூன்று
செய்திகளும்
அபத்தமாகவிருந்தாலும்
சுவாரஸ்யமாகத்தானிருக்கு !




*


அது
அவநம்பிக்கைதான் என்கிற
மற்றொரு குரல்
பூனையின் மெல்லிய அழைப்புபோலக்
கேட்டுக்கொடியிருக்கிறது ,...

வெளியே
சொல்ல முடியாத வலிகளை
எப்படி உள் வாங்குகிறாள்
சின்னவள் ?
மாற்றிவிடமுடியாது
ஒவ்வொரு நாளும்
கடந்து செல்கிற
கேள்வி மனதில் இருந்தது!
அதைத் தவிர்க்கவே
வேறு என்னவெல்லாமோ
அவசர வேலைகள் இருப்பதுபோன்ற
பாவனையோடு
அவள்
கண்களைப் பார்ப்பதேயில்லை. !





*


காலத்தோடு
தூக்கிவைக்க முடியாத கால்கள்,
தேய்ந்து போன
பறவையின் கூவல் போலப்
பின்வாங்கும் குரல் ,...

தூண்டிலைப் போல
தோளில் மாட்டியிருக்கும் பையில்
என்ன இருக்கும் ?.
தன்
இரக்கமான பார்வையால்
சொல்ல முடியாதவைகளை எப்படி
வெளிப்படுத்த முடியும் ,?
தள்ளாட்டத்தினால்
கவனத்தை இழக்கும்
முதுமை
தெளிவாகத் தெரிவிக்கின்ற
கொடுமை !
பெரும் சிரமமாகவிருந்தது
அவரைக்
கொஞ்சநேரம் கவனிப்பதே !



'


அதன் முகத்தில்
தயக்கம், கோபம்
அல்லது
வெறுப்போ எதுவும் இல்லை.
அதனாலேயே என்னவோ ...

இருட்டுவதுக்குள்
எல்லா தெருக்களுக்கும்
சென்றுவிடவேண்டுமென்கிற
வேகத்தில்
தடுமாற்றத்தில் சறுக்கி,
தேவையானளவு மென்மையை சேர்த்து,
அடையாளக் குறி வைத்து
உறுதி செய்துகொண்ட
உப்பலாகக் கிடந்த
சில நடைபாதைகளை மட்டுமே
தேர்தெடுத்து
நனைக்கிறது
மழை !.















Wednesday, 15 August 2018

கனவிலும் மீதமிருக்கலாம் .!

யாருமில்லாத யாரோ ஒருவன் வயோதிபத்தில்  எதிர்நோக்கும் ஆளரவமற்ற தனிமை போன்றது  பல சமயங்களில் தொடர்ச்சியாக எழுதிக்கொண்டு இருந்து போட்டு கொஞ்ச நாட்கள் எழுத ஏதுமில்லா வெறுமை வெளிக்குள் சஞ்சரிப்பது. எழுத இடையூறுகள் இருந்த போதும் மற்றவர்கள் எழுதுவதை  வாசிப்பது.  அதிலுள்ள இன்னொரு குழப்பம்  வித்தியாசமான பேசுபொருட்கள் இல்லாத  கவிதைகளின் தேக்கநிலயை  பலசமயம் அவதானித்து இருக்கிறேன், நீங்களும் கவனித்து இருக்கலாம்.


                                                              ஓரளவுக்கு எல்லாக்  கவிதைபோன்ற எழுத்துக்களையும்  மின்னெறிஞ்சவெளி வலைப்பூங்காவில் தொகுத்து முடிந்தாகிவிட்டது என்றுதான் நினைத்துக்கொண்டு இருந்தேன் , ஆனாலும் இன்னும் பல ஆங்கங்கே ஒரு ஒழுங்கு முறையில் இல்லாமல் சிதறிக்கிடக்குது, அவற்றையும் தொகுத்து முடியத்தான் மனது அப்பாடா என்று ஆசுவாசம் கொள்ளும்போல இருக்கு . இவைகள் இந்த வருடத்  தொடக்கத்தில் முகநூலில் எழுதியவைகள்,


*


என் 
சிந்தனையின்
தொடக்கத்திலும் 
முடிவிலும்
காது நுனியில்
வண்ணாத்திப்பூச்சி போல
வாசனைக் காற்று
வந்தமர்ந்துகொண்டது
அதன்
நாடியைப் பிடித்து
உள்ளங்கையில் உரசி 
நாள்ப்பட்ட
பழைய நட்பை
விசாரித்துக் கொண்டேன்.!




*


முதல்க் காதலி 
திடுக்கித் தடுமாறி 
போயே போய்விட்ட 
காலப்பிரமானக் கணக்கில் 
தவறிப்போன 
கண்களைப் பிரகாசமாக்கி
போதுமென நினைத்து
சட்டென்று சந்திப்பைமுடிக்க
தலையைத்

தாழ்த்திக் கொண்டாள்,
அவள்
இத்தனை வருடங்களில்
இந்தப் பழக்கத்தை
ஏதுக்காக 

இன்னும் மறக்கவில்லை?. 



*

உறைபனிக்கு
இடம்பெயர்ந்து போன
பறவைகள்
திரும்பி வரும் போது
வெயிலோடு போராடி 
நிறங்கள்
மாறினாலும்
வாழ்வு கொடுத்த
மரங்கள்
வாக்குத் தவறி
மற்றொன்றாக
மாற முயல்வதில்லை..!

*

சிந்தித்திருக்க வாய்ப்பில்லா 
நேரங்களில்தான் 
படபடப்புப் பார்வைகள்

மோதிக்கொள்ளும், 
அதுதான்

இதயம்வரை 
பிராண்டிச் சீண்டுகிறது 
அதில் தேற்றுதல்கள் இல்லை! 
பிரிந்துபோன

காதலின் ரணமே 
அயர்வுகளில் ஆறவிடாத
மனசாட்சியின் தொந்தரவு !
அந்தக் குற்றவுணர்ச்சியை 
ஒத்துக்கொண்டுதான் 
இளவட்ட வயதின்

குருட்டுத்தனமான 
குழப்ப உணர்வுகளோடு 
எல்லை தாண்டவேண்டியிருந்தது!



*
பனி
உறைந்த
நிகழ்காலத்தில்
வெப்ப மண்டலப் பறப்பு,
இங்கே
வெயில் விரித்துவைக்கப்பட
சலிக்க விடாமல்
கூட்டிக்கொண்டு வந்த
குஞ்சுகள்
கிளைகளில் அலகு தீட்டி
அரிவரிகள்
அனுபவிப்பதைத்
தாய்ப்பறவை
தூரவிருந்து   ரசிக்கிறது  !




*



ஒரு 
முடிவைச் 
சொல்லிமுடிப்பத்துக்குக் கூட 
அச்சம்தரு சூழல் 
அப்போதிருந்ததுபற்றி 
சமாளிப்புகளோடு 
பேசிக்கொண்டு 
முட்டாள்தனமாக வெட்கப்பட்டேன் .
அவள்
மவுனமாகவே 
அப்போதுமிருந்தாள் !
தோற்றுப்போன 
எல்லைகளுக்குள் நின்று
ஒரேயொருமுறை 
திரும்பிப்பார்த்தாள் ,
அவ்வளவுதான்
அந்த அதிகாலைக்கனவில் 
முப்பது சொச்சம் வருடங்கள் 
வரமாகத் திருப்பிக்கிடைத்தது ....!


*
எல்லாமே அழகாக
ஒருங்கிணைந்து
செல்லும்
இயற்கையில்
வாழ்வின்
அற்புதங்களில் இருந்து
நம்மைப்
பிரித்துப் போடும்
அறிவு தான்
எப்பவுமே எதிரி.!



*





காச்சலடிக்கும்
கணச்சூடு போல
கொஞ்ச நேர
வெய்யிலோடு
விடாப்பிடியாக
நிலத்தை
ஆக்கிரமித்தபடி
மல்லுக்கு நிக்குது
உறைபனி !


*
நெருக்கமான
தேவையாக இருந்த
மரங்களின் 
மவுனத்தைப்
பறவைகள்
பறித்தெடுத்துத்
தொலைத்துவிட்டன !






*


கோடை காலம்
முழுவதுமே
பறவைகளும்
மரங்களும்
ஏற்படுத்திக்கொண்ட
புரிந்துணர்வுதான் தான்
முதலும்
கடைசியுமான
சுதந்திரம். !




*



உயிருள்ள வீடுகளின் 
இருண்ட சன்னல்களும் 
வெளிக் கதவுகளும் 
இன்னும் இறுக்கியே 
சாத்திக் கிடக்கின்றன, 
துக்கம் அதிகமாகி
மாரடித்துப் புலம்பிய
விண்டர் உறைபனி
கரைந்து போனாலும்,
கொஞ்ச நேர சூரியனால்
பஞ்சுக் குளிரை
விரட்ட முடியவில்லை





*

இரவெல்லாம்
ஊர்க் கதைகள்
முணுமுணுத்த
ஊதல்க் காற்று
காலையில் வாசலில்
தேங்கியிருந்த
மழையின் தண்ணீரை
கிள்ளிப் பார்க்கிறது,
வரப்போகும்
வசந்தகாலம்,
அதன் இலை துளிரும்
சாத்தியங்கள் ,



*

அடிவானில் சிரிக்கும்
விடி வெள்ளி போல
ஒளிரத் தொடங்குது,
அந்த நம்பிக்கையில்
சின்னக் குழந்தைகளின்
பிஞ்சுப் பாதங்களில்
நசிபடும் புற்களின்
இலைகளில் தொங்கும்
பனித் துளிகளில்
உயிர்கள் மீதான
ஆழமான அக்கறை
மீண்டும் ஒருமுறை
கசியத் தொடங்குகிறது....







*


மார்ச் மாதக் 
கடைசி உறைபனி
மெதுவாக
பரபரப்புச் செய்திபோல 
சத்தமில்லாமல் 
சோளப் பொரிகளாக
இறங்கி நிறைக்கிறது....
விரும்பிய எதுவுமே
மறுபடியும்
திரும்பி வராததுபோல
மனிதர்கள்
அலையும் போது
விதவையின் ஏக்கம்
போலக்
கிசுகிசுக்கத் தொடங்குகிறது
மழை... !







*

இறுகிச் சாத்திய
கோப்பிக் கபேக்களின்
ஜன்னல்களில்
நடுங்கிய விம்பங்களின்
உரையாடல்களில் 

தெறிக்கிறது
சொல்ல விரும்பாத
ரகசியங்கள்.....
தற்செயலாகச்
சந்தித்த
பழைய காதலர்கள்
கனவுகள் இறந்து போய்
பிரிவை உறுதிப்படுத்திய
கடைசி
இரவைப் போலக்
கை குலுக்காமலே
சிரித்துக் கொள்கிறார்கள் ....





*

வண்ணாத்திப்பூச்சியைத்
திரத்தும் வெய்யில்,
அலகு தீட்டும்
மொர்க்கோ பார்வை,
பவுர்ணமியில் முழுகிய 
சந்தன நிலவு,
வளைக்காப்புப் போட்ட
பேர்ச் மரங்கள்,
விம்மிக் கொண்டிருக்கும்
குன்றுகள்,
நச்சென்று குட்டும்
நடை பாதைகள்,
நெளிப்புக்காட்டி ஓடும்
நதி,
வயதில் பக்குவப்பட்ட
பைன் மரவீடு,
அன்பை மொழிபெயர்க்கும்
வெள்ளைக் குழந்தைகள்,
அவன்,
அவள்,
அது !



*

நட்சத்திரங்களற்ற
நவீன நகரம்
வீம்புக்குக் குந்தியிருக்கும்
கும்மிருட்டு
வளைக்காப்புப் போட்ட

பேர்ச் மரங்கள்
வெள்ளைச் சருகில்
உறங்கும் உறைபனி
வெளிச்சங்களின்
விலாசம் மறந்தாலும்
ஒரு செக்கன்
நிற்க வைத்து
பார்த்து ரசி!







*

பூங்காவில்
கோடைக் காலத்தில்
ஆடியது போலவே
குழந்தைகளுக்காவும்
கதகதப்பான வெய்யிலுக்காகவும்

ஏங்கிய ஊஞ்சல்கள்
வளவை வசீகரித்தபடி......
அரை குறையாக
நினைவுகளில்
தாண்டிப் போய்க்கொண்டு
சேர்ந்து நடக்க
விரும்பாதவர்களை
முன் மாலை இருட்டில்
விட்டுப் போட்டு
விலத்தி நகர்கிறது
பாதையின் முடிவில்
நகரம்..!





*

ஏதோவொரு 
கனவிலும்  மீதமிருக்கலாம் 
அதனால்த்தான் 
விடியவிடிய 
சுருண்டு படுத்திருக்கு

உறைபனி !
இன்று
எதட்காக
வந்ததும்வராததுமாய்
அதட்டி எழுப்புகிறது
காலை வெய்யில் ?







Thursday, 9 August 2018

வரலாற்றின் விருப்பம் !

உண்மையை ஒத்துக் கொள்வதென்றால் அது கொஞ்சம் அவசரமாக  அலட்டிக் கொள்வதுதான்போலிருக்கு . வரலாறு எப்போதுமே ஒருமித்த திசையில் ஒத்திசைவான கருத்துக்களுடன் பயணிப்பதில்லை. வேறுபாடான  கொள்கைகளோடு முட்டி மோதிக்கொண்டே நிறையப் பலமான விசியங்களே பலவீனமாகிவிட்டது.  அதில ஏகப்பட்ட குளறுபடிகள் இன்னமும் மறைக்கப்பட்டு இருக்கிறது.


                                                              பலநேரங்களில் இவற்றை எல்லாம் எதுக்கு இப்போது சொல்லவேண்டும் என்று நினைப்பது . ஆனாலும் சில கனதியான நாட்களில் சிலதைப் பதிவுசெய்துவிடும் போது மனது லேசாகிவிடுவது போலிருக்கும். அப்படி எழுதியவைகள் இவைகள் , தவறவிடாமல் தொகுப்பு ஆக்கியுள்ளேன் .


                                                                மின்னெறிஞ்சவெளி வலைப்பூங்காவில் இவைகளும்  நடுகற்கள் போல இருந்திட்டுப் போகட்டுமே



*





இரண்டு தளபதிகளும் 
கிழமையொருநாள் 
நட்பாகக் கை குலுக்கினார்கள்,


ரகசியமான 
முன் எச்சரிக்கைகள் 
மொத்தத்தையும் திரட்டிக்கொண்டு
தீர்ப்பு நாளுக்குள்
இறங்கியடிக்கக் காத்திருந்தது,


பனி மூடியிருந்த
அராலித் தரவைக் கடலும்
வெள்ளைவாய்க்காலும் சந்திக்குமிடத்தில்
ஆள்காட்டிக் குருவிகள்
தயங்கியபடியே
நாடோடி யாத்திரைக்காரணின்
அகாலமான முடிவுபற்றிப் பாடுகின்றன,


எதிர்காலத்துக்கு எந்தவிதமான
உத்தரவாதங்களும் தரமுடியாத
இந்த
ஒடுக்கமான வர்ணனையை நீங்கள்
பொய்யென்று சொன்னாலும்
பரவாயில்லை


சொல்லியேவிடுகிறேன்
பொழுதொன்றில்
அவர்கள்
ரவைகள் ஏற்றிவைத்த
துவக்குகளை நீட்டிக்கொண்டு வந்தபோது
இவர்கள்
வீங்கிச் சிவந்து கசியும்
கண்கள் திறக்க முடியாத
நோயின் உபாதையில்
அரண்டு கலைந்து

சுருண்டு கிடந்தார்கள் !


சிதைக்கப்பட்ட
அறைக்குள் வைத்துதான்
நினைவுக் கதவுகளை
இறுக்கமாக மூடியிருக்கிறார்கள் !



தாழ்வாரத்திலும்
வாசல்ப் படிகளிலும்
விழிசொரிந்த மேகங்களின்
மேமாத மழை நீராலும்
ரத்தத்தைக் கழுவமுடியவில்லை !



ஆயிரம்முறையும்
மன்னிக்க மனதில் இடம்வைக்காமல்
கடைந்தெடுக்கிற கண்களில்
தளபதின் கையில்
ஆட்டொமேடிக் கலாஸ்னிக்கோ 47 !



அந்த இவர்கள்
கண்களை ஒருமுறை திறக்கவே
நேரம் இருக்கவில்லை
அதட்குள்
எல்லாத் தலைகளுமே சிதறிவிட்டது!





*




நம்பமுடிகிறதா ?
ஏதுமறியாமல் 
அதுபாட்டுக்குப் பூவரசம் பூக்களோடும் 
தைலமர வண்டுகளோடும் 
உச்சிக்கொட்டி விடிகாலை,!




திட்டமிடுதல்கள்
கசிந்துகொண்டிருப்பது பற்றியெல்லாம்
நாலு திசைகளிலும்
வெக்கப்பட்டுக்கொண்டே
இயலாமையில் மவுமான
அந்ரங்க அமைதி,!



கற்றைக் கோடு கிழிக்கும்
விசிலடிப்புச் சத்தங்களுடன்
குறிபார்த்து நேர்கோட்டில்
தணல் உரசிய
சடசடசடசடசட என்ற
சனங்களின் சிதறல் வெடிப்புகள் !



தெருவோரப் பாதிகளில்
சிதறி விழுந்த தசைகள்
வைகாசி வெய்யிலில்
சட்டென்று
காய்ந்து போன இரத்தம்,



மின்விளக்குகளில்
விரல்கள் முறிக்கப்பட்டுப்
பிணைக்கப்பட்ட புறங்கைகள் ,



சந்தையருகில்
சவுக்கம் தோப்பில்
முச்சந்திமுடுக்கில்
முகங்களில் இலையான் மொய்க்கும்
உருக்குலைந்த சடலங்கள் !



வாய்திறக்க முடியாத
இனமொன்றின் ஈரமில்லா ஓரவஞ்சனை
நடுவில் முறிக்கப்பட
அதட்டி எழுப்பப்பட்ட
சிதிலமாக்கப்பட்ட நீண்ட கனவு , !



ஒரு கணம்
நம்பத்தான் முடிகிறதா ?
முப்பத்தியொரு வருடங்களின்முன்
இந்த வாரத்தில்த்தான்
இதெல்லாம்தான் நடந்தேறியதை ?





* 


அந்த
அமைதியலைந்த சனிக்கிழமை ,
அந்தத்
தந்திரச் சுற்றிவளைப்பில்
செம்பாட்டுமண் செறிவில் 

கிழக்குப் பார்த்த புகையிலைத்தோட்டம் ,



சீமைக்கிளுவை வேலிகளில்
ஆங்காங்கே முருங்கைப் பூக்களையும்
பதறவைத்த
காட்டுத்தனமான கூச்சலடங்க
தனித்து ஒருமித்த
தானியங்கித் துப்பாகியொன்றின் முழக்கம்!



பிறகு
செம்புலப் பெயர் நீர் போல
அன்னங்கை மண் உறிஞ்சிய இரத்தம்
பிறகுகளை முடிவாக்கிவைக்க
ஒரு
சுருக்கமான விளக்கம் !



வன்முறைகளை
முடிந்தவரை எதிர்ப்பதுபற்றி
அனுதாபங்களை வேண்டிக்கொள்ள
எதிர்பார்க்கப்படும் மொழியில்
அந்த
முடிந்துபோன சம்பவத்தை
சுழண்டுகொண்டிருக்கும்
மனதின் கண்களிலிருந்து
வெளியேற்றி
இனியொருபோதும்
நகரவேமுடியாதவாறான
சதுரமொன்றுக்குள் அடக்கிவிடுவது
என் நோக்கமல்ல !



ஆனால்
வரலாற்றின் விருப்பம்

அதுவாகவேயிருக்கும்
மயக்கம்தரும் பொழுதொன்றில்
முகத்தைப்
புற முதுகின் பக்கமாகத்
திருகித் திருப்பி வைத்து ,
தீக்கோழிகள் போலவே
தலைகளைப் புழுதியில் ஆழப்புதைத்து ,
குரல் அடைத்த அத்தனை
மனிதாபிமான மனசாட்சிகளும்
குற்றவாளிகளே !




Tuesday, 7 August 2018

ஒரு கனவென்பது....!

ஏறக்குறைய கடந்த ரெண்டு வருடங்கள் விட்ட குறை தொட்ட குறையாக    முகநூலில் எழுதிப்போட்டு ஆங்காங்கே சிதறிக்கிடந்த எல்லா கவிதைமொழிப் பரிசோதனை முயற்சிகளையும் ஒவ்வொரு தலைப்பில் என்னோட வைப்புச் சொப்புக்கள் எல்லாம் பதுக்கி வைத்திருக்கும்  மின்னேறிஞ்சவெளி வலைப்பூங்காவில்  தொகுத்தாகி முடிந்து விட்டது .


                                                               இதை எல்லாம் தொகுப்பதே எனக்கொரு சத்தியசோதனை போலிருந்தது . நீங்க பிறந்த ஜனன ´லக்கின  கிரக ராசிக்பலன் படியும் இனி உங்களுக்கும் சோதனை அதிகம் இருக்கப்போவதில்லை.  இதுதான் கடைசித் தொகுப்பு, இதோடு வாசிக்கிறது தொல்லையில் இருந்தும்  உங்களுக்கும்  களிப்புக்  கழியுது.


                                                 தொடர்ந்தும் எழுத முடியுமா என்பது ஒரு கேள்வியாகவே இருக்கு. நிண்டான் திண்டான் பாஞ்சான் போல எப்பாவது சில நாட்களே முகநூல்ப் பக்கம்  வரவும், வந்து பதிவுகள் வாசிக்கவும், வாசித்து லைக்கவும் , சிலநேரம் கொமெண்டவும்  முடிகிறது. அவளவுதான் இப்போதைக்கு சொல்லமுடிகிறதும் !




*


இந்தப் பூவோடு
அனுக்கிரகத்தை நினைப்பதை 
நிறுத்திவிடுங்கள் ! 
கொடியில் 
தளிர் அரும்பாகி 
செடியினில்
குளிர் விடியலோடு
தென்றல் தாலாட்டி மலர்ந்து
மடியில் விளையாடும்
மயில் ஊஞ்சல்
வயதொன்றில்
கதவுகளற்ற
கர்ப்பக் கருவறையில்
கடவுளின் காலடியில்
பிய்த்து எறியப்பட்டாள்
காஸ்மீர் ரோஜா !
இனியாவது
ஆண்டவனுக்கு
மலர்களை அர்ப்பணித்து
அவமதிக்காதீர்கள் !




*


நொதித்துக்  கொதிக்கும்
ஆடி  மாதம் ,
நீள வாக்கில்
வெட்டி வைச்ச
தர்ப்பூசணி,
அதன்
குங்கும நிறத்தில்
வெய்யின் ருசி !



*

ஒரு 
விடுமுறை நாளில் 
ஒரு 
சாவோடுசம்பந்தப்பட்ட
ஒரு 

பொருந்திவராத நேரம்

ஒரு
அடிவானத்தை

வடிவமைத்துக்கொண்டிருக்கு
முகில்களோடு மோதும்

ஒரு
வானம்பாடி!




*

நீலக் கடலும் காற்றும்
நிறைவு வாழ்வும்
நுரைபொங்கி
அலை தவழும் நினைவு,
களைத்துப்போன மனது ...
உயிர்வாழ்வதை
எனக்குள்ளேயே
வலிய மறுதலிக்க
இரவின் போர்வை விலத்தி
விடிந்தது
சென்ற வருடமொன்றில்
இறந்துபோனவளின்
பிறந்தநாள் !



*





ஒரு
உண்மை

ஒரு
இடம்மாற்றிவைத்த உத்தி
ஒரு
நியாயத்தை அநியாயப்படுத்த

அறுதியிடுகிறது
ஒரு
அலங்கரிக்கப்பட்ட

பொய்.






*

மனப்பிரமைகளை
இன்னொருவரில்த்
தேடிக்கதைக்கும் போதெல்லாம்
செவிப்பறை கிழிகிறது !
இதுதான் ...

நடந்துமுடிந்ததென்று
என்னமோவெல்லாம்
உருவாக்கிப் பிசத்துகிறாய் !
சரி
ஒத்துக்கொள்கிறேன்
மிகவும் அயர்ச்சியான
உள்மனப் பிறழ்நிலமைகளை !
ஆனாலும்
நண்பா
நானில்லாமல்ப் போனபின்னாவது
நிரூபிக்கமுடிந்த எல்லாவற்றையும்
சொல்லவிரும்பாமலிருந்ததை
ஒப்புக்கொள்வாயா ?


*


ஒரு
கண்ணாமூச்சி விளையாட்
டு
ஒரு
பறத்தலுக்கான போராட்டம்

ஒரு
அகாலமான நினைவு 
 
ஒரு
பதற்றமான திசைப்போக்கு

ஒரு
பரபரப்புகளில்லா வானவெளியில்
ஒரு
ஊகிப்பதற்கான இடைவெளியை
நிராகரித்துவிடுகிறது!





*


நீண்ட
வழித்தடத்தில்
இருட்டு ,
கோடை மழையில்
நெருக்கமான
முத்தச் சூடு,
நட்சத்திரங்களெல்லாம்
விருமுறைக் கொண்டாட்டத்தில் 
பால் வீதியில்
உறங்கியபடி,
நான்
எனக்குள்ளேயே
என்னோடு
தனித்துப்போய்யிருக்கிறேன்......
எனக்குத் துணையாகாவே
வெளிச்சங்களை
அளவாகவே
கசியவிட்டபடி
விடியும்வரை 
அலைக்கழியுது
வசந்தகாலக் காற்றில்
ஏற்றி வைத்த
அகல் விளக்கு !

*











தலை வாழை
இலை போட்ட
விருந்து ..

நீ
குனிந்து
நிமிர்ந்து பரிமாறுகிறாய்
,
திறந்த ஜன்னல்களில்
வெட்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கு

தென்றல் ..!

*


இசையோடும்
கதையோடும்
இலங்கை வானொலியில்
பொங்கும் பூம்புனல் ..
சிறப்புக் கதை சொன்ன
ஆனந்த விகடன்


மாமரத்தில மஞ்ச மைனா
மஞ்சவண்ணாவில மாங்குயில்....
வெய்யிலை விழுங்கிய
வேப்பமர நிழல்கள்...
அலட்டிக் கொள்ளாத
நீல வான மேகம்...
வாசமள்ளி எறிஞ்ச
மல்லிகைப் பந்தல் .....
நினைவுகளில்

ஒரு
கனவென்பது
நிண்டு கொல்லும்

அந்தக்
கணாக் காலம்!


*



ஒரு
புத்தம்புதிய

காலத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து
ஒரு
வாழ்கையைக் கொண்டாடிவிட
ஒரு
சொர்கமில்லை என்று

அங்கலாய்க்குது
ஒரு
பெயர் வைக்கப்படாத

பறவை !


*



விட்டில் பூச்சிகளை
நெருங்கிப் பார்க்கவிடாமல்
இரவுமுழுதும்
எதையோ
மறைக்கவிரும்புகிறது
சிம்மினி விளக்கின்
கண்ணாடிகளில்
திரைபோடும்
கரும்புகை !



*


ஒரு
எரி கல்லுப்போல
ஒரு
செங்கோணமுக்கோணத் திசையிலிறங்கி
ஒரு
தீர்மானமான உறுதியோடு
ஒரு
வெற்றிடமான நொடியில்
ஒரு
தற்கொலை !



*

இந்த மரவீடு 
பசுந்தீவனப்புற்களின் 
சேமிப்புக்களஞ்சியமாயிருக்க
லாம் !



குதிரைகளின் 
பிராண்டல் வாசம் 

பழைய நண்பன் போல
நினைவழியா
இதயசுகமாயிருக்கு, !



வாசனை முழுவதும்
நினைவுகள்
தாங்கிப்பிடிப்பதால்
கழுத்தைத் திரும்பிப் பார்க்காமல்
கடந்து போவது
இலகுவாயிருக்கவில்லை,



காலத்தை
உதாசீனம் செய்துகொண்டதாலோ
தெரியவில்லை
பண்ணைக்களஞ்சியம்
ஒரு பக்கம் சாய்ந்துவிட்டது,



கறலரித்துக்கொண்டிருக்கும்
இரும்புத் திருப்புமுனைகள்,
இடுக்குகளிலும்
சிலந்திவலைகளைத் தாண்டி
உள்நுளையமுடியாத
பழைய வெய்யில் ,



உக்கிக்கொண்டிருக்கும்
வைராக்கிய மரச்சட்டங்கள் .
தூசி அப்பிப்படிந்தும்
நிலையாமையை நியாயப்படுத்த
சிதைவுகளோடு எதிரியாகி
மாறிமாறி முரண்படும்
வரலாறு ,



நான்
குதிரைலாயத்தை
கொஞ்சநேரம் தான்
நடைநிறுத்தி நின்றுபார்த்தேன்



அதற்குள்ளேயே
வாழ்ந்தழிந்து முடியும் போதும்
தொடக்கப்புள்ளியில்
கொண்டுவந்து நிறுத்திய
அதன் பிடிவாதங்கள்
என்
நிகழ்காலத்தை நிராகரித்துவிட்டது !