Monday, 9 November 2015

அன்னக்கிளி முதலாளி,

சம்மனசுகளின் வீராதி வீரன்கள்  வந்தார்கள் ,போனார்கள்,வென்றார்கள் ,தோற்றார்கள் என்று காலம் கையை விசுக்கிகொண்டு  நடுவீதியில் தனிப்பட்ட  உத்தியில் வரலாற்றை எழுதிச் சென்ற யுத்த காலத்திலும்  அதன் பாதை ஓரங்களில் புனைவு எழுத்துக்கள் எதுவுமின்றி  சாதாரண மனிதர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையில்  யார் யார் உபரியாக  விழுந்தார்கள் என்ற குறிப்புக்களை  இன்னுமொரு கதை எழுதிக்கொண்டு சென்றது

                                                   அன்னக்கிளி முதலாளி, என்னடா இது ஒரு பொம்பிளையின் பெயரில் உள்ள ஒரு ஆம்பிளை என்று  இந்தப் பெயர் தொடங்கும் போதே உங்களுக்கு குழப்பமாக  இருக்கும். பெயர் தான் அப்படியே தவிர அவர் முழுவதும் ஆம்பிளை, எங்களின் ஊரில் இருந்த ஒரேயொரு பேக்கரி அன்னக்கிளி பேக்கரி. அதன் உரிமையாளர் அவர். அதால அன்னக்கிளி முதலாளி என்ற பெயர் வந்தது.

                                          பிறத்தி  ஊரில் இருந்து வந்து  ஏன் அன்னக்கிளி என்று பாண் பேக்கரிக்கு பெயர் வைத்தார் என்று வெளிப்படையாக யாருக்கும் அவர் சொன்னதில்லை. ஆனால் அன்னக்கிளி என்ற அன்னம், கிளி போல இருப்பாள் என்று சிலருக்கு மட்டும் சொல்லியிருகிறார். அவர் ஊரில் அவருக்கென்று ஒரு காதல் கதையோ,அல்லது கலியாணக் கதையோ இருந்திருக்கலாம். அதுபற்றி எங்கள் ஊரில் யாருக்கும்  எதுவும் தெரியாது என்றதுதான் உண்மை.

                                           அந்த அன்னக்கிளி பேக்கரிக்கரியை அடையாளம் காண்பது பெரிய விசியமில்லை , அதுக்கு  பக்கத்தில  போறணைக்கு அடுப்பு எரிச்சு தணல் விழுத்த எப்பவுமே வன்னியில் இருந்து கொண்டுவந்த பாலைக்குத்தி ,முத்திரைக்குத்தி விறகு லோட் குவிந்து கிடக்கும். மலைபோல பறிச்சுக் போட்டுக் கிடந்த அந்த விறகு லோட்தான் ஒரு நாள் விடிகாலை ரெண்டாம் வடிப் பாண் போறணையில் வெந்துகொண்டு இருந்த நேரம் அன்னக்கிளி முதலாளிக்கும், அன்னக்கிளி பேக்கரிக்கும் எதிர்பாராத நேரத்தில் அழிவைக் கொண்டுவந்தது .

                                           நாற்பது சொச்சம் வயசிலதான் அன்னக்கிளி முதலாளி அந்த பாண் பேக்கரியை நடத்தினார். முதலாளி போல வெள்ளையும் சொள்ளையுமா உடுத்திக்கொண்டு கசியர் மேசையில் காலை ஆட்டிக்கொண்டு இருக்கும் மற்ற முதலாளிகள் போல அல்ல அவர் . அவர்தான் அதில பாஸ் என்ற பாண் போடுற வேலையில் இருந்து ஏறக்குறைய எல்லா வேலையையும்  செய்தார்.

                                           பேக்கரிக்குப் பின்னால இருந்த தென்னம் வளவில அஸ்பெஸ்டஸ் கூரை போட்ட  ஒரு சின்னச்  செங்கல்  வீட்டில  தனியாச்  சமைச்சு சாபிட்டுக்கொண்டுதான் இருந்தார். அவருக்கு குடும்பம் என்று ஒருவரும் அந்த வீட்டில் இல்லை. ஆனால் பேக்கரியில் பகல் நேரம் ஒரு பொம்பிளை முன்னுக்கு நிண்டு வேலை செய்வா, அவாதான் பாண் பணிஸ் விக்குறது. மாத  சம்பளத்துக்கு வேலை செய்தா. அவாவும் நடுத்தர வயதுப் பெண்மணி ஆம்பிளையள் ஓடுற சைக்கிளில் மிதிசுக்கொண்டு அயல்க் கிராமத்தில இருந்து  வேலைக்கு வருவா,


                                      பேக்கரியில் ஒரு கடுகஸ்தோட்டை மலையகத்தை சேர்ந்த ஒரு இளம்  பொடியனை வேலைக்கு வைச்சு இருந்தார். அவனைக்  கைவேலைக்கு வைச்சு இருக்கிறன் என்று சொல்லுவார், எப்பவும் அந்தப் பொடியனுக்கு

                                  "   தம்பி டேய். அதுக்கு .வேலையக் குடுப்பம் வாடா ,,இதுக்கு வேலையக் குடுப்பம் வாடா.."

                                              எண்டுதான் அவனுக்கு வேலை உத்தரவு கமான்ட் கொடுத்துக்கொண்டு இருப்பார், அப்படி " வேலையக் குடுப்பம் வேலையக் குடுப்பம் "என்று அடிக்கடி சொல்லி அவனுக்கு வேலை காட்டிக்கொண்டு சொல்லுறது அவர் சிங்கள ஆட்களிடம் இருந்து பழகிய சிங்கள வார்த்தையின் தமிழ்ப் பிரயோகம் போல இருக்கலாம்.அல்லது வேற ஏதும் அர்த்தமா எண்டு எனக்குத் தெரியாது.

                               ஆனால் பேக்கரியில் அவன்தான் அவருக்கு வலது கை போல இயங்கிக்கொண்டு இருந்ததால் அப்படி சொல்லி இருப்பார் போல. மற்றப்படி அவரோட ரெண்டு கைகளின் உழைப்பையும் நேரத்தையும் அதிகம் விழுங்கியது அவரோட பாண் பேக்கரி.

                                      வீராளி அம்மன் கோவிலுக்கு கொஞ்சம் தள்ளி, அம்மன் கிளை சங்கக் கடைக்கும், ஞானப்பிரகாசம் ஹோட்டலுக்கும்  நடுவில் அன்னக்கிளி பேக்கரி ஒரு றாத்தல் பாண் போல முன்னுக்கு கல்வனைஸ் சீட் போட்டு விசாலமான தாழ்வாரம்  தள்ளிக்கொண்டு நிக்கும் ஒரு கடையில்தான் இயங்கியது. மசுக்குட்டி மாமிக்கு சொந்தமான அந்தக் கடையை மாச வாடகைக்கு எடுத்து பின்னுக்கு செங்கல் அரி கல்லு வைச்சு போறனை கட்டி பேக்கரி ஆக்கினார்

                                     வெளி வாசலை மறித்து உள்ளுக்கு யாரும் போக முடியாத மாதிரிப் பெரிய கண்ணாடி சோக்கேஸ் முன்னுக்கு வைச்சு அதுக்குள்ளே எப்பவும் கொம்புபணிஸ், மாலு பணிஸ் ,சீனி பணிஸ், அடை பணிஸ்  என்று எப்பவும் ஏதாவது ஒரு பணிஸ் அதில இலையான் பறக்கப் பறக்கக் காத்திருக்கும். ரோட்டில நிக்கவே முறுக்கி வெந்த பாண் வாசமும் சிலநேரம் வாட்டுற ரக்ஸ் வாசமும் வரும்.

                                அந்த சோக்கேசுக்கு கொஞ்சம் உள்ளே ஒரு மரமேசையும் கதிரையும் இருக்கும். மேசை கதிரையில் எப்பவுமே கோதுமை மா வெள்ளைச் சீலை விரிச்ச மாதிரி படிந்து இருக்கும்.  மேசைக்கு மேலே சுவரில சின்னத் மரத்தட்டில விளக்குக் கொழுத்தி ஒரேயொரு சாமிப்படம் மட்டும் தொங்கிக்கொண்டு  இருக்கும். 

                                               பேக்கரி திறந்த நேரம் அந்தப் படத்துக்குப் போட்ட பூமாலை வாடி நாரோடு சருகுபோல ஒட்டிக்கொண்டு இருக்க அந்தப் படத்தில இருந்த அம்மன் ஒரு பெரிய குடைபிடிக்கும் நாக பாம்புக்குக்  கீழே சம்மணம் கட்டி ஒருகாலை மற்றக்காலுக்கு மேலே தூக்கிப்போட்டுக்கொண்டிருந்த  படத்தில அருள்மிகு நாகபூசனி அம்மன் என்று எழுதி இருந்தது. அன்னக்கிளி முதலாளியின் குல தெய்வமாக  அந்த அம்மன் இருந்திருக்கலாம்..

                                       அன்னக்கிளி முதலாளி வேட்டிதான் கட்டிக்கொண்டு இருப்பார். அதுவும் ஒரே ஒரு வேட்டியத்தான் மாற்றிக்கட்ட வேற வேட்டி இல்லாத மாதிரி அதைதான் எப்பவும் கட்டி இருப்பார். அந்த வேட்டி வெள்ளை நிறத்தை வருடங்களின் முன் இழந்து, எண்ணையும், மாவும், சாம்பலும்,  சேர்ந்து ஒரு விதமான நாவல்க்கலரில் இருக்கும். 

                                                       அதை நெருப்பில போட்டாலும் எரியுமா என்று சந்தேகம் கிளப்புவது போலப்  பாண்டல் பிடிச்சுப் போய் இருக்கும், மேலே சேட் ஒண்டும் போடாமல் வெறும் உடம்போடுதான் அன்னக்கிளி முதலாளி அதுக்குள்ள அந்த வேட்டியை மடிசுக் கட்டிக்கொண்டு வேலை செய்வார்.
                             
                                         சில நேரம்  கசியரிலையும் அந்தப் பாண்டல் பிடிச்ச  வேட்டியோடை தான் இருப்பார். இரவுப் பாணுக்கு மாக் குளைச்சு மேசையில் அது புளிக்கக் கிடக்கும் நேரம்  அந்தப் பாண்டல் பிடிச்ச வேட்டியோட வெளியால வந்து ரோட்டில நிண்டு விடுப்புப் பார்ப்பார்.

                                                ஒருநாள் அன்னக்கிளி முதலாளி கட்டி இருந்த வேட்டியை அம்மச்சியா குளத்தில தோச்சு , பக்கத்துக்கு வயல்க் காணியில் காத்துக்கு எழும்பிப் பறக்காமல் நாலு மூலையிலும் இழுத்து நாலு சின்னக் கல்லு வைச்சு பரவிக் காயவச்சுப்போட்டு கோவணத்தோட குளதுக்க இறங்கிக் குளிச்சுக்கொண்டு நின்டநேரம் அவடதுக்கு வந்த ஒரு  மாடு அவரோட வேட்டியை இழுத்துக்கொண்டு போனதைப் பார்த்திட்டு குளதுக்க நிண்டு கத்தி இருக்கிறார்.

                                      மாடு அவர் கத்தின சத்தம் கேட்காமல் ,வேட்டியை வைச்சு காலால உழக்கி விளையாட , குளதடிக்கு சும்மா சுருட்டுப் பத்த வைச்சுக்கொண்டு வயல் வெளியப் பார்க்க வந்த புண்ணியக் குஞ்சியைப்  பார்த்திட்டு , அன்னக்கிளி முதலாளி

                                     "   சித்தப்பு,,மாடு வேட்டிய  இழுத்துக்கொண்டு போகுது சித்தப்பு எட்டிப் பிடியனை சித்தப்பு "

                                       என்று சொல்லப் புண்ணியக் குஞ்சிக்கு அவர் சொன்னது விளங்கவில்லை ,அன்னக்கிளி முதலாளி நீந்தத்தெரியாமல் குளத்துக்கு இறங்கிட்டார் எண்டு

                              "  டேய் அன்னக்கிளி   நீ ஏன் காணும் நீந்தத்தெரியாமல் குளத்துக்கு இறங்கினனி.."

                                            "   சித்தப்பு,,மாடு வேட்டிய  இழுத்துக்கொண்டு போகுது சித்தப்பு எட்டிப் பிடியனை சித்தப்பு "

                                       " உனக்கேன் இந்த தெரியாத  வேலை,    இப்ப நடுக்குளத்துக்க  நிண்டுகொண்டு சுடுகுது மடியப்பிடி என்டுறாய் எனக்கும்  நீந்த தெரியாதே .."

                                     "   சித்தப்பு,  எனக்கு நீந்தத் தெரியும் ...,நானே ஒரியினல் தீவான் ....அங்கால மாடு வேட்டிய  இழுத்துக்கொண்டு போகுது சித்தப்பு எட்டிப் பிடியனை சித்தப்பு "

                                  " பேந்தும்பார் ,,அட அறுவானே  நீ ஏன்  நீந்தத்தெரியாமல் குளத்துக்கு இறங்கினனி,,

                                         "   மாடு வேட்டிய  இழுத்துக்கொண்டு போகுது சித்தப்பு எட்டிப் பிடியனை சித்தப்பு "

                                 "   கொஞ்சம் பொறு பண்டிகள்  உங்கால உழுகுதுகள் ..தெய்வேந்திரம் நிக்கிறானோ  எண்டு பாக்கிறேன்  "

                                " அய்யோ சித்தப்பு எனக்கு நீந்தத் தெரியும் சித்தப்பு , அங்கால மாடு வேட்டிய  இழுத்துக்கொண்டு போகுது சித்தப்பு எட்டிப் பிடியனை சித்தப்பு "

                               " அட கோதாரி விழுவானே, நீச்சல் அடிக்கத் தெரியாட்டி ,ரெண்டு ஒல்லித் தேங்காயைக் கட்டிக்கொண்டு தப்புத் தண்ணிப் பக்கமா  இறங்கி இருக்கலாமே "
                               
                        "  சித்தப்பு , அங்கால மாடு வேட்டிய  இழுத்துக்கொண்டு போகுது சித்தப்பு... எட்டிப் பிடியனை சித்தப்பு "

                             " டேய் பிரளுவானே ,,நீ என்னத்துக்கடா இப்ப குளதுக்க  இறங்கி குளிக்க நினைச்சனி, உண்ட வீட்டில தானே ஒரு சின்னக் கட்டுக் கிணறு இருக்கே ,பேக்கரில பாணையும் பணிசயும் போட்டமா அதுமுடிய கிணத்தில நாலுவாளி அள்ளித் தலையில ஊத்தினமா எண்டுறதை விட்டுப்போட்டு.. ..எனக்கு   இப்ப வாற விசருக்கு ..."

                               கடைசீல அன்னக்கிளி முதலாளி நீந்திக் கரைக்குவரமுதல்  மாடு வேட்டியை சேத்துக்க இழுத்த இழுப்பில அது நாலாக் கிழிஞ்சு ,குளத்தடி கன்னாப்பத்தை முள்ளுக்கால மிச்சத்தையும் இழுத்து துண்டு துண்டாக் கிளிசுப்போட்டுப் போட்டுது. அன்னக்கிளி முதலாளி நீந்திக் கரைக்கு வந்த சொல்லத்தான்  புண்ணியக் குஞ்சிக்கு என்ன நடந்தது என்று விளங்கிச்சு என்றுதான் நாங்களே நினைச்சம்

                                          " அடக் கோதாரி விழுவானே,,,மாடு நீ கட்டுற அந்த உறண்டல் வேட்டியத் தானே இழுத்துக்கொண்டு போனது,,,ஹ்ம்ம்,,மாட்டுக்கே  பொறுக்க முடியேல்லப் போல அதை நீ கட்டிக்கொண்டு இருக்கிறது,,அதுதான் இழுத்துக்கொண்டு போட்டுது,,நடந்தது   நல்லதுக்குத் தானே  போல கிடக்கு  "

                                எண்டு சொல்லி    புண்ணியக் குஞ்சி கழுத்தில  சுத்தி இருந்த " ஓம் நமசிவாய " என்று நந்திப் படம் போட்ட சால்வையைக் கட்டக் கொடுக்க அதைக் கட்டிக்கொண்டு அன்னக்கிளி முதலாளி பேக்கரிக்கு போய் இருக்கிறார். அதுக்குப் பிறகு மாட்டுக்கு மட்டுமில்லை புண்ணியக் குஞ்சிக்கும் பயம் அவர். ஆனால் புண்ணியக் குஞ்சிக்குப் பாம்புக் காது. அவர்

                                       " இவன்  வடுவா ,,பெரிய விண்ணன்  சிங்கள நாட்டில  சிங்களவனுக்கே சிரட்டையில  கப்பூரம் பத்த வைச்சு   வெசாக் காட்டினவன் ,, இவனுக்கும் , இவன்ட வேட்டிக்கும் ஒரு பாடம் படிப்பிக்க வேண்டும் எண்டுதான் அப்படி செய்தன்  "

                                       எண்டு பிறகு சொல்லி இருக்கிறார். புண்ணியக்குஞ்சியும் சும்மா ஆள் இல்லை  எங்கட ஊரில நடமாடிய நாற்பது நடிகர் திலகத்துக்கு இணையான ஒரு நடிகர். அவர் இல்லாமல் எங்கள் ஊரில் ஒரு நிகழ்வே இல்லை. அல்லது அவர் இல்லாமல் ஒரு கதையே எழுத முடியாது. அப்பிடியான ஒரு   கரக்டர் .  

                                 பேக்கறியே  சீவியம் என்று இருவத்தி நாலு மணித்தியாலமும்  இயங்குவதால்   முழு நேரமும் அவருக்கு பேக்கரியில் ஏதாவது ஒரு வேலை இருப்பதால்  ஒரு இடத்தில நிக்காமல் சுழண்டு எறும்பை விட சுறுசுறுப்பான அன்னக்கிளி முதலாளி  இளவயதில் சிங்கள நாட்டில் அவர் இருந்த நேரம் மலையாளத்தானிடம் பாண் போடுற டெக்னிக் அவர் பழகி இருக்கிறார், அப்படிதான் சொல்லுவார்.

                                      மேசையில் அறுவத்தேழு கிலோ கோதுமை மாமூட்டையை அவரும் அந்த கடுகஸ்தோட்டைப் பொடியனும் தூக்கிப்போட்டு ,அதை நடுவில குளம் போல வெட்டி அதுக்குள்ளே தண்ணி ஊத்துரத்துக்கு மட்டும் தான் அந்தப் பொடியனை அவடதில வைச்சு இருப்பார், அதுதான் அவரின்  பஞ்சதந்திரம். 

                             பிறகு பொடியனை தட்டுகளுக்கு எண்ணை தடவச் சொல்லி வெளிய அனுப்பிப்போட்டு சீனியும்,உப்பும்,ஈஸ்ட்டும் போடுவார்,அதை மருந்து போடுறது என்று சொல்லுவார், அந்த அளவுப் பிரமாணம் ஒருவருக்குமே அவர் காட்டுவதில்லை. அவளவு தொழில்நுட்ப ரகசியம் அது.

                         "  தம்பி டேய் வாடா,,வேலையக் கொடுப்பம் ,,அங்கால பிடிச்சு வேலையக் கொடு ,,நான் இங்கால பிடிச்சு  வேலையைக் கொடுக்கிறன் "

                                                  என்று   மருந்து தண்ணியோடு கலந்த நேரம் அன்னக்கிளி முதலாளியும், கடுகஸ்தோட்டைப் பொடியனும் மேசைக்கு இந்தப் பக்கமும் அந்தப்பக்கமும் நிண்டு இழுத்து,உருட்டி, பிரட்டி மல்லுக்கட்டி குழைக்கத் தொடங்குவார்கள், நெற்றியில்,புறங்கையில் இருந்து வியர்வை வடியும் அதைத் துடைக்கத் துணியும்,நேரமும் இல்லாமல்  அதையும் சேர்த்துதான் மாவோடு குழைப்பார்கள்,

                                                   குழைச்சு முடிய மேசையில் ஒருக்களித்து அதை ஒரு பழைய வேட்டியால் மூடுவார் அன்னக்கிளி முதலாளி. அவர் கட்டி இருக்கிற வேட்டிக்கும் மாவை மூடும் வேட்டிக்கும் அதிகம் நிற வேறுபாடு இருந்ததில்லை. மூடிப்போட்டு ரெண்டு கையாலும் அதுக்கு ஒரு தட்டு தட்டிப் பதம் பார்ப்பார்.அது சேத்துக்க காலை வைச்ச மாதிரி சதக் சதக் எண்டு சத்தம் எழுப்பும்.

                                        "    எட,,தம்பி நீ போய் போறணைக்கு வேலையக் குடடா

                                       "  சரிங்க  முதலாளி "

                                        " நான் முன்னுக்கு கொஞ்சம் முகத்துக்கு காத்துப் பிடிச்சிட்டு வாறன்."

                                  "  சரி முதலாளி "

                                           "   இண்டைக்கு அனல் வெக்கை அதிகமா இருக்கு  ஈஸ்ட்  டக்கெண்டு வேலையக் கொடுக்கும் போல இருக்கு,,"


                                        " சரி ,முதலாளி,,நான்  வாறன் "

                                         ",எதுக்கும்  சுருக்கெண்டு  வந்து படக்குப் படக்கெண்டு ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து வேலையக் கொடுப்பம் ."

                                             கடுகஸ்தோட்டைப் பொடியனும் மா குழைச்சு முடிஞ்சு கையோட போறணைக்கு விறகு ஏற்றப் போவான், நாலஞ்சு பெரிய குத்தியை கோடாலியால பிளந்து போறணையில் தள்ளி நெருப்பு பத்த வைச்சுப்போட்டு ,பாண் அச்சுக்கு ஒரு பழைய சீலையைக் கிழிச்சு அதை தேங்காய் எண்ணைக் கானில இறக்கி தோச்சு ஒவ்வொரு பாண் அச்சா வேகமாகப்  போடத் தொடங்குவான், அந்த எண்ணைச் சீலையும் அன்னக்கிளி முதலாளி கட்டி முடிசுக் காலாவதியான வேட்டி போலதான் இருக்கும்.

                                                       நடுச் சாமம் பழையபடி அன்னக்கிளி முதலாளி பொங்கி எழும்பி நிக்கிற மாவை ரெண்டு கையாலும் தட்டிப் பார்ப்பார். அது குண்டியில தட்டின  மாதிரி சத்தம் எழுப்ப, முஸ்டியைப் புறங்கையால இறுகிப் பிடிச்சு ரெண்டு குத்துக் குத்திப் பாப்பார் , கொஞ்சம் மாவைக் கையில கிள்ளி பிதுக்கிப் பாப்பார், முன்னுக்கு வந்து நாகபூசனி அம்மன் படத்து விளக்கின் திரியப் பத்த வைச்சு கும்பிட்டுப் போட்டு,


                            "  அடேய் தம்பி ,,வாடா வாடா வேலையக் கொடுப்பம் , மா எழும்புது ,விறுக்கு விறுக்கெண்டு  போளி பிடிப்பம் , இண்டைக்கு மா கொஞ்சம் தண்ணிபாடா மசியுது கையில அடிமாவை வைச்சுக்கொண்டு விசிக்கி விசிக்கித்தான் நிறுக்க வேணும் போல கிடக்கு, திராசைப் பிடிச்சு வேலையைக் குடடா  தம்பி .. இக்கலிங்கம் போனாலென்ன எகலிங்க மாமதுரை சொக்கலிங்கம் உண்டே துணை ."

                                         என்று திராசிலை பிச்சுப் பிச்சுப் போட்டு அளந்து அதை உடனையே கையில உருட்டி மடிச்சு அச்சில போடத் தொடங்குவார். அவர் அந்த வயசிலையும் வேகமா அச்சுப் பிடிப்பார்,  கடுகஸ்தோட்டைப் பொடியன் அவர் அளவுக்கு வேகமாக அச்சுப் பிடிக்க மாட்டான் ,அவருக்குப் பின்னால ஓடுற மாதிரி தடுக்கித் தடுக்கி அச்சுப் போட்டு முடிய, பிறகு பாண் அச்சில பொங்கும் வரை ஒரு சின்ன இடைவேளை,

                                   அந்த நேரத்தில  அன்னக்கிளி முதலாளி ஒரு பெரிய பித்தளை மூக்குப் பேணியில் தேத்தண்ணி நிரப்பிக்கொண்டு வந்து பேக்கரிக்கு முன்னால கொஞ்சம் வெளியால காத்து வேண்டிக்கொண்டு நிற்பார். ஆனால் மாப் புழிச்சு பாண் அச்சில எழும்புற வாசத்தைக் காற்றில் எப்பவும் கவனித்துக்கொண்டிருப்பார்.

                                                கடுகஸ்தோட்டைப் பொடியன், எரிஞ்சு முடிஞ்ச விறகுதணல் எல்லாத்தையும் போறணையில் பெரிய ஒரு கொக்கத்தடி போன்ற கம்பியால பரவி சூட்டை  சூளைக்கற்களில்  ஏற்றி கொஞ்ச நேரம் போறனைக் கதவை இறுக்கி மூடி வைப்பான், பிறகு திறந்து  அவளவு தணலையும் வெளிய இழுத்துப்போட அன்னக்கிளி முதலாளி  வந்து கையை உள்ளுக்கு விட்டு சூடு பார்ப்பார்

                                 "  கணகணப்பு கணக்கா இருக்கடா தம்பி இப்ப வேலையக் குடுப்பம்  ,அங்க இங்க ஏமலாந்தாமல்  சுருக்கெண்டு  வேலையக் குடுப்பம் ,,தட்டுகளை  ஏத்துவமடா ,,தூக்கி  ஓவ்வொன்றாய் அனுப்படா தம்பி "

                                    அதுதான் கடைசி ஆனால் வேகமான வேலை. கடுகஸ்தோட்டை பொடியன் பாண் அச்சுக்கள் அடிக்கின பெரிய தட்டுகளை கவனமாக தூக்கிக்கொண்டு வந்து ஒவ்வொன்றாய் நீளமான  பெரிய இரும்பு சவளில் வைக்க அன்னக்கிளி முதலாளி மெதுவாக அதை போறணைக்கு உள்ளே அனுப்பிக்கொண்டிருப்பார். ஒன்றோடு ஒன்று முட்டாமல் போறணைக்கு உள்ளே வைப்பது அவரின் கைவந்த கலை

                                                 இதுதான் உண்மையில் மிகவும் டெக்னிக் தேவையான அனுபவம் பேசும் வேலை, ஏனென்றால் பாண் பஞ்சு போல எழும்பி நிக்கும் அந்த நேரம் அங்கால இங்கால தட்டுப்பட்டிச்சோ புசுக் என்று சப்பையா இறங்கிடும்,பிறகு அதை வைச்சு ஒண்டுமே செய்ய முடியாது, சின்ன சின்ன துண்டுகளாய் வெட்டி  வாட்டி எடுத்து ரக்ஸ் மட்டும் போடலாம் .

                                       பிறகு ஒரு சின்ன இடைவெளி. ஆனால் அந்த நேரம் அன்னக்கிளி முதலாளி எங்கயும் போக மாட்டார்,போறணை வாசலில் சவளைப் பிடிச்சுக்கொண்டு ,இடைக்கிடை போறனைக் கதவைத்திறந்து பார்த்துக்கொண்டு ,கையை உள்ளே விட்டு சூடையும், பாணின் நிறத்தையும்,வாசத்தையும் ஒரு கைதேர்ந்த ஆயுள் வேத மருத்துவர் போல  கவனித்துக் கொண்டிருப்பார்

                                      "  தம்பி டேய். வேலையக் கொடுப்பம் .நிறமடிக்குதடா,,சுருக்கா இறக்குவம்,,சாக்கை எடுதுக்கொண்டு வாடா வேலையக் கொடுப்பம்."

                                 எண்டு சொல்லு ஒவ்வொரு தட்டா போறணையில் இருந்து இழுத்து வெளிய எடுக்க,கடுகஸ்தோட்ட பொடியன் சாக்கால அதை அணைச்சுப் பிடிச்சு தூக்கிக்கொண்டு வந்து பேக்கரி நடு ஹோலில் நிலத்தில வைச்சுப் போட்டு ,உடனே வெந்து வெதுப்பி வந்த பாணை அச்சுக்களில் இழுத்து எடுத்து பிரட்டுவான் அப்படி செய்யாவிட்டால் பாண் வேர்த்து மழையில  நனைச்ச கோழி மாதிரி சுருங்கிப் போயிடும் .

                                        இந்த நேரம் முதல் வடிப் பாண் வாசம் ரோட்டுக்கே சுழண்டு வரும் ,நாங்கள் பொடியன்களா இரவு கோவில் திருவிழாவில பாட்டுக் கோஸ்டிகளின் நிகழ்ச்சி பார்த்திட்டு இந்த நேரம் வந்து பாண் வேண்டுவம். தொட்டுத் தின்னக் கறி இல்லாமலே ஒவ்வொருத்தனும் வெளியால ரோட்டில இருந்து ஒரு றாத்தல் அச்சுப்பானை விழுங்குவம். 

                                                   சில நேரம் அன்னக்கிளி முதலாளி வெங்காயம் பச்சை மிளகாய் தருவார் பாணோடு தின்ன . பாண் இவளவு ருசியா இருக்கே எண்டு நினைக்க அன்னக்கிளி முதலாளியின் பாண்டல் வேட்டி நினைவுக்கு வரும்,,,ஆருக்குத் தெரியும்  அதாலதான் பாண் அவளவு ருசியா இருந்திருக்கலாம்...

                                       பாண் தட்டில இறங்கிற நேரமே வெளியால சைக்கிளில் பெரிய மரப்பெட்டி கட்டி அதில பாணை அடுக்கி சில்லறைக் கடைகளுக்கு விநியோகிக்கப்  பல ஊர்களுக்கு ஓடுற " லைன் " காரங்கள் வந்து நிற்பாங்கள் .அவங்கள் ஒரு பக்கத்தால பெட்டியில் அடுக்கி முடிய மிச்சப் பாணை சோக்கேசில் கடுகஸ்தோட்டைப் பொடியன் அடுக்குவான் .அதுவும் கொஞ்ச நேரத்தில சனங்கள் வந்து அம்மியடிச்சு வேண்டிக்கொண்டு போகுங்கள்.

                             "    தம்பி டேய்,,இண்டைக்கு ரெண்டு கிலோ சீனியில் கல்பணிஸ் வெட்டலாம் போல இருக்கு, ..ஒரு மணித்தியாலம் பஞ்சிப் பாக்காமல் வேலையக் குடுப்பமா, ,..மாவுக்கு நான் மருந்து போடுறேன் நீ அதக் குழைக்க எனக்கு உதவியா வேலையைக் குடுத்திட்டுப் போறியா "

                                 எண்டுவார்.    காலையில் எப்படியும் கல்பணிஸ்,,கொம்பு பணிஸ்..அடைக் கேக்  .அல்லது வேற  ஒரு சுவிட் ஐட்டம் அன்னக்கிளி முதலாளி போடுவார், பள்ளிக்கூட நாட்களில்  இரவு சமன் கறியும் அவிச்ச உருளைக்கிழங்கும் கலந்து உள்ள அடைஞ்சு மாலு பணிஸ் போடுவார் ,அதுக்கும் பொடியன் தான் மா குழைப்பான், மிச்சம் அச்சுப் பிடிச்சு ,தட்டில போட்டு போறணைக்குள் ஏத்தி இறக்கிறது  எல்லாம் அன்னக்கிளி முதலாளி தனியாத்தான் செய்வார்.

                                                 . கடுகஸ்தோட்டப்  பொடியன் மலையகத்தில் இருந்து யாழ்பாணம் வந்ததே இயக்கத்துக்கு சேர.அவன் சேர்ந்து அதில சில வருடம் இருந்த நேரம் ஒரு சண்டையில் காலில காயம்பட்டு  அதன் பின் விலத்தி, ஒரு இளம் பெண்ணை காதலித்து கலியாணம் கட்டமுதல் முதல் பிள்ளை பெற்று அதன் பின் பயத்தில்  திருப்பி மலையகம் போக முடியாததால் எங்கள் ஊரிலேயே இருந்தான்  

                                   பிறகு எப்படியோ  அன்னக்கிளி பேக்கரியில் வேலைக்கு சேர்ந்து   எஸ்டேட்டில் லயனில கஷ்டத்தில் இருந்த  வயதான தாய் தகப்பனை யாழ்பாணம் வரவழைத்து  ஒரு வாடகை வீட்டில இருந்தி வைச்சு சாப்பாடு போட்டுக் காப்பாற்றிக்கொண்டு இருந்தான்.அந்த நேரம் அவனுக்கு மூன்று பிள்ளைகள், மூன்றும் சின்னதுகள்.

                                        இரவு வேலை முடிய ,கையில நாள் சம்பளத்தை வேண்டிக்கொண்டு அவன் வீட்டை பாணும் பணிசும் கட்டிக்கொண்டு போயிடுவான்.  அன்னக்கிளி முதலாளி  இரவெல்லாம் வேலை செய்த களைப்பில் வீட்டை போய் சரிஞ்சு படுக்க என்று பெரிதாக நேரம் ஒதுக்குவதில்லை . அந்தப் பொம்பிளை தான் பிசினஸ் கவனிச்சுக் கொண்டு இருப்பா. ஆனால் பகல் நேரம் பேக்கரியில்  அவர் நடமாட்டம் இருக்காது . சிலநேரம் குளத்தடி வயல்வெளிப் பக்கம் உலாத்துவார் .

                                           சிலநேரம் பாண் விக்காமல் மிஞ்சிக் கிடந்தா எல்லாத்தையும் ஒரு யூரியா சாக்கில கட்டி அதைக் கொண்டுபோய் வீராளி அம்மன் கோவிலில நிண்ட மயூரி என்ற யானைக்குட்டிக்கு  வாயில ஒவ்வொன்றாக் கொடுப்பார். கோவில் கிணற்றில இருந்து பெரிய வாளியில் தண்ணி இழுத்துக்கொண்டு வந்து வைப்பார், 

                                                   மயூரி அதை உறுஞ்சி அவருக்கே திருப்பி அடிச்சு விளையாடும் , பெரிய வாளியில் தண்ணி இழுத்துக்கொண்டு வந்து அள்ளி அடிச்சு தேங்காய் மட்டையால உரசி மயூரிரைக் குளிப்பாட்டுவார் . பிறகு அதன் தலையை, பின்னம் கால்களை நெற்றியைத் தடவி விட்டுக்கொண்டு இருப்பார். மயூரிக்கு  அவர் மொழி விளங்கும் அவரை தும்பிக்கையால விளையாட இழுக்கும், சந்தோசத்தில் அம்மாவையோ அல்லது அப்பாவையோ நினைத்து  சின்னக் குரல் எழுப்பிப் பிளிரும் .

                                        தொண்ணுத்தி ஒன்றில்  யாழ்ப்பாணமே  செல் மழையில்  அதிர , இராணுவம் சிங்கக் கொடியை  ஏற்றிவைச்சுக்கொன்டிருந்த  யாழ் கோட்டையை நானா நீயா பிடிக்கிறது எண்டு அகோரமாக சண்டை நடந்துகொண்டிருந்த நாட்களில் ,  ஒரு நாள்ப்  பின்னேரம் சீப் பிளேன் எங்களின் ஊரைச் சுற்றி சுற்றி வட்டமிட்டது . 

                                      அப்பெல்லாம் சொல்லுவார்கள்  யானை வரும் பின்னே மணியோசை வரும் முன்னே எண்டுறது போல  சீப் பிளேன் சுற்றிப் படம் எடுத்தா, விமானப்படை  அதை வைச்சுத் தான்  பொம்பர் அனுப்பி அடிக்க " ஏர்ரியல் மப்பில் " பிளான் போடுவார்கள் என்று. ஓரளவுக்கு எதிர்பார்த்த மாதிரியே அடுத்த சில நாட்களில் விமானத்தாக்குதல் திசைகளும் இலக்குகளும் இல்லாமலே அதிரும் 

                                     அன்னக்கிளி முதலாளிக்கு  ப்ளேன் சத்தம் எண்டா பயம் .  பின்னேரம் மேசையில் மூன்று அறுவத்தேழு கிலோ மா மூட்டையை வெட்டிப் போட்டு அதுக்குத் தண்ணி ஊத்தி மருந்து போட்டிட்டு  வெளியால வந்து ரோட்டில நிண்டு சீப் பிளேன் சுத்திரதைப் பார்த்தார்,  கடுகஸ்தோட்டைப் பொடியனும் வந்து நின்று வானத்தைப் பார்த்தான். 

                                        அவன் இயக்கத்தில இருந்தவன், சில சண்டைமுனைகளில் நின்று உடம்பில பீஸ்  பாஞ்சு காயம் பட்டவன்.  பொம்பர் சண்டைப் பிளேன்  ,அவ்ரோ பரல் குண்டு தள்ளும் பிளேன் , பெல் ரக ஹெலி அடி எல்லாதுக்கும்   ரைபிளை ஓட்டோவில விட்டும், மனுவலாயும்   திருப்பிப் பதிலடி திரத்தி திரத்தி அடிச்சவன்  அவனுக்கு சீப் பிளேன்  பறக்கிறது சும்மா பட்டம் பறக்கிறது போல

                                     "  அட..என்ன  நம்மட பேக்கரியையே சுத்துற மாதிரி வளைச்சு வளைச்சு வேட்டைத் திருவிழா போல  சுத்துறான்,, "

                                     "  இல்லங்க முதலாளி அவங்கள்  சும்மா ரெக்கி  எடுக்க இப்பிடி  எல்லா  இடமும் சுத்துவாங்க "

                                     "   இங்கனேக்க எங்கயோ கிட்டவாப் பாத்துதான்  இனி பொம்பர்காரன் வேலையக் குடுக்கப் போறான் போல "

                                          "  அவனுக்கு  பார்க்கிறது  எல்லாமே இயக்கக் காம் போலதான்  தெரியும் முதலாளி,,இப்ப பிட்டி கலிவரால் வைச்சு லேசர்  ரவுண்ட்ஸ்  போட்டால்  குழறிக்கொண்டு  ஓடுவான்  "

                                           "  ..எனக்கெண்டா இது நல்லாதாப் படேல்ல, சூரன்போர் போல  கிடந்தது சுத்துறானே  "

                                "   இவங்கள்  ஒருநாளுமே  டாக்கெட்  எடுத்து அடிக்க மாட்டாங்கள்,,சும்மா குத்திப்போட்டு  ஓடுவாங்க முதலாளி "

                                    "  ,,இதுக்குள்ள தான் எங்கயோ வேலையக் குடுக்க அலுவல் பாக்கிறாங்கள் போல கிடக்கு ."

                                     " இப்ப கையில ஜிபிஎம்ஜி   லோங் பரல்  எல்லேம்ஜி   ரைபிள் இருந்தால் நாலு வெடி  வைக்கவே ஓடுவான் "

                                            "  என்னடா  தம்பி  சொல்லுறாய்.. இப்ப நாளைக்கு  என்னமோ நடக்கப்போகுது "

                                          "  அதுவும் சொல்ல முடியாது ,,அவனுக்கு குண்டு தள்ளினால் தான் சம்பளம் அதுக்காக  எங்கயும்  தள்ளுவான்கள் முதலாளி "

                                    "   .அட  தம்பி நீ வாடா  நாங்கள் முதல் மாவுக்கு வேலையக் குடுப்பம்.."

                          என்று சொல்லிக்கொண்டு உள்ளுக்க போட்டார். அந்த நேரம் வீராளி  அம்மன் கோவிலில் நின்ற மயூரி  அவரை நினைச்சுக் கத்தியது அவருக்குக் கேட்டது 

                             எங்களின் ஊரில அந்த நேரம் இயக்கதிண்ட சமையல் காம் ஒன்று இருந்தது.  அதில சமைச்சுத்தான் மற்ற அரசியல் முகாங்கள்,  சண்டைமுனையில்  சென்றியில் நிக்கிற போராளிகள் எல்லாருக்கும் சாப்பாடு போறது. பழைய  தார்ப் பீப்பா தகரத்தால உயரமாக மறைச்சு அடைத்திருந்த அந்த வீட்டுக்குள்ளே இருந்து பெரிய அண்டாவில அரிசி அவியிற வாசம் வரும் .

                                              அதுக்குப் பக்கத்தில் இருந்த வெறுங் காணிக்க எப்பவுமே வன்னியில் இருந்து கொண்டுவந்த பாலைக்குத்தி ,முத்திரைக்குத்தி விறகு லோட் குவிந்து கிடக்கும். மலைபோல பறிச்சுக் போட்டுக் கிடந்த அந்த விறகு லோட்தான் அது ஒரு முக்கியமான சமையல் சாப்பாடு வழங்கல் முகாம் என்பதுக்கு அடையாளமாக இருந்தது.

                                          சீப் பிளேன்  சுத்தி மூன்றாம் நாள் அதிகாலை  விடிய முதலே சியாமாச்செட்டி  பொம்பர் சத்தமில்லாமல் மேகங்களுக்குள் மறைந்து வந்து, வளம் பார்த்து சுழண்டு, செங்குத்தாகப் பதிந்து, சமாந்தரமாக இறங்கி ,அன்னக்கிளி பேக்கரியின் கூரயையும் பின்னால நிண்ட தென்னை மரங்களையும் உரசிக்கொண்டு ரெண்டு அறுவது கிலோ பொஸ்பரஸ் குண்டைக் கழட்டி விட்டது. 

                                                 அதில ஒண்டு போறணைக்கு பின்பக்கம் வெடிக்க, மற்றது தென்னை மரம் ஒன்றின் அடியோடு விழந்து தென்னை மரத்தை அடியோடு தூக்கி நாலு வீடு தள்ளி எறிஞ்சுது. 

                                      அதுக்குப் பிறகு இன்னொரு பொம்பர் விறகு லோட்டை குறிவைச்சு ரொக்கட் அடிக்க அது அன்னக்கிளி பேக்கரிய சுற்றி விழவில்லை. கொஞ்சம் விலத்தி பின்னுக்கு இருந்த வீடுகளில், இன்னும்  விலத்தி பண்ணைக் காணிக்க, என்று  கிட்டதட்ட முக்கால் மணித்தியாலம் பொம்பர் வெறி  பிடிச்ச விசர் நாய் போல தாறுமாறா  பறந்து , உறுமி உறுமித்  தாழப்பறந்து ,ரேஸ்பண்ணி எழும்பி , சுற்றி வளைத்து டாக்கெட் எடுத்து ஒரு   பத்து ரொக்கட்டை இலக்கு இல்லாமல் அடிச்சுது

                                            அந்த அடி  ஒஞ்சு ,பொம்பர் உறுமல் மெல்ல மறைந்த  பிறகுதான் ஆட்கள் தலையை பங்கர்களுக்கு உள்ளால எடுத்து எட்டிப்பார்த்து ரோட்டுக்குப் போக, அன்னக்கிளி பேக்காரி அரைவாசி எரிந்து  புகை பொஸ்பரஸ் வாசத்தோடு குபு குபு எண்டு கறுப்புப் புகை எழும்ப,முன்னுக்கு  வைரவர் கோவில் கிணத்தில வாளியில தண்ணி அள்ளி பேக்கரி வாசலுக்கு ஊற்றி நெருப்பை அணைச்சுப் போட்டு உள்ளுக்குப் போய்த் தேட

                                         அன்னக்கிளி  பேக்கரி  இருந்த  இடத்தில  வெறும் தகரம்,ஓடு,சீமேந்துச் சுவர், பாண் தட்டுகள், பாண் அச்சுகள் எல்லாம் சுருட்டிப் பிழிஞ்ச மாதிரி  குப்பை மேடுதான் இருந்தது. கந்தக வெடிமருந்து வாசம் மூக்கில நுழையவே தலைச் சுத்துற மாதிரி வந்தது. கூரை எரிஞ்சு இடிஞ்சு விழுந்து கிடந்த இடத்தில கையில பாண் தட்டுக்கு  எண்ணை போடுற சீலைத்துணியை இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கொண்டு கடுகஸ்தோட்டைப் பொடியன் சிதறிக் கிடந்தான், அவனோட இடுப்புக்கு மேலே அவன் என்று சொல்ல எதுவுமே இருக்கவில்லை .

                                        அன்னக்கிளி முதலாளியத் தேடித்   பின்னுக்குப் போறனைப் பக்கம் ஓடிப்போக, அவர் போறணை வாசலில் சரிஞ்சு போறணை இடிபாட்டுக்குள் நெஞ்சு மட்டத்துக்குப் புதையுண்டு  கிடந்தார். மூச்சு இருக்கா முகத்தைத்  தூக்கிப் பிரட்டிப் பார்க்க பின் மண்டையில் அரைவாசி இல்லை. 

                                        அப்பிடியே அதில அவரை  போட்டுட்டுடு தோண்டி இழுத்து எடுத்து  என்னத்தாலையும்  மூடுவம் என்று துணி என்னவும் இருக்கா என்று பேக்கரிக்க தேட ஒரு மூலையில் ஒரு பெரிய தேயிலை அடைச்சு வாற மரப்  பெட்டி கிடந்தது

                                  அதைத் திறந்து பார்க்க  நிறைய வெள்ளை வேட்டி அடுக்கி வைச்சுக் கிடந்தது. இழுதுப்பாக்க இதுவரைக்கும் கட்டாத புது வேட்டிகள்  கொம்பனி சீல் கூடக் கழட்டாமல் கிடந்தது, அந்தப் பெட்டிக்குள்ள பூச்சி  வராமல் இருக்க மூட்டைப் பூச்சி மருந்து உருண்டைகள் நிறைய போட்டு வைச்சு இருந்தது . அதில சில வேட்டிகளை  எடுத்துக்கொண்டு வந்து அன்னக்கிளி முதலாளியை  தூக்கி கொண்டு வந்து மூடுவம் என்று இடிஞ்சு விழுந்த போறனை அரிகல்லுகளைக் கிண்டி  இழுத்தம் .

                              அப்பவும்   அன்னக்கிளி முதலாளி போறணைக்கு உள்ள பாண் அனுப்புற பெரிய இரும்பு சவளை இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கொண்டு கிடந்தார் .               



Friday, 6 November 2015

நடராசா பெரியப்பாவும் , J . கிருஷ்ணமூர்த்தியும்.

யாழ்பாணத்தில எங்கட வீடில, எங்கள் அம்மாவின் அக்காவைக் கலியாணம் செய்த, லண்டனில படித்து, ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் புள்ளிவிபரப் பகுதியில் உலகம் எங்கும் வேலை செய்த நடராசா பெரியப்பா ஒருவர்தான் நான் அறிய, கொழும்பில் வசித்தாலும், ஒவ்வொரு விடுமுறையிலும் யாழ்பாணம் வந்தால் J. கிருஷ்ணாமூர்த்தி என்ற J.K யோட புத்தகங்கள் மட்டும் வாசிப்பவர் . J.K புத்தகங்களைப் படிபவர்களுக்கு ஒரு " படிச்ச மனுசர் " எண்டு ஒரு அனாவசிய சமுக அந்தஸ்து இருந்தது யாழ்பானத்தில அந்த நாட்களில்!

                            சமஸ்கிரித ஆசிரியையா இருந்த என்னோட பெரியம்மாவோ, அவரின் ஒரே மகள் யசோ அக்காவோ அதெல்லாம் வாசிக்கமாடார்க, அவர் வாசிக்கும் J.K யோட புத்தகங்கள் சும்மா ஜுஜுபி ஆங்கிலத்தில இல்லை, படுபயங்கர தலைகரணமான ஆங்கிலத்தில் இருக்கும். பெரியப்பாவே J .கிரிஷ்ணமுர்த்திபோல அமைதியா ,ஒருவருடனும் அனவசியமா பேசாமல் தியானம் செய்பவர் போல இருப்பார்,சாம்பாரு போல எப்பவும் வேறு  நிறைய ஆங்கிலப் புத்தகங்களும்  வாசித்துக்கொண்டு இருப்பார், ஆனால் ஒருநாளும் அந்த புத்தகம் பற்றிப்பேசவே மாட்டார்,அவர் படிப்பது அவருக்கு மட்டுமே என்பதுபோல வாசித்துக்கொண்டு இருப்பார் !
.
                                                  நடராசா பெரியப்பா, பெரியம்மாவையும், யசோ அக்காவையும் கூட்டிக்  கொண்டு ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் ஒப்பந்த வேலையாக,  ,பொட்சுவான என்ற கிழக்கு ஆபிரிக்க நாடில் இருந்த லெசோதோ என்ற மாகாணத்தில் புள்ளிவிபரப் பகுதியில் வேலை செய்யப்போக என்னோட, பெரியம்மா  அந்த நாடில , உயர் BP ரத்த அழுத்தம் அதிகமாகி, அகாலமா இறந்துபோக, அவாவின் பூதவுடல் எரிக்கும் இடத்துக்கும் முன்னால, அவவின் இறுக்கி  மூடிய பிரேதப் பெட்டியைப் பார்த்தவாறு பெரியப்பாவும், யசோ அக்காவும் சோகமே உருவாக நிற்கும் போது,  எடுத்து அனுப்பிய படத்துடன் தான் அந்த மரண செய்தி வர என்னோட அம்மா

                    " அக்கா, என்னை விட்டுடு போயிடீங்களே "

                                    எண்டு குளறிக் குளறி அழுதா !  பெரியம்மா , எதோ ஒரு  ஆபிரிக்க நாட்டில் அனாதையா உறவுகள் சுற்றி இல்லாமல் இறந்த சில வருடங்களின் பின் நடராசா பெரியப்பா,  யசோ அக்காவையும் கூட்டிக்  கொண்டு விடுமுறையிலும் யாழ்பாணம் வந்தார் ,வந்து ஒருவருடனும் அனாவசியமா பேசாமல் , J.K யோட புத்தகங்கள் வாசித்துக்கொண்டு இருந்தார் !

                                    என்னைப்பொருத்தவரை ,  அந்தப் புத்தகம் எல்லாம் தொடக்க வரியில் இருந்து முடியும் வரை "வாழ்க்கைத் தத்துவத்தை " வில்லங்கமான மொழி நடையில், அதிகம் பாவனையில் இல்லாத விசித்திரமான ஆங்கில சொற்களில், அதைவிட விசித்திரமான வர்ணனையில், மானாவாரியாக தத்துவத்தை லொறி லொறியா அள்ளிக் கொட்டும். 

                                      சும்மா " டமால் டுமில் " எண்டு உங்களை வெருட்டச் சொல்லவில்லை அநதப் புத்தகங்களின் தலைப்பே விளங்க ஒரு கிழமை எடுக்கும்.தத்துவ மேதைகள் அப்படிதான் தலைப்பு வைப்பார்கள், அதுக்கு காரணம் அவர்கள் சொல்லும் விசியம் போலவே அதன் தலைப்பும் இருக்கவேண்டும் எண்டு இருக்கும் போல!

                             பிளேட்டோ அவரோட புத்தகத்துக்கு " டேமொசகிரசி" எண்டு வைக்க, எனக்கு ரெம்ப்பப் பிடித்த, பிரேடிச் நெட்சே அவரோட தத்துவ பைபிளுக்கு "யாரதுச்டிதிரா " என்ற அழிந்துபோன சமயத்தின் பெயரை வைத்தார்!J.K இன் போதனைகளைக் கேட்கவே ஒரு ரசிகர் மன்றம் கும்பலாக அலைந்து இருக்குறார்கள் உலகம் முழுக்க! ஆன்மீக வறட்சி உள்ள மேலைநாட்டினர் J.K ஐ அமரிக்கா, ரிஷி வலிக்கு, அழைத்து " கவுதம புத்தருக்கு பின் வந்த அறிவின் ஒளி " எண்டு அவரைப் பாப்பா மரத்தில ஏத்தினார்கள்!

                                         கொஞ்சநாளில் பெரியப்பா, யசோ அக்காவையும் கூட்டிக்  கொண்டு  கொழும்பில் இருந்த அவர்களின் வீடில் வாசித்த போது, பெரியப்பாவின்,  வயதான, அமைதியான, ஜோகர் சுவாமிகளின் " சிவ தொண்டன் " ஆன்மீக நிலையத்தில்  முழுநேரம் சேவை செய்த  தந்தையர், திடிரென நோய் வாய்ப்பட்டதால், 

                      " இனி யாருக்கும் பாரமாக இருக்க விரும்பவில்லை " 

                                    எண்டு ஒரு குறிப்பு எழுதி வைத்துவிட்டு , கிணற்றுக்குள் பாய்ந்து தற்கொலை செய்தார் !அந்த மரண நிகழ்வுக்குக் நடராசா பெரியப்பா, யசோ அக்காவையும் கூட்டிக்  கொண்டு வந்து, மரண நிகழ்வு முடிந்தபின்  எங்களின்  வீட்டில் சில வாரம்  நின்றார்! அப்பவும் ஒருவருடனும் அனாவசியமா பேசாமல் , J.K யோட புத்தகங்கள் வாசித்துக்கொண்டு இருந்தார். நடராசா பெரியப்பா J.K புத்தகம் படிப்பது அயல் அட்டையில், ஒருவருக்கும் தெரியாது, பெரியப்பாவிடம் நான் கேட்டிருகிறேன்

                     ," நீங்கள் ஏன் J .கிரிஷ்ணமுர்த்தி புத்தகம் மட்டும் படிகுரிங்கள் ?"

                            எண்டு,அவர் அதுக்கு

                               " அவர் புத்தகம் படித்தால் ,வேறு ஒண்டுமே இந்த உலகத்தில படிக்கத் தேவை இல்லை, வாழ்கை பற்றிய புதிரை விடுவிக்கும் பிரஞை விழிப்புணர்வு வரும் "

                              எண்டார். சொல்லிப்போட்டு எனக்கு,தமிழில் மொழி பெயர்த்த J .கிரிஷ்ணமுர்த்தியின் புத்தகமான "விழிப்புணர்வு பற்றிய விளக்கங்கள் " எண்ட புத்தகம் சுப்பிரமணியம் புத்தகசாலையில் போய் வேண்டிதந்தார் ,தந்து

                                " இது ஒரு முறை வாசிக்க விளங்காது,"

                           எண்டு நான் எதிர் பார்த்த மாதிரியே குண்டை வேறு தூக்கிப்போட்டார் , அதை நான் பலமுறை வாசித்தும் ஒரு அறுப்பும் விளங்கவில்லை. விழிப்புணர்வும் வரவில்லை, பதிலாக அதைப் படிக்க விசர் தான் வரும்போல இருந்தது,என்றாலும் சக்கடத்தார் நொண்டிக் குதிரையில் ஊர்வலம் போன மாதிரி அதை சேடம்  இழுத்து இழுத்து வாசித்து முடித்தேன்  !

                                J.K அந்த புத்தகத்தில ஆதரமான இந்திய தத்துவ மரபை, செருப்பால அடிச்ச மாதிரி வெளிப்படயா சொல்லுறார், அதில , அவர் வளர்ந்த , அடையாறு பிரம்ம தியோசொபிகள் சொசைட்டியின் ஆரம்ப கால கொள்கைகள் நிறைய இருக்க, கொஞ்சம் அடிப்படை " சைகொலோயி" தில்லான்கடி தில்லாவவையும் கலந்து, அவரை சின்ன வயசில் இருந்து, அம்மாபோல வளர்த்த அன்னி பெசென்ட் என்ற ஆங்கிலேயப் பெண்மணியையும் விமர்சித்து இருந்தார்! மற்றப்படி அவர் சொன்ன விசியங்கள், ஏற்கனவே மேலைத்தேய, கீளைத்தேய தத்துவங்களில் ஏற்கனவே இருக்கு. 

                      J .கிரிஷ்ணமுர்த்தி தத்துவத்தில் நிறைய சைகொலோயி சயன்ஸ் இருக்கு! அப்புறம் குழப்பமும் இருக்கு எண்டு பிட்காலதில படித்தேன். ஏனோ தெரியவில்லை , அதுக்குப் பிறகு பலவருடம்  நடராசா பெரியப்பா,ஒரு வித வலிப்பு நோயாள அவதிப்பட்ட, அதுக்கு நிறைய  ஆங்கில மருந்துகள் சாப்பிட்ட யசோ அக்காவையும் கூட்டிக்  கொண்டு யாழ்பாணத்துக்கு வரவே இல்லை ,

                         கடைசியா யசோ அக்காவுக்கு திருமணம் செய்ய வந்தார் , நாங்கள் விற்ற எங்களின் வீட்டின் பின்னே உள்ள காணியை வேண்டி , அதில ஒரு வீடு கட்டி , அந்த வீட்டையே சீதனமாகக கொடுத்து கலியாணம் நடத்தி, யசோ அக்கா கணவனையும் அழைத்துக்கொண்டு கொழும்புக்குப் போனா, போய் சிலவருடம் வாழ்ந்து,...

       .                 ..ஒருநாள் ,

                            இன்றுவரை சரியாகத் தெரியாத எதோ ஒரு வெளிய சொல்ல முடியாத காரணத்துக்கு, தன்னையே பலியாக்கி, நிறைய நித்திரை, வலிப்பு நோய் மருந்துகளை ஒரேயடியாக அள்ளிப்ப்போட்டு, ஒரு கிழமை கோமா நிலையில் இருந்து விழிக்காமலே,30 சொச்சம் வயசில தற்கொலை செய்து போய் சேர்ந்துட்டா யசோ அக்கா! அந்த செய்தி யாழ்பாணம் வர ,மறுபடியும் என் அம்மா

                    " கடவுளுக்கே கண் இல்லையா,  வாழுற வயசிலேயே விதி கொண்டு போகுதே என் குழந்தையை "

                             எண்டு குளறிக் குளறி அழுதா !......

                           யசோ அக்கா தற்கொலை செய்து ,  தானாகவே முற்றுப் புள்ளியை முன்னுக்கு வைத்து, அகாலமா மரணித்த போது  நடராசா பெரியப்பா என்ன செய்தார் எண்டு இன்றுவரை எனக்கு தெரியாது. ஒரு வேளை அமைதியா ,ஒருவருடனும் அனாவசியமா பேசாமல் தியானம் செய்பவர் போல இருந்து  J. கிருஷ்ணா மூர்த்தியோட புத்தகத்தைப் படித்துக் கொண்டு இருந்து இருக்கலாம் எண்டு நினைக்கிறன்!.
.

Thursday, 5 November 2015

நிலவே என்னிடம் நெருங்காதே...

வாழ்கையில் சில சமயம் நல்ல செயல்கள் என்று சொல்லப்படும் வரன்முறைகள்,சமூகநீதி , நியாயம் இவைகளைக் வரையறுத்துக் கீறிவைத்த கோடுகளை  வேண்டுமென்றே தாண்டுவதில் ஒரு " த்ரில் " இருக்கு. வயசான காலத்தில் இளவயதில் செய்த அட்டகாசங்களை நினைத்துக் கொள்ளவாவது கொஞ்சம் குழப்படி செய்ய வேண்டி இருக்கு. இல்லாட்டி வாழ்க்கை சப் எண்டு ஊசிப்போன உளுந்துவடை போல நரைவிழும் வயதில் இருக்கலாம். 

                                        அப்படி ஒரு சம்பவம்தான் " நிலவே என்னிடம் நெருங்காதே ,நீ நினைக்கும் இடத்தில். நான் இல்லை ," பாடல் கேட்கும் போதெல்லாம் பழைய ஒரு சம்பவம் எனக்கு நினைவுவரும்.  உண்மையில்ப் பழைய பாடல்கள் எப்பவுமே பழைய சம்பவங்களுக்கு உயிர் கொடுக்கும் வல்லமை உள்ளவை ! ஒரு பாடல் நாங்கள் கேட்கும்  சூழ்நிலை, மனதின் நிலையை பொறுத்து அதன் அர்த்தங்கள் வேறுபடும்.

                                         வடக்கு ஐரோப்பாவில் உள்ள  சுவீடன் என்ற நாட்டில் பல வருடங்களின் முன் ,செய்யும் தொழிலே தெய்வம் எண்டு சமையல் வேலை செய்துகொண்டு இருந்த போது , "தலையிடி " எண்ட பெயர் உடைய நண்பர்  ஒருவர் " போர்டர் ஸ்மாக்கிளிங் " என்ற கவுரவமான " எல்லைக் கடத்தல் " தொழில் கொஞ்சநாள் அமோகமா செய்துகொண்டு இருந்தார்.  ஒரு நாள்  தனக்கு உதவியா , அதில வந்து என்னோட பங்களிப்பைச் செய்ய முடியுமா எண்டு கேட்டார் , 


                                           நானும் அதில் இலகுவா பணம் அள்ளிக் கட்டலாம் என்பதால்,அப்போது செய்துகொண்டு  இருந்த ரெஸ்ரோரன்ட் வேலைக்கு லீவு போட்டுட்டு கொஞ்சநாள் ஐரோப்பா நரக வீதிகள், காட்டுப் பாதைகள் முழுவதும் நேரம்,காலம், இல்லாமல் " போர்டர்கள் " தாண்டி, அவரோடு அலைந்தேன்! 


                                       அன்று குடிக்கத் தண்ணி  இல்லாத  அம்பாரி  ஆனைக்மேல ஏறிப்போக  நினைத்து   அடியும் உதையும் வேண்டின கதை   போலவே நிறைய ரிஸ்க் உள்ள விடயம் தான் . எனக்கு அந்த மாதிரி வேலைகள் திட்டமிட்டு செய்யும் திறமை இல்லை . நான் சும்மா அசிஸ்டன்ட் போல தான் இயங்கினேன், தொழில் ரகசியம், நெளிவு,சுளிவு , அதன் மர்மமான நுட்பம் எல்லாம் எனக்கு தெரியாது..

                                              அந்த நண்பர் சுவீடனுக்கு என்னைவிடப் பல வருடம் முன்னர் அரசியல்அகதியாக வந்தவர். என்னைப்போலவே யாழ்பாணத்தவர். பழகுவதுக்கு இனிமையானவர். ஆனால் சிம்பிள் மைன்டட் பெர்சன் . உதவி செய்வதில் கர்ணனை மிஞ்சியவர்.ஆனால் வரவுக்கு மீறிய செலவில் அள்ளி விசுக்குபவர் , யாருக்கு விசுக்கிறவர்  என்று  பார்த்தால் வேற யாருக்கு  பெண்களுக்குத்தான் . 


                                                  அவருக்கு  எத்தினை மனைவி  எண்டு எனக்கு தெரியாது. ஆனால் எப்பவும் மனுசியள்  என்று பன்மையில் தான் அவர் வாழ்க்கைத்துணைகளைச் சொல்லுவார்.   அதால் செலவு இயல்பாகவே  கையைக் கடிக்கும் . அதனால்  எப்பவும் 

                                  " இவளுகளோட  தலையிடி , தலையிடி பிடிச்ச வாழ்க்கை,,ஒவ்வொருத்தியும்  என்னைத் திண்டு போட்டுதான் விடுவாளுகள் போல நிக்குராளுகள் ,,நானும் எவளத்துக்கெண்டு அவிச்சு அள்ளிக் கொட்டுறது  சொல்லும் பார்ப்பம் ஐசே   " 

                                                  என்று சலித்துக்கொள்வார் .அதால் அவர் பெயரை  நான் தலையிடி எண்டு தான் எனக்குள் மட்டும் நினைப்பது. மற்றப்படி ஒருவரின் பெர்சனல் வாழ்க்கை பற்றி நான் ஆராய்வதில்லை. ஆனாலும்  கொஞ்சம் கவலையாக இருக்கும் அவர் மனுசியள் எண்டு சொல்லும் போது. ஏன்னென்றால் அந்த நேரம் நான் என் சுவுடிஷ் வெள்ளைக் குதிரையோடு மட்டுமே இருந்தேன்.  எனக்கும் விதம் விதமா வடையோடு  பால்பாயாசம் சாப்பிட்ட  ஆசை  இருக்கும்தானே ,,இல்லையா  சொல்லுங்கோ  பார்ப்பம்  
                                                

                                        தலை இடி என்னை அந்த தொழிலில் " பாட்னரா " இணைத்ததுக்கு , மூன்று காரணம் இருந்தது, முதலாவது ,எனக்கு ஆங்கிலம் நல்லா வைச்சு விளாசுவதோட சில ஐரோப்பிய மொழிகளும் உல்டா பண்ணிக் கதைப்பன் , இரணடாவது மாறி மாறிக்  கார் ஓடிக்கொடுப்பேன். மூன்றாவது எந்த எந்த எல்லைக் காவல் நிலையங்கள், எந்த எந்த நேரம் கடக்க உகந்தது எண்டு மூக்குச் சாத்திரம் பார்த்து சொல்லுவேன்! 


                                     இப்ப போல    " யி பி எஸ் " என்ற " சட்டலைட் நேவிக்கேசன் " போன்ற ஒரு மண்ணும் அப்ப இல்லை. வெறும் " மப் " வைச்சு ஓடுவதால் சில நேரம் எந்த நாட்டில,எந்த ரோடில நிக்கிரம் எண்டே குழப்பமா இருக்கும்,  ஊர் உலகம் சுற்றிப்பார்ப்பது எப்பவுமே எனக்கு விருப்பமான ஒன்றுதான், ஆனால் குதிகாலில் குத்துற பதட்டத்தில் ஐரோப்பாவின் கலாச்சார அழகு நகரங்களைக் கட்டப்பதால் அவற்றை ரசித்துப் பார்க்க முடியாமல் தான் இருந்தது

                                   அவருக்கு சட்டப்படி ஒரு மனைவி இருந்து இருக்கிறா. ஆனால் அந்த அம்மணியுடன் அவருக்கு இப்ப தொடர்பு இல்லை எண்டு வேற நண்பர்கள் சொல்லுவார்கள். முன்னரே சொன்ன மாதிரி  அந்த நண்பருக்கு ,நல்லா சம்பாதிததாலோ என்னவோ சுவிடனில் ஒரு தமிழ் காதலி. இலங்கையில் ஒரு சிங்களக் காதலி,,  வேறு ஒரு சுவுடிஷ் இன  ரகசியக் காதலி என்று  அவர்களின் காதல் சோலிகள்  தலைக்குமேல ஏறி நிண்டு ஆட , அவரே நெடுக ஒவ்வொரு பயணத் திட்டத்திலும்  ,


                                        " என்ன ஐசே தலையிடி வாழ்க்கை, என்ன ஐசே வாழ்கை ,நாயைப் பிடி பிச்சை வேண்டாம் எண்ட வாழ்க்கை, எவளவுதான் உழைச்சாலும் கையில நிக்குதில்லை ,ஒவ்வொருத்திக்கும் சுளையா உருவிக் கொடுக்கவே சம்பாரிப்பு சரியா இருக்கு .. " 


                                            எண்டு கொம்பிளைன் பண்ணிக்கொண்டு இருப்பார், அதலா அவரை " தலையிடி " எண்டு காரணஇடுகுறிப் பெயரில் நான் நினைப்பது  பொருத்தம் போலதான் இருந்தது ! 


                                                   பெண்களின் காதலில் விழுந்தாலே நாயைப் பிடி பிச்சை வேண்டாம் எண்ட வாழ்க்கை தானே எண்டு நான் அவருக்கு விளக்கம் எல்லாம் சொல்லும் அளவுக்கு அப்போது நானும்  அனுபவம் உள்ள ஒரு ஆள் இல்லை ,சும்மா அவர் நேரம் காலம் இல்லாமல் அவர்  பிசத்திறதைக் கேட்பேன். ஆனாலும் அவர் சொல்லுறதுக்கு எல்லாம் ஓம் ,எண்டும் இல்லை எண்டும்,சில நேரம் எதுக்கு தலை ஆட்டுறேன் எண்டு எனக்கே தெரியாமலும், தலையை மட்டும் ஆட்டிக்கொண்டு வாய திறந்து ஒண்டுமே சொல்லமாட்டேன் ,அவர் என்னை


                                  " நீர் நல்ல இண்டரெஸ்டிங் ஆன ஆள் ஐசே கதைக்கிரதுக்கு,ஆனால் கதைச்சா அதுக்கு பதில் கதை சொல்லாமல் எப்பவும் இருகிர்ரீர்ர் ,அது  உம்மோட கதைக்க ஆசையா இருக்கு...எண்ட பெண்டுகள் ஒவ்வொருத்தியும் நான்  வாயத்திறக்க முதலே அவளுகள் வாயைத்திறந்து சுளகில புழுங்கல்  அரிசி புடைச்ச மாதிரி  கவிட்டுக் கொட்டுவாளுகள்,,கேட்டுக்  கேட்டுக்கொண்டிருக்க  ஒரு கட்டத்தில காது ரெண்டும் கிழியும்  " 


                         எண்டு கார் ஓடிக்கொண்டு  எனக்கு சொல்லுவார் ,நான் காதுகிழியாமல் வேற என்ன கிழியும்  எண்டு சொல்ல நினைப்பது ,,ஆனால் சொல்வதில்லை ,அவனவனுக்கு ஆயிரம் பிரசினை இருக்கும் அதெல்லாம் எனக்கு தனிப்படப் பிரசினைகள் இல்லையே,

                                         நான் அப்போது சட்டப்படி கலியாணம் கட்டி இருந்தேன். என்னோட ஸ்வீடிஷ் மனைவிக்கு நான் சட்டதை மதிக்காமல், அதைக் காலுக்க போட்டு மிதிக்கும் அந்த "தொழிலில் " விருப்பம் இல்லை, தலையிடியோடு டெலிபோனில் தமிழில் கதைப்பதால் அவளுக்கு என் மாஸ்டர் பிளான் ஒன்றும் விளங்காது. கடவுள் எண்டு ஒருவன் இருக்கிறான் தானே அவன் பல நேரம் நம்மைக் காப்பாற்றுவான்  ,,இல்லையா  சொல்லுங்கோ பார்ப்பம் ,


                                " ஏன் சிவனே எண்டு சோலி இல்லாத சமைக்கிற வேலையை விட்டுப்போட்டு இப்படி கள்ளன் பொலிஸ் விளையாடுற வேலை செய்யுறாய். உன்னோட நன்மைக்குதான் அட்வைஸ் செய்யுறேன், உனக்குத்தான் மண்டைக்கு உள்ளுக்கு ஏறுது இல்லையே  "


                                   எண்டு சில நேரம் என் தர்மபத்தினி  திட்டுவாள். ஒருவேளை ஆசிய நாட்டில் இருந்து நான் வந்ததால் இவங்களுக்கு இதெல்லாம் சாதாரணம் என்று நினைச்சோ  தெரியவில்லை பொறுமையா என்னோட திருகுதாளங்களைப் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள்.நானும் புளியடி புளியடி எவடம் எவடம் எண்டு அதை சொரணை இல்லாமல்  கேட்டுக்கொண்டு ஓடுப்பட்டுக்கொண்டு திரிஞ்சேன்  


                                               ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும், "அலுவலுக்குப் " போய்ட்டு வெற்றியோட வரும்போது, பிரான்சில இருந்து "சம்பெயின்" வைன் போதில்களும்,பெல்யியத்தில் "கொனியாக்" விஸ்கி போத்தில்களும், ஜெர்மனியில் "Bratwurst" இறைச்சி உருண்டையும்,டென்மார்கில் "கசெல்லோ " சீஸ் கட்டிகளும், வேண்டிக் கொண்டு வந்து கொடுத்து, வின்டருக்கு சுவிஸ்லாந்தில் அல்ப்ஸ் மலையில் பனிச்சறுக்க ஹோட்டல் புக் பண்ணி, டிக்கட் போட்டுக் கொடுத்ததால் அவள் ஒண்டுமே சொல்லவில்லை! அவளைத் கையுக்க வைச்சிருக்க ஒரு எமிரல் கல்லு வைச்ச விலை அதிகமான மோதிரம் வேற வேண்டிக்கொடுத்து இருந்தேன் அந்த நேரம் ,

                                  என் சுயபுராணம் அதை டெலிவிசன் சீரியல் போல இழுத்து நீட்டினாலும் அதில ஒரு மண்ணும் இல்லை ,அதை வைச்சு அறுக்காமல் , அந்த தொழில் விட்டத்துக்கு காரணதையும் , கடைசியில டென்மார்கில் "போர்டரில்" மாட்டி ஜெயிலில் கம்பி எண்ணிக் கொண்டு இருந்தது போன்ற  பிரயோசனமான  கதையை தள்ளிக்கொண்டு வாறன் 


                                      ஸ்பெயின் இல் இறங்கி பிரான்ஸ்க்குள் வந்து நின்ற இரண்டு பெடியங்களை ,பரிஸில் இருந்துநோர்வே கொண்டுவருவதுதான் அந்த  கொன்றாக், தமிழ் பொடியன்கள்  அதுவும் தாய்த் திருநாட்டு ரத்த உறவுகள் அவங்களுக்கு உதவாமல் வேற யாருக்கு உதவுறது எண்டு உடனயே சரியெண்டு ஒத்துக் கொண்டோம் 


                                  பரிசில் காருக்க ஏத்தும் போதே  நாங்கள் பொடியன்களுக்கு விளக்காம எப்படி போலிசுக்கு கதைக்க வேண்டும் என்று சொன்னோம். முக்கியாமா எங்காவது மாட்டினால்,  


                               " இடம் வலம் தெரியாமல் தடுமாறிக்கொண்டு ரோட்டில நிண்டம்,இந்த ரெண்டு அண்ணையும் தமிழ் கதைச்சினம் ,  எங்களை இடம் காட்டி சொந்தக்காரரிடம் கொண்டுபோய் விடுறம் எண்டு சொல்லிச்சினம் அதாலதான் இவயிண்ட காருக்க ஏறினணாங்கள்,,வேற இவையைப்பற்றி வேற  ஒண்டுமே எங்களுக்கு தெரியாது "


                                          இதுதான் நாங்க சொல்லிக்கொடுத்த நாடக வசனம்.பொடியளுக்கு திருப்பி திருப்பி சொன்னோம்,,இதைத்தான் திருப்பி திருப்பி போலிசுக்கு பிடிபட்டால் சொல்லவேண்டும் என்று.அவங்களும் ஓம் ஓம் என்று  மண்டையை மண்டையை ஆட்டினாங்கள் 


                                     ஜமகண்ட நேரத்தைத் தவிர்த்து ராகுகாலம் தேர்ந்தெடுத்து ,ரூட்டுக்கு  மூக்குச் சாத்திரம் பார்த்து, பிரான்ஸ் போடரை வடக்குப் பக்கமாக் கடந்து , ஹோலாந்து போடருக்க மேற்க்குப் பக்கமா இறக்கி ,அதன் காட்டு பாதையில் ஓடி கிழக்கு போடரில் ஜெர்மனிக்க இறக்கி ஓட்டோ பாணில தெற்குப் பக்கமா ஓடு ஓடெண்டு ஓடி ,ஸ்பீட்  ட்ராபிக்  கமரா  எல்லாம் சுளிச்சு ,வடக்கால டென்மார் "போர்டர்" வரை கொண்டு வர, அந்த "போர்டரில் தான் சகுனம் பிழைச்சுது .அதில  மோப்ப நாயோட எதிர்பாரா நேரத்தில் ,குறுக்காலபோன போர்டர் பொலிஸ் நிண்டு எங்களை மறித்தான் , 

                               
                           நானும் ,தலையிடியும்  பல வருடம் முன்னமே உலகத்துப் பொய் எல்லாம் சொல்லி ஐரோப்பாவில் அரசியல் அகதி ஆனதால் எங்கள் ஆவணங்களை நோண்டிப் பார்த்து ஓகே என்றார்கள் ! பொடியன்கள்  யார் எண்டு கேட்க 

                                   " எங்களுக்கு தெரியாது,ரோடில நின்றார்கள், பார்க இலங்கை தமிழர் போல இருந்தார்கள்,யாழ்ப்பாணத் தமிழில் கதைத்தார்கள் அதால்  எங்கள் ரத்த உறவுகள் இடம் வலம் தெரியாமல் ஒரு ஐரோப்பிய வீதியில் அநாதைகள் போல வீதியோரம்  நிண்டு தத்தளிப்பதைப் பார்க்க நெஞ்சு வெடிக்கும் போல வந்தது, அதல அவர்கள் கேட்டபடி, உங்களின் போடருக்கு அங்கால விடுறதுக்கு ஏத்திக்கொண்டு வந்தோம் " 


                           எண்டு இதுக்கு மேல கேட்டால் பொல பொல வென்று கண்ணீர் விட்டு அழுவம் என்பதுபோல சொல்ல,பொலிசுக்காரன் முழிச்சு முழிச்சுப் பார்த்துக்கொண்டு இருந்த பையன்கள் இருவரையும் இறக்கிப் போட்டாங்கள். அவங்கள் பதினெட்டு வயசுக்குக் குறைந்த மைனர் போல இருந்ததால்  "பதின்வயது அகதிகளுக்கான  குடிவரவு  "அதிகாரிகளை  இடம் அந்த இடத்துக்கே வரவளைத்துக்  கையில பொறுப்புக் கொடுத்திட்டாங்கள் , 


                             எங்களின்  கார் துறப்பைப்  பிடுங்கி எடுத்த பொலிஸ்காரன்  அதை ஸ்டார்ட் செய்து ரோட்டில் இருந்து விலத்தி ஓரமாக பக்கத்தில் இருந்த ஒரு வெறும் வளவில அதை விட அது வாஸ்து சாஸ்திரப்படி ஈசானு  மூலைக்கு எதிரா அக்கினி மூலையப் பார்த்துக்கொண்டு நிக்கவே விளங்கிட்டுது இனி நெருப்பெடுத்த அலுப்பு வரப்போகுதெண்டு. 


                             என்னையும் தலையிடியையும் புறங்கையைப் பின்னுக்கு மடக்கி விலங்கு போட்டு, அவங்கட காருக்க ஏற்றி அரை மணித்தியாலம் ஒரு நகரத்துக்கு பொலிஸ் காரில் ஓடிக்கொண்டுவந்து ,பேச்சு மூச்சு இல்லாமல் இருந்த ஒரு பெரிய கட்டிடத்தின் பெரிய கதவைத்திறந்து அதுக்குள்ளே நடத்திக்கொண்டுபோய்,  வலது காலை எடுத்து வைக்கச்சொல்லி கிராதிக் கம்பிக் கதவைத் திறந்து  உள்ளுக்க தள்ளிட்டாங்கள்!

                                         அந்த சிறையில் இரண்டு நாள்  விசாரிக்காமல் வைத்திருந்தார்கள், மூன்றாம் நாள் 
ஒரு அதிகாரி வந்து அந்த ரெண்டு பொடியன்களும் டென்மார்கில் அசைலம் அடிச்சு இருகிறாங்கள் எண்டும், அவர்களை இளையவர்களின் முகாமில் விட்டுள்ளோம் என்றும் சொன்னார். ஆனால் எங்களுக்கும் அந்தப் பொடியன்களுக்கும் எப்படி சந்திப்பு நடந்தது என்று பொலிஸ் நரிப் புத்தியில் திருவலையில் தேங்காய் திருவிற மாதிரி துருவித் துருவிக் கேட்டார்.  நாங்கள் அவங்களுக்கு சொல்லிக்கொடுத்த அதே வசனத்தை அச்சுப் பிசகாமல் சொன்னோம்.


                               ஆனால் பொடியன்கள்  இதைத்தான் திருப்பி திருப்பி போலிசுக்கு பிடிபட்டால் சொல்லவேண்டும் என்று நாங்க கிளிப்பிள்ளை போல சொல்லிக் கொடுத்ததை திருப்பி மற்றப் பக்கமா மாற்றி  " பேச்சுப் பேச்செனினும் பெரும் பூனை வந்தாக்கால் கீச்சுக் கீச்சென்னும் கிளி "  போல  பயத்தில, நாங்கள் காசுக்கு போடர் கடத்துற வேலை செய்யுறவர்கள் எண்டு உண்மை பேசி பொலிசுக்கு விசுவாசிகளா மாறிட்டாங்கள் என்று அந்த அதிகாரியின்  அலட்சியமான சிரிப்பில் தெரிந்தது 


                                  பிறகு ரெண்டுநாள் ஒருவரும் துருவ வரவில்லை   தலையிடி மனைவி கர்பமாக  இருப்பதா எனக்கு சொன்னார் ,ஒரு ஜெயில் காவல்காரனிடம்  அவர் டெலிபோன் பேசவேண்டும் எண்டு கேட்க


                    " தர முடியாது, இன்னும் ஒரு கிழமை நீங்கள் உள்ளே இருக்கவேண்டும்,,இப்பதான் விசாரணையே ஆரம்ப கட்டத்தில் இருக்கு  " 


                         என்று சொன்னான் , அடப்பாவிகளா  ரெண்டு பொடியன்களுக்கு அதுவும் தமிழ் பொடியன்கள் எண்டு உதவி செய்ததுக்கு என்னமோ கொலை செய்த கிரிமினல் கேஸ் போல சொல்லுறாங்களே டென்மார்க் பொலிஸ்காரன் என்று கோபமா வந்தது, 


                                                இதுக்குள்ள தலை தலையிடிக்கு காதலிகள் இருக்கு எண்டுதான் நானே அப்போது எல்லாம் நினைத்து இருந்தேன்,அவர் மனைவி எண்டும் ,அவா பிரக்னன்ட் எண்டு சொல்ல குழப்பமா இருந்தது, எப்படியோ மனிதர்களுக்கு கஷடம் வரும் போது பல உண்மைகள் வெளிய வரும் எண்டதும் உண்மை எண்டு போட்டு  , 

                                    தலையிடியின்   சோக நிலையப் பார்த்து ,நான் அவருக்கு ஒரு அரசியல் ஐடியா கொடுத்தேன்


                               " எங்களை டெலிபோன் கதைக்க விடாவிட்டால் ,சாகும் வரை உண்ணாவிரம் இருப்போம் எண்டு தன்மானத் மறத் தமிழர் போல சொல்லுங்க அண்ணே  என்ன நடக்குது எண்டு பார்ப்பம் ,,ஒண்டு இவங்களா  அல்லது  நாங்களா எண்டு ஒரு முடிவு பார்க்காம விடக்கூடாது அண்ணே "


                                " என்ன ஐசே இப்பிடி சொல்லுறீர் ,சில நேரம் சாகும்வரை உண்ணாவிரதம் இருக்க சொல்லிப்போட்டு கவனிக்காமல் விட்டாங்கள் என்றா சீவியம் கிழியுமே,,,என்னை நம்பி மனுசியள்  நிக்குதுகள்,,நீர் சிம்பிளா சொல்லுறீர் .."


                                 " அண்ணே,,வெளிநாட்டுப் பொலிஸ்காரன்  நாய் பூனையையே சாப்பாடு இல்லாமல் சாக விடமாட்டன்,,நீங்க  பயப்பிட வேண்டாம்,,நாங்க தமிழர் அண்ணே பயப்பிடக்கூடாது அண்ணே.."


                                " எனக்கென்னவோ  இது  பயங்கரமா இருக்கு,,சிலநேரம்,,,"


                               " என்ன  சில நேரம் ,,,ஒண்டும் வராது,,அப்படி என்னவும் பிசகினால்..ரெண்டுநாள் பார்த்திட்டு பிளானை மாத்துவம்  "


                              "  எனக்கு இது  நடக்குமா எண்டு சந்தேகமா இருக்கு...சிலநேரம் ,,,"


                                  " அதுதான் ஜோகர்சுவாமிகள்   சொல்லி இருக்கிறார் இதெல்லாம் எப்பவோ முடிந்த காரியம் ,நல்லகுருநாதன் அறிய  ஒரு பொல்லாப்பும்  இல்லை "

                                    "  ஆர் அந்தச் சாமியார் ,,சொல்லும் ஐசே "

                              "  அவரும் எங்கட யாழ்பாணத்துச் சாமியார் தான் "

                                   " அவர்  என்ன  சொன்னார்  திருப்பி ஒருக்கா சொல்லும் ஐசே  அவர்  என்ன சொன்னார்  எண்டு "

                            " அவர் ஞானதிருஷ்டியில் முக்காலமும்  அறிந்தவர் "

                             "     அதென்ன ஐசே சொல்லுறீர் "

                              "  அவர் நடந்தது,நடக்கிறது ,நடக்கப்போறது மூன்றையும்  முன்னமே உணரும் முனிவர் "

                              "   நடக்கப்போறதை  முன்னமே சொல்லுவாரோ "

                           "  ஓம்,,சொல்லுவார் "

                              "  அப்ப பின்ன அவரையும் எங்கட பிஸ்னஸ்சில் பாட்னரா சேர்க்கலாமே,,இப்படி அவதிப்படவேண்டியிய  அவசியம்  இல்லையே,,எங்க  எந்த போடரில் வைச்சு மாமா அமத்துவான் என்று முன்னமே சொல்லக்கூடிய ஒருவர் பாட்னரா இருந்தா வலு வசதியா இருக்குமே "

                                      "  அந்தச்  சாமியார் இப்ப இல்லையே,,அவர் செத்துப்போய்  எண்பது  வருஷம்  கடந்து போட்டுதே "

                                 "  அடச்  சே ..எல்லாம்  எங்களுக்கு கஷ்டகாலம்  தான் "

                            " அண்ணே,,இப்பவே  அடிக்கிணதுக்கை நிக்கிறம்,,இதுக்கு மேல  என்ன வரப்போகுது ,,கடவுள் நல்லவர்களை  சோதிப்பான்,,ஆனால் கிணதுக்கையே  எப்பவும் விடமாட்டான் ,"


                               "  நீர்  என்ன ஐசே   சொல்லுறீர் "

                               " ஒரு வழி தான் அவன் காட்ட இல்லாட்டியும்,,வாளியோடு  வாற  கயிறாவது உள்ளுக்க ஒரு நாள் வரும்,,அதைப் பிடிச்சு மேல வரலாம்    அண்ணே,,தைரியமா போய்ச் சொல்லுங்க,,என்ன நடக்குது எண்டு பார்ப்பம்  "

                    எண்டு அந்தநேரம் வந்த தத்துவத்தை கடவுளை வைச்சு அடிச்சு விட்டேன், தலையிடி  தன்மானத் மறத் தமிழன் போல நெஞ்சை நிமிர்த்திக்கொண்டு போய் அடங்காத் தமிழன் சுந்தரலிங்கம் போல அந்த டென்மார்க் ஜெயில் காவலனுக்கு சொல்ல, டென்மார் பொலிஸ்காரர் முனி அடிச்ச மாதிரிப்  பயந்திட்டாங்கள் ! அடுத்த நாள் டெலிபோன் பேச இருவருக்கும் 10 நிமிஷம் கொடுத்தாங்கள்,


                          நான் என்னோட மனைவிக்கு ஸ்வீடனுக்கு போன் எடுத்து 


                          " நான் டென்மார்க்  ஜெயிலுக்க இருக்குறான்," எண்டு சிரிச்சுக் கொண்டு சொன்னேன் ,அவள் கடுப்பாகி 


                             " ஒ,,அப்படியா சங்கதி,, எனக்கு,தெரியும் ,ஒரு நாள் இல்லை ஒரு நாள்  நீ  கட்டாயம் மாட்டுவாய்,  இது நடக்கும் எண்டு எனக்கு மனதுக்க எப்பவுமே ஒரு குரல் சொல்லிக்கொண்டு இருந்தது,,"


                           " ரெண்டு மூன்று  நாளில் உச்சிக்கொண்டு வெளிய வந்திடுவேன்" 

                               "  நான் சொன்னால் நீ எங்க கேட்கப்போறாய்  என்று சொல்லாமே விட்டு அந்தகுரலே இப்ப பொய்யாகிப் போயிட்டுது "

                          " சும்மா  கலவரம் ஆகாதே  மார்கிட் "

                                 " எனக்குக் கை கால் எல்லாம் பதறுது,,நீ சிம்பிளா சொல்லுறாய்,, போடர்போலிஸ் , இமிகிரேசன்  ஜெயில்  என்று "

                                    "இதெல்லாம்  எனக்கு ஒண்டும் செய்யாது,  " 

                                " சாப்பிடியா  ,,சாப்பாடு தந்தாங்களா  எனக்கு கவலையா இருக்கு நீ பசியோடு இருக்கிறாயோ  என்று "

                              " அதெல்லாம்  ஒரு  மண்ணும்  முக்கியமில்லை ,,போட்ட மாஸ்டர் பிளான் பிசகிட்டுது  அவளவுதான் "

                             "   நீயே ஒரு படு முட்டாள் நீ போட்ட மாஸ்டர் பிளான் உருப்பட்ட மாதிரிதான்  கிழிக்கும் ,,முதல் அதிகாரிகளுடன் அடக்கமாகக் கதை "

                           " இவங்கள் என்ன கொம்பா எனக்கு,,அனாவசியாமாக் கதைச்சால் மூஞ்சை இருக்காது ,,நொறுக்குவேன் "

                         " முதல் ஒரு நாட்டு சட்டத்தை மதித்து அமைதியாக் கதைக்கப் பழகு,,உன் குற்றத்தை ஒப்புக்கொள் "

                             "   இவங்கள் என்னோட முண்டினால்  இந்த ஜெயில் இருக்கிற இடமே இல்லாமல் அடிச்சு நொறுக்கித் தரை மட்டம் ஆக்குவேன் "

                                  "     ஏன்  இப்பிடி  நீயே பிழை செய்துப்போட்டு அவங்களைத் திட்டுறாய் ,,முதல் அமைதியாகப் கதை "

                              "  இதெல்லாம்  ஒண்டுமில்லை  எனக்கு மார்கிட் "

                                "ஆனாலும் ஜெயிலுக்க இருக்கிறதை சந்தோசமாய் சொல்ராயே, வெட்கமாக  இல்லையா ? "  

                       " நெல்சன் மண்டேலாவே 23 வருஷம் ஜெயில்லுக்க இருந்தாரே " 


                      எண்ட அவளுக்கு கோபம் வந்து பொத்துக்கொண்டு வந்திட்டுது 


                                " நான் ,ஒரு சதம் செலவழிக்க மாட்டேன், நீ மாட்டிண மாதிரியே வெளிய வந்து சேரு,


                                                        "ஹ்ம்ம்  "

                                   "   உன்னை லவ் பண்ணினதோட நிற்பாட்டி இருக்க வேண்டும்,"

                                              "ஹ்ம்ம்ம்  "

                                  "    உன்னைப் போய்க் கலியாணம் கட்டினேனே ,அதுவும் வெளிநாட்டுக்காரங்களை  நம்புறது கஷ்டம் எண்டு என்னோட பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் சொல்லியும்  உன்னை இதயம்வரை காதலித்தால்"

                                            "ம்ம்ம்ம்  "

                               "உன்னை  எல்லாம் சுவரோடு சாத்தி  வைச்சு உதைக்க வேணும்.. அப்பவும்  நீ திருந்த மாட்டாய்,,உன் குரங்குப் புத்தியைக் காட்டுவாய்   "

                                    "  ம்  ம் "

                             "  எல்லாம் என்னோட விதி,,ஏனடா  ரெஸ்டாரென்ட் வேலையை விட்டுப்போட்டு  இப்படி அடங்காப்பிடாரி போல  எனக்கு அரியண்டம் தாராய்  "  

                                "  ம் "

                    " என்னத்தச்  சொல்ல  உன்னோட  குளறுபடிகளை , இப்ப நல்லா தலையைக் கொடுத்து   மாட்டி நிக்கிறாய், Life  is a great story, very creative, but sadly just a story...ஹ்ம்ம்.."

                              எண்டு கொஞ்ச நிமிடம் விக்கி விக்கி அழுதாள், அவள் அழுகிரதைக் கேட்க எனக்கே நான் ஓவரா அலுப்புக் கொடுக்கிறேன் என்று மனது இளகிவிட்டது . அவள்  பாவம், அவளுக்கும் எனக்கும் ஆரம்பத்தில் இருந்தே பொருத்தம் இல்லைப்போல இருந்தும் அவள் தான் என்னை இதுக்கு முதலும் பல சில்லெடுப்புக்களில் இருந்து என்னை மயிரிழையில்  காப்பாற்றினாள்/  

                            " Bye ,God Bless You  , கடவுளின் ஆசிர்வாதம் உன்னைக்  காப்பாற்றட்டும்"   


                                      எண்டு சொல்லிப்போட்டு படார் எண்டு போனை வைச்சிடாள், நான் ஸ்வீடிஷ் பாசையில் கதைப்பதை ஒரு டென்மார்க் பொலிஸ்காரன் கேட்டுட்டு பக்கத்தில் நின்றான் ,கிட்ட வந்து அது யார் எண்டு கேட்டான்,நான் என்னோட தர்ம பத்தினி எண்டு சொன்னேன்,


                      " நான் நினைச்சேன், " 


                           எண்டு போட்டு அவன் சிரிச்சான்,அவனுக்கும் இப்படி பல பெண்கள் பொறுத்த நேரத்தில கையை விட்டு இருக்கலாம் போல , என்னோட ஆத்துக்காரியுடன் சுவுடிஷ் மொழியில் நடந்த உரையாடலைப் கேட்ட தலை இடி கிட்டவந்து  


                                      " ஏன் ஐசே ,உண்மைய சொன்னனீர் , உமக்கென்ன விசரா,பொஞ்சாதிமாரிட்ட இதெல்லாம் சொன்னால் மதிக்கமாட்டாளுகள்  " 


                                      "    ஹ்ம்ம்,,அதுவும் உண்மைதான் "

                                       "   நான் மனுசிக்கு, டென்மார்கில் கார் அடிபட்டு நிக்குது ,ஹோட்டலில் ரூம் போட்டு நிக்கிறன், இன்சூரன்ஸ் எல்லாம் கிளியர் ஆகி வர ,கொஞ்சம் திருத்த வேலை எல்லாம் முடிஞ்சு வர ஒரு கிழமை எடுக்கும் எண்டு சடைஞ்சு  சொன்னேன், "

                                  " அட அட  பொய்யை  உண்மைபோல சொல்லி இருகுரின்களே "

                                           " பேந்தென்ன  இந்தக் கேவலம் கெட்ட தொழில் இனி செயிறது இல்லை, நீர் ஏன் ஐசே ,உண்மைய சொன்னனீர் ஐசே  ,"

                               "   நெடுகிலும் பொய் சொல்ல முடியாது  அண்ணே "

                                    "  பேந்தென்ன  உமக்கென்ன மண்டைப் பிழையா ,,அதுவும்  அவா சுவுடிஷ் பொம்புளை ,, உமக்கென்ன விசரா, , " 

                                       என்றார். நான் சும்மா அப்பவும் தலையை மட்டும் ஆட்டிப் போட்டு நின்றேன், ஒருவர் உண்மை சொல்வதுக்கும் ,பொய் சொல்வதுக்கும் அவர் அவர் அளவில் காரணங்கள் இருக்கிறது!

                                               ஆனாலும் தலையிடி பொஞ்சாதிமாரிட்ட எண்டு பன்மையில் சொன்னது ஒரு விதத்தில் அவர் சில உண்மைகளை சொல்லுறது மாதிரி இருந்தது, எப்படியோ அது அவரோடதும் அவரோட பொஞ்சாதிமாரோடையும் சொந்தப் பிரசினை, அதால அதை பற்றி நான் ஒண்டும் கதைக்காமல் ,
   

                                       " அண்ணே ,வாங்கண்னே, நான் மேசையில மேளம் அடிக்கிறன் ,நீங்க பாடுங்க ,,ஏதாவது ஒரு பாட்டு பாடுங்க இனி ஜோசித்து ஒண்டும் வரப்போறது இல்லை,,உள்ளுக்கவும் சந்தோசமா இருந்திட்டு வெளிய போவம் "


                                 எண்டு சொல்ல அவர் தனக்கு எப்பவுமே பிடித்த பாட்டு என்றும், டெலிபோனில்  கதைச்சது கொஞ்சம் ஆறுதலா இருக்கு என்றும் சொல்லி 


                                   " நிலவே என்னிடம் நெருங்காதே ,நீ நினைக்கும் இடத்தில்..நான் இல்லை, நிலவே..... என்னிடம் நெருங்காதே ,நீ நினைக்கும் இடத்தில்....நான் இல்லை, " .


                       .என்ற பி பி ஸ்ரீனிவாஸ் பாடின  பழைய பாடலைப் பாடினார், அதைகேட்க எனக்கு சிரிப்பு அடக்க முடியவில்லை.


                             " ஏன் ஐசே சிரிக்கிரீர், எண்ட மனுசிய நினைச்சு சீரியஸ்சா பாடுறன்,,அதுக்குள்ள அவள் பிரக்னன்ட், இந்தா அந்தா எண்டு எப்ப குத்து தொடங்குமோ தெரியாது எண்டு டெலிபோனில அழுதாள்  ,நினைக்க  கவலயா இருக்கு,,நீர் முசுப்பாத்தி போல சிரிக்கிரீர்   ?" 


                            எண்டு தலையிடி அப்பாவியாகக்  கேட்டார் 


                                ," இல்லை, இந்தப் பாடில வாறமாதிரி,உங்க மனைவி நினைக்கிற இடதில நீங்க இல்லை, நீங்க  அவாவுக்கு  இருக்கிறதா சொன்ன இடத்தில நீங்க இல்லை, அதை நினக்க்க சிரிப்பு வருகுது அண்ணே 


                              எண்டு  அப்பாவியாக சொன்னேன். அவர் அதுக்கு முதல் முறையா ஹஹஹஹஹஹஹா   என்று ஜெயில் அறையே அதிரும்படி சிரிச்சார், அந்த சத்தம் கேட்டு ஒரு ஜெயில் காவலன் வந்து நாங்கள் இருக்க வேண்டிய இடதிலதானா இருக்கிறம் எண்டு கதவு, அதன் பூட்டு எல்லாத்தையும் செக் பண்ணிப்போட்டுப் போனான் ,பிறகு தலையிடி 



                    " சுத்துமாத்து  ஹஹஹா  சுத்துமாத்து ,,வாழ்கையே சுத்துமாத்து ,"


                      என்று சொல்லி நினைச்சு நினச்சு கொடுப்புக்குள்ள சிரிச்சார் .

                             என் குலதெய்வம் வீராளி அம்மாளாச்சி  கருனையால 10 நாட்களில் தண்டனைக் காசு கட்டுறன் என்று உறுதிகொடுத்து , பாஸ்போட்டிலும் சிவப்பு சீல் ஒண்டு சாதனையாகக் குத்திக்கொண்டு வெளிய வந்த பின், அந்த தொழிலுக்கும் எனக்கும் ராசியில்லாதபடியால அதுக்குப் பிறகு அதைச் செய்ய ஆர்வம் வரவில்லை . நெற்றி வியர்வை நிலத்தில சிந்த பழையபடி அண்டா ,குண்டா,சட்டி,பானையோட மல்லுக்கட்டி பழைய குருடியின் கதவைத்திறந்து ரெஸ்றோரன்ட் குசினியில வேலை செய்ய தொடங்கிட்டேன்.


                                         டென்மார்க் இமிகிரேஷன்  ஜெயிலில் இருந்த போது    என் மனைவி சொன்ன கவலையான  வார்த்தையான ...Life  is a great story, very creative, but sadly just a story.. என்பதை மறக்கவேமுடியவில்லை . அதை எப்போதும் நினைப்பது. இப்பவும் தான். சிலநேரம் இந்தக்கதையை வாசித்து முடிய நீங்களும் அவள் சொன்னது போலவே Life is  a great story, very creative, but sadly just a story.. என்றுதான் சொல்லவேண்டுமென்று நானும் நினைக்கிறேன்
.
.